Еремија
Глава 2
- 1
Господовиот збор дојде до мене:
- 2
„Оди и објави му на Ерусалим: ‚Вака вели Господ: Се сеќавам на твојата верност во младоста, на љубовта кога Ми беше како невеста, кога одеше по Мене низ пустината, низ земја што не беше засеана.
- 3
Израел Му беше свет на Господ, првиот плод од Неговата жетва. Секој што го проголтуваше стануваше виновен; зло доаѓаше врз него‘“, вели Господ.
- 4
Слушнете го Господовиот збор, доме Јаковов и сите семејства на домот Израелев!
- 5
Вака вели Господ: „Каква неправда најдоа вашите татковци во Мене, па се оддалечија од Мене? Тргнаа по безвредни идоли и самите станаа безвредни.
- 6
Не прашаа: ‚Каде е Господ, Кој нѐ изведе од египетската земја, Кој нѐ водеше низ пустината, низ земја на пустош и јами, низ сува земја и смртна сенка, низ земја низ која никој не минуваше и каде што никој не живееше?‘
- 7
Ве доведов во плодна земја за да ги јадете нејзините плодови и нејзините добра. Но кога влеговте, ја осквернивте Мојата земја и Моето наследство го претворивте во одвратност.
- 8
Свештениците не прашаа: ‚Каде е Господ?‘ Оние што го поучуваа Законот не Ме познаваа, водачите се побунија против Мене, пророците пророкуваа во името на Ваал и тргнаа по нешта што не можат да помогнат.
- 9
Затоа повторно ќе се расправам со вас“, вели Господ, „и ќе се расправам и со синовите на вашите синови.
- 10
Преминете до островите на Китим и погледнете; испратете во Кедар и добро разгледајте. Видете дали некогаш се случило нешто вакво.
- 11
Дали некој народ ги заменил своите богови, иако тие воопшто не се богови? А Мојот народ ја замени својата Слава за нешто што не може да му помогне.
- 12
Зачудете се над ова, небеса! Згрозете се и ужаснете се“, вели Господ.
- 13
„Зашто Мојот народ направи две зла: Ме остави Мене, Изворот на жива вода, и си ископа бунари — напукнати бунари што не можат да задржат вода.
- 14
Зар Израел е слуга? Зар е роб роден во куќата? Зошто тогаш стана плен?
- 15
Млади лавови рикаат над него и го креваат својот глас. Ја претворија неговата земја во пустош, а неговите градови се изгорени и останаа без жители.
- 16
И луѓето од Ноф и Тахпанхес ти го избричија темето.
- 17
Зар самиот не си го навлече ова кога Го остави Господ, својот Бог, додека Тој те водеше по патот?
- 18
А сега, зошто одиш кон Египет за да ја пиеш водата на Шихор? И зошто одиш кон Асирија за да ја пиеш водата на Реката?
- 19
Твоето сопствено зло ќе те казни и твоето отпадништво ќе те укори. Знај и разбери колку е зло и горчливо што Го остави Господ, својот Бог, и што немаш стравопочит кон Мене“, вели Господ Бог над војските.
- 20
„Одамна го скршив твојот јарем и ги раскинав твоите врски, но ти рече: ‚Нема да служам!‘ А потоа на секој висок рид и под секое зелено дрво се оддаваше на блудство.
- 21
Јас те засадив како благородна лоза, од чисто и верно семе. Како тогаш се претвори пред Мене во изродена туѓа лоза?
- 22
И да се измиеш со сода и да употребиш многу луга, дамката од твоето беззаконие останува пред Мене“, вели Господ Бог.
- 23
„Како можеш да велиш: ‚Не сум се осквернила, не одев по Вааловците‘? Погледни го својот пат во долината и види што направи! Ти си како брза млада камила што трча на сите страни,
- 24
како дива магарица навикната на пустината, која во жарот на својата желба го душка ветерот. Кој може да ја запре кога е во својата желба? Оние што ја бараат нема да се изморат; кога ќе ѝ дојде времето, лесно ќе ја најдат.
- 25
Не трчај по нив додека нозете не ти останат боси и грлото не ти се исуши од жед! Но ти велиш: ‚Залудно е! Јас ги засакав туѓите и ќе одам по нив.‘
- 26
Како што крадецот се срами кога ќе биде фатен, така се посрами домот Израелев — неговите цареви, водачи, свештеници и пророци.
- 27
На дрвото му велат: ‚Ти си мој татко‘, а на каменот: ‚Ти ме роди.‘ Кон Мене го свртеа грбот, а не лицето; но кога ќе дојде неволја, велат: ‚Стани и спаси нѐ!‘
- 28
Каде се тогаш твоите богови што сам си ги направи? Нека станат и нека те спасат во време на неволја, ако можат! Зашто колку што имаш градови, толку богови имаш, Јудо.
- 29
Зошто се расправате со Мене? Сите вие се побунивте против Мене“, вели Господ.
- 30
„Залудно ги удирав вашите синови — не ја прифатија поуката. Вашиот меч ги проголта вашите пророци како лав што уништува.
- 31
Вие од ова поколение, чујте го Господовиот збор! Зар бев пустина за Израел или земја на густа темнина? Зошто Мојот народ вели: ‚Слободни сме, повеќе нема да дојдеме кај Тебе‘?
- 32
Може ли девојка да го заборави својот накит или невеста својата свадбена облека? А Мојот народ Ме заборава безброј денови.
- 33
Колку умешно го приспособуваш својот пат за да бараш љубовници! Дури и злите ги научи на своите патишта.
- 34
Дури и на твојата облека се најде крвта на невини сиромаси. Не ги затече при провала, а сепак го направи сето тоа.
- 35
И покрај тоа велиш: ‚Невина сум! Сигурно Неговиот гнев се одврати од мене.‘ Ете, ќе ти судам токму затоа што велиш: ‚Не згрешив.‘
- 36
Зошто толку лесно го менуваш својот пат? Ќе се посрамиш и од Египет, како што се посрами од Асирија.
- 37
И оттаму ќе излезеш со рацете над главата, зашто Господ ги отфрли оние во кои се надеваш и преку нив нема да успееш.“