2 Цареви

Во дваесет и седмата година од царувањето на Израелевиот цар Јеровоам, Азарија, синот на јудејскиот цар Амасија, стана цар.

Имаше шеснаесет години кога стана цар и царуваше педесет и две години во Ерусалим. Неговата мајка се викаше Јехолија и беше од Ерусалим.

Тој го правеше она што е право во Господовите очи, токму како неговиот татко Амасија.

Сепак, високите места не беа отстранети; народот и понатаму принесуваше жртви и палеше темјан на високите места.

Господ го удри царот со лепра, па тој остана лепрозен до денот на својата смрт и живееше во одделна куќа. Неговиот син Јотам управуваше со дворецот и му судеше на народот на земјата.

Останатите дела на Азарија и сѐ што направи се запишани во Книгата на летописите на јудејските цареви.

Азарија почина и беше погребан со своите татковци во Давидовиот град, а по него се зацари неговиот син Јотам.

Во триесет и осмата година од царувањето на јудејскиот цар Азарија, Захарија, синот на Јеровоам, стана цар над Израел во Самарија и царуваше шест месеци.

Тој го правеше она што е зло во Господовите очи, како неговите татковци. Не отстапи од гревовите на Јеровоам, синот на Нават, со кои го наведе Израел да греши.

Салум, синот на Јавис, направи заговор против него, го нападна пред народот и го уби, па самиот се зацари наместо него.

Останатите дела на Захарија се запишани во Книгата на летописите на Израелевите цареви.

Така се исполни зборот што Господ му го кажа на Јуј: „Твоите синови ќе седат на Израелевиот престол до четвртото поколение.“ Така и се случи.

Салум, синот на Јавис, стана цар во триесет и деветтата година од царувањето на јудејскиот цар Озија и царуваше еден месец во Самарија.

Тогаш Менаим, синот на Гадиј, тргна од Терса, дојде во Самарија, го нападна Салум, синот на Јавис, го уби и самиот се зацари наместо него.

Останатите дела на Салум и заговорот што го направи се запишани во Книгата на летописите на Израелевите цареви.

Тогаш Менаим го нападна Типса и сите што беа во неа, како и нејзината околина од Терса. Бидејќи градот не му ги отвори портите, тој го нападна и ги распори сите бремени жени во него.

Во триесет и деветтата година од царувањето на јудејскиот цар Азарија, Менаим, синот на Гадиј, стана цар над Израел и царуваше десет години во Самарија.

Тој го правеше она што е зло во Господовите очи. Во текот на целиот свој живот не отстапи од гревовите на Јеровоам, синот на Нават, со кои го наведе Израел да греши.

Асирискиот цар Фул дојде против земјата, а Менаим му даде илјада таланти сребро за да му помогне да ја зацврсти царската власт во своите раце.

Менаим го собра среброто од Израел, од сите богати луѓе, по педесет сикли сребро од секого, за да му го даде на асирискиот цар. Тогаш асирискиот цар се повлече и не остана во земјата.

Останатите дела на Менаим и сѐ што направи се запишани во Книгата на летописите на Израелевите цареви.

Менаим почина, а по него се зацари неговиот син Факија.

Во педесеттата година од царувањето на јудејскиот цар Азарија, Факија, синот на Менаим, стана цар над Израел во Самарија и царуваше две години.

Тој го правеше она што е зло во Господовите очи и не отстапи од гревовите на Јеровоам, синот на Нават, со кои го наведе Израел да греши.

Неговиот воен заповедник Факеј, синот на Ромелија, направи заговор против него. Со Аргов, Ариј и педесетмина Галаадци го нападна во утврдениот дел на царскиот дворец во Самарија, го уби и самиот се зацари наместо него.

Останатите дела на Факија и сѐ што направи се запишани во Книгата на летописите на Израелевите цареви.

Во педесет и втората година од царувањето на јудејскиот цар Азарија, Факеј, синот на Ромелија, стана цар над Израел во Самарија и царуваше дваесет години.

Тој го правеше она што е зло во Господовите очи и не отстапи од гревовите на Јеровоам, синот на Нават, со кои го наведе Израел да греши.

Во деновите на Израелевиот цар Факеј дојде асирискиот цар Теглат-Феласар и ги освои Јон, Авел-Вет-Мааха, Јанох, Кедес, Асор, Галаад, Галилеја и целата Нефталимова земја, а жителите ги одведе во ропство во Асирија.

Осија, синот на Ила, направи заговор против Факеј, синот на Ромелија, го нападна и го уби, па се зацари наместо него во дваесеттата година од царувањето на Јотам, синот на Озија.

Останатите дела на Факеј и сѐ што направи се запишани во Книгата на летописите на Израелевите цареви.

Во втората година од царувањето на Израелевиот цар Факеј, синот на Ромелија, Јотам, синот на јудејскиот цар Озија, стана цар.

Имаше дваесет и пет години кога стана цар и царуваше шеснаесет години во Ерусалим. Неговата мајка се викаше Јеруса и беше ќерка на Садок.

Тој го правеше она што е право во Господовите очи, токму како неговиот татко Озија.

Сепак, високите места не беа отстранети; народот и понатаму принесуваше жртви и палеше темјан на високите места. Јотам ја изгради Горната порта на Господовиот дом.

Останатите дела на Јотам и сѐ што направи се запишани во Книгата на летописите на јудејските цареви.

Во тоа време Господ почна да ги испраќа против Јуда сирискиот цар Расин и Факеј, синот на Ромелија.

Јотам почина и беше погребан со своите татковци во градот на својот предок Давид, а по него се зацари неговиот син Ахаз.