Езекиел

Господовиот збор дојде до мене:

„Сине човечки, сврти го своето лице кон Ерусалим, зборувај против светилиштата и пророкувај против земјата Израелева.

Кажи ѝ на земјата Израелева: ‚Вака вели Господ: Ете, Јас сум против тебе! Ќе го извадам Својот меч од ножницата и ќе ги истребам од тебе и праведниот и безбожниот.

Бидејќи ќе ги истребам од тебе и праведниот и безбожниот, Мојот меч ќе излезе од ножницата против секој човек, од југ до север.

Тогаш сите ќе знаат дека Јас, Господ, го извадив Својот меч од ножницата и повеќе нема да го вратам.‘

А ти, сине човечки, воздивнувај! Со скршено срце и горчина воздивнувај пред нивните очи.

Кога ќе те прашаат: ‚Зошто воздивнуваш?‘ кажи: ‚Поради веста што доаѓа. Секое срце ќе се стопи, сите раце ќе ослабат, секој дух ќе се обесхрабри и сите колена ќе затреперат. Ете, доаѓа и сигурно ќе се случи‘“, вели Господ Бог.

Господовиот збор повторно дојде до мене:

„Сине човечки, пророкувај и кажи: ‚Вака вели Господ: Меч! Меч е наострен и исполиран!

Наострен е за големо колење, исполиран е за да блеска. Зар тогаш ќе се радуваме? Тој меч го презира жезолот на Мојот син како секое друго дрво.

Даден е да се исполира за да може да се фати во рака. Наострен е мечот и исполиран, за да биде предаден во раката на убиецот.

Викај и лелекај, сине човечки, зашто мечот е против Мојот народ и против сите водачи Израелеви. Тие, заедно со Мојот народ, се предадени на меч. Затоа удирај се по бедрото од жалост.

Зашто доаѓа испитување. А што ако мечот го презре и жезолот? И него повеќе нема да го има‘“, вели Господ Бог.

„А ти, сине човечки, пророкувај и плесни со дланките! Нека удри мечот двапати, па и третпат — меч за убиените, меч за големиот колеж што ги опкружува.

За срцата да се стопат и многумина да паднат, поставив меч за колење кај сите нивни порти. Ах, направен е да блеска, наострен е за колење!

Мечу, сврти се надесно! Сврти се налево! Оди каде што ти е насочено сечилото!

И Јас ќе плеснам со дланките и ќе ја смирам Својата лутина. Јас, Господ, зборував.“

Господовиот збор повторно дојде до мене:

„А ти, сине човечки, одреди два пата по кои ќе дојде мечот на вавилонскиот цар. Двата нека тргнуваат од иста земја. Постави патоказ на местото каде што патот се разделува кон двата града.

Одреди еден пат по кој мечот ќе оди кон Рава на синовите на Амон, а другиот кон Јуда, кон утврдениот Ерусалим.

Зашто вавилонскиот цар ќе застане на раскрсницата, на почетокот на двата пата, за да врши гатање. Ќе ги протресува стрелите, ќе ги прашува терафимите и ќе го испитува црниот дроб.

Во неговата десна рака ќе биде знакот за Ерусалим: да постави бојни овни, да заповеда колење, да крене боен извик, да постави бојни овни против портите, да насипа опсаден насип и да изгради опсадни утврдувања.

На оние што се обврзани со заклетви тоа ќе им изгледа како лажно гатање. Но тој ќе го изнесе нивното беззаконие на виделина и тие ќе бидат фатени.

Затоа вака вели Господ Бог: ‚Бидејќи самите го изнесовте своето беззаконие на виделина, така што вашите престапи се открија и вашите гревови се гледаат во сите ваши дела — бидејќи самите се разоткривте, ќе бидете фатени.‘

А ти, безбожен и осуден водачу Израелев, чиј ден дојде во времето на конечната казна,

вака вели Господ Бог: ‚Отстрани го турбанот и симни ја круната! Ништо повеќе нема да биде како порано. Возвиши го понижениот, а понижи го возвишениот.

Урнатина! Урнатина! Урнатина ќе направам од неа! Таа нема повторно да биде воспоставена сѐ додека не дојде Оној Кому Му припаѓа правото; Нему ќе Му ја дадам.‘

А ти, сине човечки, пророкувај и кажи: ‚Вака вели Господ Бог за синовите на Амон и за нивните навреди: Меч! Меч е изваден за колење, исполиран за да уништува и да блеска,

додека ти гледаат лажни виденија и ти претскажуваат лага, за да те положат врз вратовите на безбожните што ќе бидат убиени, чиј ден дојде во времето на конечната казна.

Врати го мечот во ножницата! Во местото каде што си создаден, во земјата на своето потекло, ќе ти судам.

Ќе ја излеам Својата лутина врз тебе и ќе дувнам врз тебе со огнот на Својот гнев. Ќе те предадам во рацете на сурови луѓе, вешти во уништување.

Ќе станеш храна за огнот; твојата крв ќе се пролее среде земјата и повеќе нема да бидеш спомнуван, зашто Јас, Господ, зборував.‘“