1 Летописи

Давид се посоветува со илјадниците, стотниците и со сите водачи.

Потоа му рече на целото Израелево собрание: „Кога ви е угодно и кога тоа е од Господ, нашиот Бог, да испратиме гласници до нашите браќа што останаа низ целата Израелева земја, како и до свештениците и левитите во нивните градови и пасишта, за да се соберат кај нас.

Да го донесеме кај нас ковчегот на нашиот Бог, зашто не се грижевме за него во деновите на Саул.“

Целото собрание се согласи да го направи тоа, зашто предлогот беше добар во очите на целиот народ.

Така Давид го собра целиот Израел, од египетскиот Сихор до влезот во Емат, за да го донесат Божјиот ковчег од Киријат-Јарим.

Давид и целиот Израел отидоа во Ваала, односно Киријат-Јарим во Јуда, за да го пренесат оттаму ковчегот на Господ Бог, Кој престојува над херувимите и Чие име се повикува над него.

Го поставија Божјиот ковчег на нова кола и го изнесоа од куќата на Авинадав, а Оза и Ахио ја водеа колата.

Давид и целиот Израел се радуваа пред Бог со сета сила, пеејќи и свирејќи на харфи, лири, тапани, кимвали и труби.

Кога дојдоа до Хидоновото гумно, Оза ја испружи својата рака за да го придржи ковчегот, зашто воловите го занишаа.

Тогаш Господовиот гнев пламна против Оза и Тој го порази затоа што ја испружи раката кон ковчегот. Оза умре таму пред Бог.

Давид се нажали затоа што Господ го порази Оза. Затоа тоа место го нарече Фарес-Оза, односно Поразот на Оза, како што се нарекува до денес.

Тој ден Давид се уплаши од Бог и рече: „Како ќе го донесам Божјиот ковчег кај себе?“

Затоа Давид не го пренесе ковчегот кај себе во Давидовиот град, туку го однесе во куќата на Гетеецот Овид-Едом.

Божјиот ковчег остана кај семејството на Овид-Едом три месеци. Господ го благослови домот на Овид-Едом и сѐ што имаше.