Еремија

„Ако се вратиш, Израеле“, вели Господ, „врати се кај Мене. Ако ги отстраниш своите одвратни идоли од пред Моето лице и повеќе не талкаш,

и ако се заколнуваш: ‚Жив е Господ!‘ — во вистина, правда и праведност — тогаш народите ќе бараат благослов во Него и со Него ќе се прославуваат.“

Зашто вака им вели Господ на луѓето од Јуда и на Ерусалим: „Изорајте ја необработената земја и не сејте меѓу трње!

Обрежете се за Господ и отстранете ја необрежаноста на своите срца, луѓе Јудини и жители ерусалимски! Инаку Мојот гнев ќе избувне како оган и ќе гори без никој да може да го изгасне, поради злото на вашите дела.

Објавете во Јуда и разгласете во Ерусалим! Кажете: ‚Затрубете со труба во земјата!‘ Повикајте силно: ‚Соберете се! Да влеземе во утврдените градови!‘

Кренете знаме кон Сион! Бегајте во засолниште, не застанувајте! Зашто носам несреќа од север и големо уништување.

Лав излезе од својата грмушка; уништувачот на народите тргна од своето место. Излезе за да ја претвори твојата земја во пустош; твоите градови ќе бидат разурнати и ќе останат без жители.

Затоа облечете се во вреќиште, жалете и лелекајте, зашто жестокиот Господов гнев не се одврати од нас.

„Во тој ден“, вели Господ, „царот и водачите ќе ја изгубат храброста; свештениците ќе се ужаснат, а пророците ќе бидат вчудовидени.“

Тогаш реков: „Ах, Господи Боже! Навистина, целосно го измами овој народ и Ерусалим кога им беше речено: ‚Ќе имате мир‘, а мечот веќе стигна до грлото!“

Во тоа време ќе му биде речено на овој народ и на Ерусалим: „Жежок ветер дува од голите височини во пустината кон ќерката на Мојот народ — не за веење и не за чистење.

Ветер посилен од тој доаѓа по Моја заповед; сега и Јас ќе ги изречам Своите пресуди над нив.“

Ете, непријателот се крева како облаци, неговите бојни коли се како виор, а коњите му се побрзи од орли. Тешко нам — уништени сме!

Ерусалиме, измиј го своето срце од зло за да бидеш спасен! До кога ќе живеат во тебе твоите зли мисли?

Зашто глас објавува од Дан и разгласува несреќа од Ефремовата Гора.

„Известете ги народите! Објавете за Ерусалим: Опсадувачи доаѓаат од далечна земја и го креваат својот глас против градовите на Јуда.

Како чувари околу поле го опкружија од сите страни, зашто се побуни против Мене“, вели Господ.

„Твоите патишта и твоите дела ти го донесоа ова. Ова е плодот на твоето зло — горчливо е и допира до самото срце.“

О, утробо моја, утробо моја! Се превивам од болка! Срцето ми трепери во градите; не можам да молчам, зашто слушам звук на труба и боен повик.

Несреќа по несреќа се објавува, зашто целата земја е опустошена. Одеднаш се разурнати моите шатори, за миг моите платна.

До кога ќе го гледам знамето и ќе го слушам звукот на трубата?

„Зашто Мојот народ е безумен и не Ме познава. Тие се неразумни деца и немаат разбирање. Мудри се кога прават зло, но не знаат да прават добро.“

Погледнав кон земјата — ете, беше пуста и празна; погледнав кон небесата — немаа светлина.

Погледнав кон планините — ете, се тресеа, а сите ридови се нишаа.

Погледнав — немаше човек, а сите небесни птици беа одлетале.

Погледнав — плодната земја беше станала пустина и сите нејзини градови беа разурнати пред Господ, пред Неговиот жесток гнев.

Зашто вака вели Господ: „Целата земја ќе стане пустош, но нема целосно да ја уништам.

Поради тоа земјата ќе тагува и небесата над неа ќе потемнат, зашто Јас зборував и одлучив; нема да се предомислам ниту ќе се откажам од тоа.“

Од звукот на коњаниците и стрелците сите жители на градовите бегаат. Влегуваат во грмушките и се искачуваат по карпите. Сите градови се напуштени и никој не живее во нив.

А ти, опустошена, што ќе правиш? И да се облечеш во црвено, да се накитиш со златен накит и да ги истакнеш очите со боја, залудно се разубавуваш. Твоите љубовници те презираат и го бараат твојот живот.

Зашто слушам глас како на жена што се породува, мака како на жена што го раѓа своето прво дете — гласот на ќерката Сионска. Таа тешко дише и ги простира рацете: „Тешко мене! Изнемоштувам пред убијците!“