Прескокни кон главната содржина

Еремија

Глава 2

  1. 1

    Господовиот збор дојде до мене:

  2. 2

    „Оди и објави му на Ерусалим: ‚Вака вели Господ: Се сеќавам на твојата верност во младоста, на љубовта кога Ми беше како невеста, кога одеше по Мене низ пустината, низ земја што не беше засеана.

  3. 3

    Израел Му беше свет на Господ, првиот плод од Неговата жетва. Секој што го проголтуваше стануваше виновен; зло доаѓаше врз него‘“, вели Господ.

  4. 4

    Слушнете го Господовиот збор, доме Јаковов и сите семејства на домот Израелев!

  5. 5

    Вака вели Господ: „Каква неправда најдоа вашите татковци во Мене, па се оддалечија од Мене? Тргнаа по безвредни идоли и самите станаа безвредни.

  6. 6

    Не прашаа: ‚Каде е Господ, Кој нѐ изведе од египетската земја, Кој нѐ водеше низ пустината, низ земја на пустош и јами, низ сува земја и смртна сенка, низ земја низ која никој не минуваше и каде што никој не живееше?‘

  7. 7

    Ве доведов во плодна земја за да ги јадете нејзините плодови и нејзините добра. Но кога влеговте, ја осквернивте Мојата земја и Моето наследство го претворивте во одвратност.

  8. 8

    Свештениците не прашаа: ‚Каде е Господ?‘ Оние што го поучуваа Законот не Ме познаваа, водачите се побунија против Мене, пророците пророкуваа во името на Ваал и тргнаа по нешта што не можат да помогнат.

  9. 9

    Затоа повторно ќе се расправам со вас“, вели Господ, „и ќе се расправам и со синовите на вашите синови.

  10. 10

    Преминете до островите на Китим и погледнете; испратете во Кедар и добро разгледајте. Видете дали некогаш се случило нешто вакво.

  11. 11

    Дали некој народ ги заменил своите богови, иако тие воопшто не се богови? А Мојот народ ја замени својата Слава за нешто што не може да му помогне.

  12. 12

    Зачудете се над ова, небеса! Згрозете се и ужаснете се“, вели Господ.

  13. 13

    „Зашто Мојот народ направи две зла: Ме остави Мене, Изворот на жива вода, и си ископа бунари — напукнати бунари што не можат да задржат вода.

  14. 14

    Зар Израел е слуга? Зар е роб роден во куќата? Зошто тогаш стана плен?

  15. 15

    Млади лавови рикаат над него и го креваат својот глас. Ја претворија неговата земја во пустош, а неговите градови се изгорени и останаа без жители.

  16. 16

    И луѓето од Ноф и Тахпанхес ти го избричија темето.

  17. 17

    Зар самиот не си го навлече ова кога Го остави Господ, својот Бог, додека Тој те водеше по патот?

  18. 18

    А сега, зошто одиш кон Египет за да ја пиеш водата на Шихор? И зошто одиш кон Асирија за да ја пиеш водата на Реката?

  19. 19

    Твоето сопствено зло ќе те казни и твоето отпадништво ќе те укори. Знај и разбери колку е зло и горчливо што Го остави Господ, својот Бог, и што немаш стравопочит кон Мене“, вели Господ Бог над војските.

  20. 20

    „Одамна го скршив твојот јарем и ги раскинав твоите врски, но ти рече: ‚Нема да служам!‘ А потоа на секој висок рид и под секое зелено дрво се оддаваше на блудство.

  21. 21

    Јас те засадив како благородна лоза, од чисто и верно семе. Како тогаш се претвори пред Мене во изродена туѓа лоза?

  22. 22

    И да се измиеш со сода и да употребиш многу луга, дамката од твоето беззаконие останува пред Мене“, вели Господ Бог.

  23. 23

    „Како можеш да велиш: ‚Не сум се осквернила, не одев по Вааловците‘? Погледни го својот пат во долината и види што направи! Ти си како брза млада камила што трча на сите страни,

  24. 24

    како дива магарица навикната на пустината, која во жарот на својата желба го душка ветерот. Кој може да ја запре кога е во својата желба? Оние што ја бараат нема да се изморат; кога ќе ѝ дојде времето, лесно ќе ја најдат.

  25. 25

    Не трчај по нив додека нозете не ти останат боси и грлото не ти се исуши од жед! Но ти велиш: ‚Залудно е! Јас ги засакав туѓите и ќе одам по нив.‘

  26. 26

    Како што крадецот се срами кога ќе биде фатен, така се посрами домот Израелев — неговите цареви, водачи, свештеници и пророци.

  27. 27

    На дрвото му велат: ‚Ти си мој татко‘, а на каменот: ‚Ти ме роди.‘ Кон Мене го свртеа грбот, а не лицето; но кога ќе дојде неволја, велат: ‚Стани и спаси нѐ!‘

  28. 28

    Каде се тогаш твоите богови што сам си ги направи? Нека станат и нека те спасат во време на неволја, ако можат! Зашто колку што имаш градови, толку богови имаш, Јудо.

  29. 29

    Зошто се расправате со Мене? Сите вие се побунивте против Мене“, вели Господ.

  30. 30

    „Залудно ги удирав вашите синови — не ја прифатија поуката. Вашиот меч ги проголта вашите пророци како лав што уништува.

  31. 31

    Вие од ова поколение, чујте го Господовиот збор! Зар бев пустина за Израел или земја на густа темнина? Зошто Мојот народ вели: ‚Слободни сме, повеќе нема да дојдеме кај Тебе‘?

  32. 32

    Може ли девојка да го заборави својот накит или невеста својата свадбена облека? А Мојот народ Ме заборава безброј денови.

  33. 33

    Колку умешно го приспособуваш својот пат за да бараш љубовници! Дури и злите ги научи на своите патишта.

  34. 34

    Дури и на твојата облека се најде крвта на невини сиромаси. Не ги затече при провала, а сепак го направи сето тоа.

  35. 35

    И покрај тоа велиш: ‚Невина сум! Сигурно Неговиот гнев се одврати од мене.‘ Ете, ќе ти судам токму затоа што велиш: ‚Не згрешив.‘

  36. 36

    Зошто толку лесно го менуваш својот пат? Ќе се посрамиш и од Египет, како што се посрами од Асирија.

  37. 37

    И оттаму ќе излезеш со рацете над главата, зашто Господ ги отфрли оние во кои се надеваш и преку нив нема да успееш.“