Јов

„А сега, Јове, слушни ги моите зборови и внимателно чуј сѐ што ќе кажам.

Ете, ја отворам својата уста; јазикот во мојата уста почнува да зборува.

Моите зборови доаѓаат од исправно срце и моите усни искрено ќе го кажат она што го знаат.

Божјиот Дух ме создаде и здивот на Семоќниот ми даде живот.

Ако можеш, одговори ми; подготви ги своите зборови пред мене и застани.

Ете, пред Бог јас сум исто како тебе; и јас сум обликуван од глина.

Затоа нема од мене да те обземе страв, ниту мојата рака ќе ти биде тешка.

Навистина, ти зборуваше пред моите уши и јас ги слушнав твоите зборови:

‚Чист сум и без престап; невин сум и нема беззаконие во мене.

Но Бог наоѓа причини против мене и ме смета за Свој непријател.

Ги става моите нозе во окови и ги набљудува сите мои патишта.‘

Еве, во ова не си во право, и ќе ти одговорам: Бог е поголем од човекот.

Зошто се препираш со Него затоа што не одговара на секој човечки збор?

Зашто Бог зборува еднаш, па и вторпат, но човекот не го забележува тоа.

Во сон, во ноќно видение, кога длабок сон паѓа врз луѓето додека спијат на своите постели,

тогаш Тој им ги отвора ушите и ја запечатува Својата поука во нив,

за да го одврати човекот од неговите дела и да ја отстрани гордоста од него,

да ја зачува неговата душа од јамата и неговиот живот од смртта од меч.

Човекот е укоруван и со болка на својата постела, додека неговите коски постојано го мачат.

Тогаш животот му се гнаси од леб, а душата од највкусната храна.

Неговото тело се истоштува пред очите, а коските што не се гледале сега се истакнуваат.

Неговата душа се приближува до јамата, а неговиот живот до оние што носат смрт.

Но ако покрај него има ангел, посредник, еден од илјада, кој ќе му покаже на човекот што е право,

тогаш Бог ќе му се смилува и ќе рече: ‚Избави го да не слезе во јамата; најдов откуп за него.‘

Неговото тело повторно ќе стане свежо како во младоста; ќе се врати во деновите на својата младост.

Ќе Му се моли на Бог и Тој ќе го прими; со радост ќе го гледа Неговото лице, а Бог ќе му ја врати неговата праведност.

Тогаш човекот ќе признае пред луѓето: ‚Згрешив и го изопачив она што беше право, но не добив она што го заслужував.‘

Бог ја избави неговата душа од слегување во јамата и неговиот живот повторно ја гледа светлината.

Ете, сето ова Бог го прави со човекот двапати, па и трипати,

за да ја врати неговата душа од јамата и да го осветли со светлината на животот.

Внимавај, Јове, и слушај ме; молчи, а јас ќе зборувам.

Ако имаш нешто да кажеш, одговори ми; зборувај, зашто сакам да бидеш оправдан.

А ако немаш, тогаш слушај ме; молчи и јас ќе те поучам на мудрост.“