Еремија

Зборот што дојде до Еремија за сите Јудејци што живееја во египетската земја — во Мигдол, Тахпанхес, Ноф и во земјата Патрос:

„Вака вели Господ над војските, Бог на Израел: Вие ја видовте сета несреќа што ја донесов врз Ерусалим и врз сите градови на Јуда. Ете, денес тие се урнатини и никој не живее во нив.

Тоа се случи поради злото што го правеа за да Ме разгневат — принесуваа темјан и им служеа на други богови што не ги познаваа ни тие, ни вие, ни вашите татковци.

Постојано ви ги испраќав сите Свои слуги, пророците, велејќи: ‚Ве молам, не правете ја оваа одвратност што ја мразам!‘

Но тие не слушаа и не го приклонија своето уво; не се вратија од своето зло и не престанаа да им принесуваат темјан на други богови.

Затоа Мојата лутина и Мојот гнев се излеаја и се разгореа во градовите на Јуда и по улиците на Ерусалим. Тие станаа пустош и урнатини, како што се денес.

А сега вака вели Господ, Бог над војските, Бог на Израел: Зошто си нанесувате толку големо зло, уништувајќи ги од Јуда мажот и жената, детето и доенчето, така што од вас да не остане ни остаток?

Зошто Ме предизвикувате на гнев со делата на своите раце, принесувајќи им темјан на други богови во египетската земја, каде што дојдовте да живеете? Така сами се уништувате и станувате предмет на проклетство и срам меѓу сите народи на земјата.

Зар ги заборавивте злите дела на вашите татковци, злите дела на царевите на Јуда и нивните жени, како и вашите зли дела и злите дела на вашите жени, што ги правевте во земјата Јудина и по улиците на Ерусалим?

До денес не се понизија, немаат стравопочит и не одат според Мојот Закон и Моите одредби што ги поставив пред вас и пред вашите татковци.

Затоа вака вели Господ над војските, Бог на Израел: Ете, го свртувам Своето лице против вас за зло и ќе ја уништам цела Јуда.

Ќе го земам остатокот од Јуда што реши да оди во Египет и да живее таму, и сите ќе исчезнат. Во египетската земја ќе паднат од меч и ќе загинат од глад. Од најмалиот до најголемиот ќе умрат од меч и глад и ќе станат предмет на ужас, проклетство, потсмев и срам.

Ќе ги казнам оние што живеат во Египет како што го казнив Ерусалим — со меч, глад и помор.

Од остатокот на Јуда што дојде да живее во египетската земја никој нема да избега ниту да преживее за да се врати во земјата Јудина, каде што копнеат повторно да живеат. Ќе се вратат само мал број бегалци.“

Тогаш сите мажи што знаеја дека нивните жени им принесуваат темјан на други богови, сите жени што стоеја таму во големо собрание и целиот народ што живееше во египетската земја, во Патрос, му одговорија на Еремија:

„Нема да го послушаме зборот што ни го кажа во Господовото име!

Напротив, сигурно ќе го исполниме сѐ она што го ветивме: ќе ѝ принесуваме темјан на небесната царица и ќе ѝ излеваме течни приноси, како што правевме ние, нашите татковци, нашите цареви и водачи во градовите на Јуда и по улиците на Ерусалим. Тогаш имавме изобилство од храна, ни беше добро и не гледавме несреќа.

Но откако престанавме да ѝ принесуваме темјан на небесната царица и да ѝ излеваме течни приноси, почна да ни недостига сѐ и загинуваме од меч и глад.“

А жените рекоа: „Кога ѝ принесувавме темјан на небесната царица и ѝ излевавме течни приноси, зар без согласност на нашите мажи ѝ правевме колачи со нејзиниот лик и ѝ излевавме течни приноси?“

Тогаш Еремија му рече на целиот народ — на мажите, жените и на сите што му одговорија:

„Зар Господ не се сети и не го зеде при срце темјанот што го принесувавте во градовите на Јуда и по улиците на Ерусалим — вие, вашите татковци, вашите цареви, водачи и народот на земјата?

Господ повеќе не можеше да го поднесува злото на вашите дела и одвратностите што ги правевте. Затоа вашата земја стана пустош, ужас и проклетство, без жители, како што е денес.

Бидејќи принесувавте темјан на други богови, грешевте против Господ, не го слушавте Неговиот глас и не одевте според Неговиот Закон, одредбите и сведоштвата, затоа ве снајде оваа несреќа, како што гледате денес.“

Потоа Еремија му рече на целиот народ и на сите жени: „Слушнете го Господовиот збор, сите вие од Јуда што сте во египетската земја!

Вака вели Господ над војските, Бог на Израел: ‚Вие и вашите жени го кажавте со својата уста и го исполнивте со своите раце, велејќи: „Сигурно ќе ги исполниме заветите што ги дадовме — ќе ѝ принесуваме темјан на небесната царица и ќе ѝ излеваме течни приноси.“ Тогаш исполнете ги своите завети и извршете го она што сте го ветиле!

Затоа слушнете го Господовиот збор, сите Јудејци што живеете во египетската земја: Ете, се заколнав во Своето големо име‘, вели Господ, ‚дека во целата египетска земја ниеден Јудеец повеќе нема да го изговара Моето име велејќи: „Жив е Господ Бог!“

Ете, бдеам над нив за зло, а не за добро. Сите луѓе од Јуда што се во египетската земја ќе исчезнат од меч и глад додека не им дојде крајот.

Само мал број што ќе избегаат од мечот ќе се вратат од египетската земја во земјата Јудина. Тогаш целиот остаток од Јуда што дојде во Египет да живее таму ќе дознае чиј збор ќе се исполни — Мојот или нивниот.

А ова ќе ви биде знак‘, вели Господ, ‚дека ќе ве казнам на ова место, за да знаете дека Моите зборови против вас сигурно ќе се исполнат за зло.‘

Вака вели Господ: ‚Ете, ќе го предадам фараонот Хофра, царот на Египет, во рацете на неговите непријатели и на оние што го бараат неговиот живот, како што го предадов Цедекија, царот на Јуда, во рацете на Навуходоносор, царот на Вавилон, неговиот непријател што го бараше неговиот живот.‘“