Прескокни кон главната содржина

4 Мојсеева — Броеви

Глава 14

  1. 1

    Тогаш целото собрание го крена гласот и извика, и народот плачеше таа ноќ.

  2. 2

    И сите Израелови синови роптаеја против Мојсеј и против Арон; и целото собрание им велеше: „Да бевме умреле во египетската земја! Или да бевме умреле во оваа пустина!

  3. 3

    Зошто нѐ води Господ во таа земја, за да паднеме од меч? Нашите жени и нашите деца ќе станат плен. Не е ли подобро да се вратиме во Египет?“

  4. 4

    И си велеа еден на друг: „Да поставиме водач и да се вратиме во Египет.“

  5. 5

    Тогаш Мојсеј и Арон паднаа ничкум пред целото собрание на заедницата на Израелевите синови.

  6. 6

    А Исус, синот на Навин, и Халев, синот на Јефуне, кои беа меѓу оние што ја извидоа земјата, ги раскинаа своите облеки,

  7. 7

    и му кажаа на целото собрание на Израелевите синови: „Земјата што ја поминавме за да ја извидиме е многу, многу добра земја.

  8. 8

    Ако Господ е благонаклонет кон нас, ќе нѐ воведе во таа земја и ќе ни ја даде – земја што тече со млеко и мед.

  9. 9

    Само не се бунтувајте против Господ и не се плашете од народот на таа земја, зашто тие ќе ни бидат како леб; нивната заштита се повлече од нив, а Господ е со нас. Не се плашете од нив!“

  10. 10

    Но целото собрание сакаше да ги каменува. Тогаш Господовата слава се јави во шаторот на средбата пред сите Израелови синови.

  11. 11

    И Господ му рече на Мојсеј: „До кога овој народ ќе Ме презира? И до кога нема да Ми верува, покрај сите знаци што ги направив меѓу нив?

  12. 12

    Ќе ги удрам со помор и ќе ги лишам од наследство, а од тебе ќе направам народ поголем и посилен од нив.“

  13. 13

    Но Мојсеј Му рече на Господ: „Тогаш Египќаните ќе чујат, зашто со Својата сила го изведе овој народ од нивната средина,

  14. 14

    и ќе им раскажат на жителите на таа земја. Тие веќе чуја дека Ти, Господи, си среде овој народ, дека лице в лице се покажуваш Ти, Господи, и дека Твојот облак стои над нив, и дека одиш пред нив дење во облачен столб и ноќе во огнен столб.

  15. 15

    Ако сега го убиеш овој народ како еден човек, тогаш народите што го слушнале гласот за Тебе ќе кажат:

  16. 16

    ‚Бидејќи Господ не можеше да го воведе овој народ во земјата за која им се заколна, ги погуби во пустината.‘

  17. 17

    Затоа сега, нека се покаже големината на Господовата сила, како што рече:

  18. 18

    ‚Господ е долготрпелив и изобилен со милост, Кој простува беззаконие и престап, но никако не го оправдува виновниот, туку го посетува беззаконието на татковците врз децата, до третото и четвртото поколение.‘

  19. 19

    Те молам, прости му го беззаконието на овој народ според големината на Твојата милост, како што му простуваше на овој народ од Египет досега.“

  20. 20

    И Господ рече: „Простив според твојот збор.

  21. 21

    Но, навистина, како што живеам, целата земја ќе се исполни со Господовата слава.

  22. 22

    Зашто сите оние луѓе што ја видоа Мојата слава и Моите знаци што ги направив во Египет и во пустината, а Ме искушуваа веќе десетпати и не го послушаа Мојот глас,

  23. 23

    сигурно нема да ја видат земјата за која им се заколнав на нивните татковци; ниеден од оние што Ме презреа нема да ја види.

  24. 24

    Но Мојот слуга Халев, бидејќи во него имаше друг дух и целосно Ме следеше, него ќе го воведам во земјата во која влезе, и неговото потомство ќе ја наследи.

  25. 25

    А Амаличаните и Хананејците живеат во долината; утре свртете се и тргнете кон пустината, по патот кон Црвеното Море.“

  26. 26

    Господ им рече на Мојсеј и на Арон:

  27. 27

    „До кога ова зло собрание ќе роптае против Мене? Го чув роптањето на Израелевите синови со кое роптаат против Мене.

  28. 28

    Кажи им: ‚Како што живеам, зборува Господ, така ќе ви направам како што зборувавте во Моите уши.

  29. 29

    Во оваа пустина ќе паднат вашите трупови, сите ваши попишани според целиот ваш број, од дваесет години па нагоре, кои роптавте против Мене.

  30. 30

    Нема да влезете во земјата за која се заколнав дека ќе ве населам во неа, освен Халев, синот на Јефуне, и Исус, синот на Навин.

  31. 31

    А вашите деца, за кои рековте дека ќе бидат плен, нив ќе ги воведам, и тие ќе ја познаат земјата што вие ја презревте.

  32. 32

    А вашите трупови ќе паднат во оваа пустина.

  33. 33

    Вашите синови ќе бидат пастири во пустината четириесет години и ќе ја носат вашата неверност, додека вашите трупови не исчезнат во пустината.

  34. 34

    Според бројот на деновите во кои ја извидувавте земјата, четириесет дена, за секој ден по една година, ќе ги носите своите беззаконија четириесет години, и ќе дознаете што значи Моето противење.

  35. 35

    Јас, Господ, кажав: навистина тоа ќе му го направам на сето ова зло собрание, што се собра против Мене; во оваа пустина ќе исчезнат и тука ќе умрат.‘“

  36. 36

    Луѓето што Мојсеј ги испрати да ја извидат земјата, кога се вратија, го наведоа целото собрание да роптае против него, ширејќи лош глас за земјата,

  37. 37

    тие луѓе што разнесоа лош глас за земјата умреа од удар пред Господ.

  38. 38

    А од луѓето што отидоа да ја извидат земјата останаа живи само Исус, синот на Навин, и Халев, синот на Јефуне.

  39. 39

    Кога Мојсеј им ги рече тие зборови на сите Израелови синови, народот силно тагуваше.

  40. 40

    И станаа рано наутро и се искачија кон врвот на гората, велејќи: „Еве, ќе појдеме на местото за кое зборуваше Господ, зашто згрешивме.“

  41. 41

    Но Мојсеј рече: „Зошто сега ја прекршувате Господовата заповед? Тоа нема да успее.

  42. 42

    Не одете, зашто Господ не е меѓу вас, за да не бидете поразени пред своите непријатели.

  43. 43

    Зашто таму пред вас се Амаличаните и Хананејците, и ќе паднете од меч; бидејќи се одвративте од следењето на Господ, Господ нема да биде со вас.“

  44. 44

    Но тие упорно се искачија кон врвот на гората; сепак ковчегот на Господовиот завет и Мојсеј не се тргнаа од средината на логорот.

  45. 45

    Тогаш слегоа Амаличаните и Хананејците што живееја на таа гора, ги поразија и ги разбегаа сѐ до Хорма.