Јов

Елиху продолжи и рече:

„Мислиш ли дека е право да кажеш: ‚Мојата праведност е поголема од Божјата‘?

Зашто прашуваш: ‚Каква корист имам од тоа? Што добивам повеќе отколку ако грешев?‘

Јас ќе ти одговорам тебе и на твоите пријатели со тебе.

Погледни кон небесата и види; набљудувај ги облаците — колку се повисоки од тебе.

Ако грешиш, што Му правиш Нему? И ако ги умножиш своите престапи, со што Му наштетуваш?

Ако си праведен, што Му даваш? Што прима Тој од твојата рака?

Твоето зло му штети на човек како тебе, а твојата праведност му користи на човечки син.

Поради многу угнетувања луѓето повикуваат; викаат за помош поради силата на моќните.

Но никој не прашува: ‚Каде е Бог, мојот Создател, Кој дава песни во ноќта,

Кој нѐ поучува повеќе од земните животни и нѐ прави помудри од небесните птици?‘

Таму повикуваат, но Тој не одговара поради гордоста на злите луѓе.

Навистина, Бог не слуша празен повик и Семоќниот не обрнува внимание на него.

Колку повеќе кога велиш дека не Го гледаш! Твојот случај е пред Него — затоа чекај Го.

А сега, затоа што Неговиот гнев не казнил веднаш и како да не обрнал големо внимание на престапот,

Јов ја отвора својата уста со празни зборови и без знаење умножува зборови.“