Прескокни кон главната содржина

4 Мојсеева — Броеви

Глава 16

  1. 1

    Кореј, синот на Исар, синот на Каат, синот на Левиј, и Датан и Авирон, синовите на Елијав, и Он, синот на Пелет, од синовите на Рувим, се кренаа

  2. 2

    заедно со двесте и педесет мажи од Израелевите синови, водачи на собранието, избрани од народниот собир, познати луѓе.

  3. 3

    И се собраа против Мојсеј и против Арон, и им кажаа: „Доста ви е! Целото собрание, сите во него, се свети, и Господ е меѓу нив. Зошто тогаш се издигате над Господовото собрание?“

  4. 4

    Кога го чу тоа Мојсеј, падна ничкум.

  5. 5

    И им рече на Кореј и на целото негово друштво: „Утре Господ ќе покаже кој е Негов и кој е свет, и кого ќе приближи при Себе. Оној кого ќе го избере, него ќе го приближи при Себе.

  6. 6

    Направете го ова: земете си кадилници, Кореј и целото негово друштво,

  7. 7

    и утре ставете оган во нив, и ставете темјан во нив пред Господ. И човекот што Господ ќе го избере, тој ќе биде свет. Доста ви е, синови Левиеви!“

  8. 8

    Потоа Мојсеј им рече на Кореј и на неговите луѓе: „Чујте, синови Левиеви!

  9. 9

    Малку ли ви е што Бог на Израел ве оддели од израелското собрание, за да ве приближи при Себе, да ја вршите службата на Господовото живеалиште и да стоите пред собранието за да му служите?

  10. 10

    Те приближи тебе и сите твои браќа, синовите Левиеви, со тебе; а вие барате и свештенство!

  11. 11

    Затоа ти и целото твое друштво се собравте против Господ. А кој е Арон, па роптате против него?“

  12. 12

    Тогаш Мојсеј испрати да ги повика Датан и Авирон, синовите на Елијав; но тие кажаа: „Нема да дојдеме.

  13. 13

    Малку ли е што нѐ изведе од земја што тече со млеко и мед за да нѐ погубиш во пустината, па уште и да господариш над нас?

  14. 14

    Ни во земја што тече со млеко и мед не нѐ доведе, ниту ни даде наследство од ниви и лозја. Зар ќе им ги ископаш очите на овие луѓе? Нема да дојдеме.“

  15. 15

    Тогаш Мојсеј многу се разгневи и Му рече на Господ: „Не гледај на нивниот принос; ни магаре не сум зел од нив, ниту некому од нив сум му направил зло.“

  16. 16

    И Мојсеј му рече на Кореј: „Ти и целото твое друштво бидете утре пред Господ – ти, тие и Арон.

  17. 17

    И секој нека ја земе својата кадилница, нека стави темјан во неа, и секој нека ја принесе својата кадилница пред Господ – двесте и педесет кадилници; и ти и Арон, секој со својата кадилница.“

  18. 18

    И секој ја зеде својата кадилница, стави оган во неа, стави темјан и застана на влезот од шаторот на средбата, заедно со Мојсеј и Арон.

  19. 19

    И Кореј го собра против нив целото собрание пред влезот од шаторот на средбата. Тогаш Господовата слава се јави на целото собрание.

  20. 20

    И Господ им рече на Мојсеј и на Арон:

  21. 21

    „Одделете се од средината на ова собрание, за да ги истребам за миг.“

  22. 22

    Но тие паднаа ничкум и кажаа: „Боже, Боже на духовите на секое тело, ако згрешил еден човек, зарем на целото собрание ќе се разгневиш?“

  23. 23

    Господ му рече на Мојсеј:

  24. 24

    „Кажи му на собранието: тргнете се од околината на живеалиштето на Кореј, Датан и Авирон.“

  25. 25

    Тогаш Мојсеј стана и отиде кај Датан и Авирон, а по него одеа Израелевите старешини.

  26. 26

    И му рече на собранието: „Тргнете се од шаторите на овие безбожни луѓе, и не допирајте ништо што е нивно, за да не загинете во сите нивни гревови.“

  27. 27

    И се тргнаа од околината на живеалиштето на Кореј, Датан и Авирон. А Датан и Авирон излегоа и стоеја на влезот од своите шатори, со своите жени, синови и деца.

  28. 28

    Тогаш Мојсеј рече: „По ова ќе познаете дека Господ ме испратил да ги правам сите овие дела, и дека тоа не е од моето срце:

  29. 29

    ако овие луѓе умрат како што умираат сите луѓе, и ако ги снајде тоа што ги снаоѓа сите луѓе, тогаш Господ не ме испратил.

  30. 30

    Но ако Господ направи нешто ново, ако земјата ја отвори својата уста и ги проголта нив и сѐ што им припаѓа, и слезат живи во Шеолот, тогаш ќе знаете дека овие луѓе Го презреа Господ.“

  31. 31

    И штом ги рече сите тие зборови, земјата под нив се расцепи.

  32. 32

    И земјата ја отвори својата уста и ги проголта нив, нивните домови, сите луѓе што беа со Кореј и целиот нивен имот.

  33. 33

    Така тие и сѐ што беше нивно слегоа живи во Шеолот; земјата ги покри, и исчезнаа од средината на собранието.

  34. 34

    А сиот Израел што беше околу нив побегна од нивниот вик, зашто велеа: „Да не нѐ проголта и нас земјата!“

  35. 35

    Тогаш излезе оган од Господ и ги проголта двесте и педесетте луѓе што принесуваа темјан.

  36. 36

    И Господ му рече на Мојсеј:

  37. 37

    „Кажи му на Елеазар, синот на свештеникот Арон, да ги извади кадилниците од средината на пожарот, а жарот нека го разгрне настрана, зашто се осветија.

  38. 38

    Кадилниците на тие луѓе што згрешија против своите души нека се направат во избиени плочи за покривка на жртвеникот; зашто ги принесоа пред Господ и затоа се осветија; и нека бидат знак за Израелевите синови.“

  39. 39

    И свештеникот Елеазар ги зеде бронзените кадилници што ги принесоа луѓето што изгореа, и ги расковаа во плочи за покривка на жртвеникот,

  40. 40

    за да им бидат спомен на Израелевите синови, да не пристапува туѓ човек, кој не е од Ароновото потомство, за да кади пред Господ и да не стане како Кореј и неговата дружина, како што Господ му кажа преку Мојсеј.

  41. 41

    Но утредента целото собрание на Израелевите синови роптаеше против Мојсеј и против Арон, велејќи: „Вие го убивте Господовиот народ.“

  42. 42

    И кога собранието се собра против Мојсеј и против Арон, се сврте кон шаторот на средбата, и ете, облакот го покри, и се јави Господовата слава.

  43. 43

    И Мојсеј и Арон дојдоа пред шаторот на средбата.

  44. 44

    И Господ му рече на Мојсеј:

  45. 45

    „Тргнете се од средината на ова собрание, за да ги истребам за миг.“ И тие паднаа ничкум.

  46. 46

    Тогаш Мојсеј му рече на Арон: „Земи ја кадилницата, стави во неа оган од жртвеникот, стави темјан во неа и брзо однеси ја кај собранието, и изврши помирување за нив; зашто гнев излезе од Господ, поморот почна.“

  47. 47

    И Арон ја зеде, како што му рече Мојсеј, и истрча среде собранието; и ете, поморот веќе почнал меѓу народот. И стави темјан и изврши помирување за народот.

  48. 48

    И застана меѓу мртвите и живите, и поморот запре.

  49. 49

    А оние што умреа од поморот беа четиринаесет илјади и седумстотини, освен оние што умреа поради Кореј.

  50. 50

    И Арон се врати кај Мојсеј на влезот од шаторот на средбата, и поморот запре.