Даниел

Во втората година од своето царување Навуходоносор сони соништа; духот му се вознемири и веќе не можеше да спие.

Царот заповеда да ги повикаат гатачите, бајачите, маѓепсниците и Халдејците за да му го кажат сонот. Тие дојдоа и застанаа пред царот.

Царот им рече: „Сонив сон и духот ми е вознемирен; сакам да го дознаам сонот.“

Тогаш Халдејците му рекоа на царот на арамејски: „Царе, да си жив довека! Кажи им го сонот на своите слуги, а ние ќе го кажеме неговото значење.“

Царот им одговори на Халдејците: „Мојата одлука е цврста: ако не ми го кажете сонот и неговото значење, ќе бидете исечени на парчиња, а вашите куќи ќе бидат претворени во урнатини;

но ако ми го кажете сонот и неговото значење, од мене ќе добиете дарови, награда и голема чест. Затоа кажете ми го сонот и неговото значење.“

Тие повторно одговорија: „Царот нека им го каже сонот на своите слуги, а ние ќе го кажеме неговото значење.“

Царот рече: „Знам дека сакате да добиете време, зашто гледате дека мојата одлука е цврста.

Ако не ми го кажете сонот, една е пресудата за вас. Сте се договориле да ми кажувате лаги и измами додека не се сменат околностите. Затоа кажете ми го сонот, па ќе знам дека можете да ми го кажете и неговото значење.“

Халдејците му одговорија на царот: „Нема човек на земјата што може да го исполни царското барање; ниту еден голем и моќен цар никогаш не побарал такво нешто од гатач, бајач или Халдеец.

Барањето на царот е тешко, и никој не може да му го открие на царот освен боговите, чие живеалиште не е меѓу луѓето.“

Царот се разгневи и се јадоса многу поради тој одговор, па заповеда да ги истребат сите вавилонски мудреци.

Кога излезе таа заповед да се убиваат мудреците, го побараа Даниел и неговите другари за да ги убијат.

Тогаш Даниел му одговори разумно и со такт на Ариох, началникот на царската стража, кој беше излегол да ги погуби вавилонските мудреци,

и го праша Ариох, царскиот заповедник: „Зошто царската заповед е толку строга?“ Тогаш Ариох му ја објасни работата на Даниел.

И Даниел појде кај царот и измоли да му даде време за да му го каже на царот толкувањето на сонот.

Даниел отиде дома и им ја кажа работата на своите другари Хананија, Мишаел и Азарија,

за да измолат милост од небесниот Бог за таа тајна, па Даниел и неговите другари да не загинат заедно со другите мудреци вавилонски.

Тогаш тајната му беше откриена на Даниел во ноќно видение, и Даниел Го прослави небесниот Бог.

Даниел рече: „Нека е прославено името на Бог од век до век, зашто Негови се мудроста и силата.

Тој ги менува времињата и периодите, соборува цареви и поставува цареви; им дава мудрост на мудрите и знаење на разумните.

Тој ги открива длабоките и скриените работи, знае што е во темнината, а светлината престојува кај Него.

Те прославувам, Боже на моите татковци, зашто ми даде мудрост и сила и сега ми го откри она за што Те молевме; Ти ни ја откри царската работа.“

Потоа Даниел отиде кај Ариох, кому царот му беше заповедал да ги убие мудреците вавилонски, влезе и му рече: „Не убивај ги мудреците вавилонски; одведи ме кај царот и јас ќе му откријам што означува сонот.“

Тогаш Ариох брзо го одведе Даниел пред царот и му рече: „Меѓу заробениците од Јуда најдов човек што може да му го каже толкувањето на царот.“

Царот му рече на Даниел, кој беше наречен Белтешацар: „Можеш ли да ми го кажеш сонот што го видов и неговото значење?“

Даниел му одговори на царот: „Тајната за која царот прашува не можат да му ја откријат мудреците, бајачите, гатачите ниту астролозите.

Но на небесата има Бог Кој открива тајни, и Тој му покажа на царот Навуходоносор што ќе се случи во последните денови. Твојот сон и виденијата што ги имаше додека лежеше на својата постела беа овие:

Тебе, царе, додека лежеше на својата постела, ти дојдоа мисли за она што ќе се случи потоа; а Оној Кој открива тајни ти покажа што ќе се случи.

А мене оваа тајна не ми беше откриена затоа што имам поголема мудрост од сите живи, туку за да му биде познато толкувањето на царот и за да ги разбереш мислите на своето срце.

Ти, царе, гледаше, и ете, пред тебе стоеше огромен лик. Тој лик беше многу голем, неговиот сјај беше извонреден, а неговиот изглед беше страшен.

Главата на тој лик беше чисто злато, градите и рацете од сребро, додека стомакот и неговите бедра беа бакарни.

Нозете му беа од железо, а стапалата дел од железо, дел од глина.

Додека гледаше, еден камен се откачи без човечка рака, го удри ликот во неговите железно-глинени стапала и ги здроби.

Тогаш одеднаш се здробија железото, глината, бакарот, среброто и златото и станаа како плева на летно гумно; ветрот ги однесе и од нив не остана ни трага. А каменот што го удри ликот стана голема планина и ја исполни целата земја.

Еве го сонот, а неговото толкување ќе го кажеме пред царот.

Ти, царе, си цар над царевите, кому небесниот Бог му подарил царство, власт, сила и слава,

И каде и да живеат човечките синови, полските животни и небесните птици, Тој ги предаде во твојата рака и те постави да владееш над сите нив — ти си златната глава.

По тебе ќе се издигне друго царство, помалку моќно од твоето, а потоа трето царство, од бакар, кое ќе владее над целата земја.

А четвртото царство ќе биде силно како железо; како што железото дроби и крши сѐ, така и тоа царство ќе ги здроби и скрши сите други.

А тоа што ги виде стапалата и прстите дел од грнчарска глина, а дел од железо, значи дека царството ќе биде поделено, но во него ќе има од цврстината на железото, како што виде железо измешано со глина.

Како што прстите на стапалата беа дел од железо, а дел од глина, така царството ќе биде делум силно, а делум кршливо.

А она, пак, што си видел железо, измешано со грнчарска глина, тоа значи дека тие преку човечкото семе ќе се измешаат, но нема да се слеат едно со друго, како што железото не е слеано со глината.

Во деновите на тие цареви небесниот Бог ќе подигне царство кое никогаш нема да биде разрушено и нема да му биде предадено на друг народ. Тоа ќе ги здроби сите тие царства и ќе им стави крај, а самото ќе остане довека.

Како што виде дека од планината беше отсечен камен без човечка рака и ги здроби железото, бакарот, глината, среброто и златото, така великиот Бог му покажа на царот што ќе се случи потоа. Сонот е вистинит и неговото толкување е сигурно.

Тогаш царот Навуходоносор падна ничкум и му се поклони на Даниел, па заповеда да му принесат принос и мирисни приноси.

Царот му рече на Даниел: „Навистина, вашиот Бог е Бог над боговите, Господар на царевите и Оној Кој открива тајни, бидејќи можеше да ја откриеш оваа тајна.“

Тогаш царот го возвиши Даниел, му даде многу големи дарови, го постави за управител над целата вавилонска област и за главен над сите вавилонски мудреци.

На молба на Даниел, царот ги постави Шадрах, Мешах и Авед-Него над управувањето на вавилонската област, а Даниел остана во царскиот двор.