Даниел

Дариј реши да постави сто и дваесет покраински управители над царството, распоредени низ целото царство.

Над нив постави тројца главни управители, од кои еден беше Даниел; покраинските управители требаше ним да им поднесуваат сметка, за царот да не претрпи загуба.

Даниел ги надминуваше другите главни управители и покраински управители, бидејќи во него имаше извонреден дух, и царот намисли да го постави над целото царство.

Тогаш главните управители и покраинските управители бараа повод да го обвинат Даниел во врска со управувањето со царството, но не можеа да најдат никаков повод ниту грешка, бидејќи беше верен и кај него не се најде никаква немарност или вина.

Тогаш тие луѓе рекоа: „Нема да најдеме никаков повод против овој Даниел, освен ако не најдеме нешто во врска со законот на неговиот Бог.“

Тогаш главните управители и покраинските управители заедно се собраа кај царот и му рекоа: „Царе Дарие, жив да си довека!

Сите главни управители на царството, намесниците, покраинските управители, советниците и воените началници се согласија да се издаде царска наредба и строга забрана: секој што во текот на триесет дена ќе упати молба до кој било бог или човек освен до тебе, царе, да биде фрлен во лавовската јама.

Сега, царе, потврди ја забраната и потпиши ја наредбата, за да не може да се измени, според непроменливиот закон на Медијците и Персијците.“

Така царот Дариј ги потпиша наредбата и забраната.

Кога Даниел дозна дека наредбата е потпишана, отиде во својот дом. Прозорците на неговата горна соба беа отворени кон Ерусалим; трипати на ден клекнуваше, Му се молеше и Му благодареше на својот Бог, како што правеше и порано.

Тогаш тие луѓе нагрнаа и го најдоа Даниел како Му се моли и бара милост од својот Бог.

Потоа отидоа кај царот и му рекоа во врска со царската забрана: „Нели потпиша наредба дека секој што во текот на триесет дена ќе упати молба до кој било бог или човек освен до тебе, царе, да биде фрлен во лавовската јама?“ Царот одговори: „Зборот е цврст според непроменливиот закон на Медијците и Персијците.“

Тогаш тие му рекоа на царот: „Даниел, еден од заробениците од Јуда, не обрнува внимание ни на тебе, царе, ниту на наредбата што ја потпиша, туку трипати на ден се моли.“

Кога царот го чу тоа, многу се нажали и реши да го спаси Даниел; сѐ до зајдисонце се трудеше да го избави.

Тогаш тие луѓе повторно се собраа кај царот и му рекоа: „Знај, царе, дека според законот на Медијците и Персијците ниедна забрана или наредба што ја утврдил царот не може да се измени.“

Тогаш царот заповеда да го доведат Даниел и да го фрлат во лавовската јама. Царот му рече на Даниел: „Твојот Бог, Кому постојано Му служиш, Тој ќе те избави!“

Донесоа камен и го поставија над отворот на јамата. Царот го запечати со својот печатен прстен и со прстените на своите достоинственици, за ништо да не може да се измени во врска со Даниел.

Потоа царот отиде во својот дворец и ја помина ноќта постејќи; не дозволи да му донесат никаква забава, а сонот му избега.

Утрото, уште во зори, царот стана и брзо отиде кај лавовската јама.

Кога се приближи до јамата, со нажален глас го повика Даниел и рече: „Даниеле, слуго на живиот Бог! Твојот Бог, Кому постојано Му служиш, можеше ли да те избави од лавовите?“

Тогаш Даниел му одговори на царот: „Царе, да си жив довека!

Мојот Бог го испрати Својот ангел и им ја затвори устата на лавовите, и тие не ме повредија, зашто пред Него бев најден невин; а и пред тебе, царе, не направив ништо лошо.“

Тогаш царот многу се зарадува и заповеда да го извадат Даниел од јамата. Кога го извадија, на него не се најде никаква повреда, зашто веруваше во својот Бог.

Царот заповеда да ги доведат луѓето што го наклеветија Даниел и да ги фрлат во лавовската јама, нив, нивните деца и нивните жени; уште пред да стигнат до дното на јамата, лавовите ги зграпчија и им ги здробија сите коски.

Потоа царот Дариј им напиша на сите народи, народности и јазици што живеат по целата земја: „Мирот да ви се умножи!

Издавам повелба во секоја област на моето царство луѓето да треперат и да имаат стравопочит пред Даниеловиот Бог, зашто Тој е жив Бог и постои довека; Неговото царство нема да биде уништено, а Неговото владеење ќе трае до крај.

Тој избавува и спасува, прави знаци и чуда на небото и на земјата; Тој го избави Даниел од силата на лавовите.“

Така Даниел напредуваше за време на царувањето на Дариј и за време на царувањето на Кир Персиецот.