Исаија

Тешко тебе, ограбувачу, кој самиот не си ограбен, и тебе, предавнику, кого никој не го предал! Кога ќе завршиш со ограбувањето, ќе бидеш ограбен; кога ќе престанеш да предаваш, тебе ќе те предадат.

Господи, смилувај ни се! На Тебе се надеваме. Биди наша сила секое утро и наше спасение во време на неволја.

Од звукот на Твојот глас народите бегаат; кога ќе се кренеш, племињата се расејуваат.

Вашиот плен ќе биде собран како што скакулците собираат сѐ пред себе; луѓето ќе навалат врз него како рој скакулци.

Возвишен е Господ, зашто живее на висините; Тој го исполни Сион со правда и праведност.

Тој ќе биде сигурност во твоите времиња, изобилство од спасение, мудрост и знаење; стравопочитта кон Господ ќе биде твоето богатство.

Ете, нивните јунаци викаат по улиците, а гласниците на мирот горко плачат.

Патиштата опустеа, патниците исчезнаа. Заветот е прекршен, градовите се презрени и човекот не се почитува.

Земјата тагува и изнемоштува; Ливан се срами и венее. Шарон стана како пустина, а Башан и Кармил ги губат своите лисја.

„Сега ќе станам“, вели Господ. „Сега ќе се возвишам; сега ќе се кренам.

Зачнувате плева и раѓате слама; вашиот сопствен здив ќе стане оган што ќе ве проголта.

Народите ќе бидат како вар што гори, како исечено трње запалено во оган.“

Слушнете, вие што сте далеку, што направив; и вие што сте близу, познајте ја Мојата сила!

Грешниците во Сион се уплашија, трепет ги обзеде безбожните: „Кој од нас може да живее покрај оган што проголтува? Кој од нас може да престојува покрај вечен пламен?“

Оној што оди во праведност и зборува исправно, што ја презира добивката стекната со угнетување, што ја трга раката од поткуп, што ги затвора ушите за зборови за крвопролевање и ги затвора очите за да не гледа зло —

тој ќе живее на височините; карпестите тврдини ќе му бидат засолниште. Лебот ќе му биде даден и водата нема да му недостига.

Твоите очи ќе Го видат Царот во Неговата убавина; ќе видат земја што се протега далеку.

Твоето срце ќе се сеќава на поранешниот ужас и ќе прашува: „Каде е оној што броеше? Каде е оној што мереше? Каде е оној што ги броеше кулите?“

Повеќе нема да го гледаш суровиот народ, народ со неразбирлив говор, со туѓ јазик што не можеш да го разбереш.

Погледни го Сион, градот на нашите празнични собранија! Твоите очи ќе го видат Ерусалим како мирно живеалиште, како шатор што никогаш нема да биде поместен; неговите клинови никогаш нема да бидат извадени, ниту неговите јажиња ќе се скинат.

Таму Господ ќе ни биде величествен; ќе биде како место со широки реки и водни текови, по кои нема да плови брод со весла, ниту голем брод ќе помине.

Зашто Господ е нашиот Судија, Господ е нашиот Законодавец, Господ е нашиот Цар — Тој ќе нѐ спаси.

Твоите јажиња се олабавени; не можат цврсто да го држат јарболот ниту да го распнат едрилото. Тогаш ќе биде разделен огромен плен; дури и куците ќе земаат плен.

Ниеден жител нема да рече: „Болен сум.“ На народот што живее таму беззаконието ќе му биде простено.