Прескокни кон главната содржина

1 Летописи

Глава 16

  1. 1

    Го внесоа Божјиот ковчег и го поставија во шаторот што Давид го беше поставил за него. Потоа принесоа пред Бог жртви паленици и жртви за мир.

  2. 2

    Кога Давид заврши со принесувањето на жртвите паленици и жртвите за мир, го благослови народот во името на Господ.

  3. 3

    На секој Израелец, и на мажите и на жените, им даде по еден леб, парче месо и колач со суво грозје.

  4. 4

    Потоа постави некои од левитите да служат пред Господовиот ковчег, да Го спомнуваат, да Му благодарат и да Го слават Господ, Израелевиот Бог.

  5. 5

    Асаф беше водач, а по него Захарија; потоа Јеиил, Семирамот, Јехиил, Мататија, Елијав, Ванеја, Овид-Едом и Јеиил, кои свиреа на лири и харфи, додека Асаф свиреше на кимвали.

  6. 6

    Свештениците Ванеја и Јазиил постојано трубеа со труби пред ковчегот на Божјиот завет.

  7. 7

    Тој ден Давид првпат им ја предаде на Асаф и на неговите браќа оваа песна за благодарност кон Господ:

  8. 8

    „Благодарете Му на Господ и повикувајте го Неговото име; објавувајте ги Неговите дела меѓу народите.

  9. 9

    Пејте Му, пејте Му псалми; раскажувајте за сите Негови чудесни дела.

  10. 10

    Фалете се со Неговото свето име; нека се радува срцето на оние што Го бараат Господ.

  11. 11

    Барајте Го Господ и Неговата сила; секогаш барајте го Неговото лице.

  12. 12

    Спомнувајте ги чудесните дела што ги направи, Неговите знаци и пресудите од Неговата уста,

  13. 13

    вие, потомци на Израел, Неговиот слуга, вие, синови Јаковови, Негови избраници.

  14. 14

    Тој е Господ, нашиот Бог; Неговите пресуди се по целата земја.

  15. 15

    Секогаш спомнувајте го Неговиот завет, зборот што го заповеда за илјада поколенија,

  16. 16

    заветот што го склучи со Авраам и заклетвата што му ја даде на Исак.

  17. 17

    Тој го утврди како наредба за Јаков и како вечен завет за Израел,

  18. 18

    велејќи: ‚Тебе ќе ти ја дадам Хананската земја како дел од вашето наследство.‘

  19. 19

    Тогаш бевте малку на број, само неколкумина и доселеници во неа.

  20. 20

    Тие одеа од народ до народ и од едно царство кон друг народ.

  21. 21

    Тој не дозволи никој да ги угнетува и заради нив укоруваше цареви:

  22. 22

    ‚Не допирајте ги Моите помазаници и не правете им зло на Моите пророци.‘

  23. 23

    Пеј Му на Господ, цела земјо; од ден на ден објавувајте го Неговото спасение.

  24. 24

    Раскажувајте ја Неговата слава меѓу народите и Неговите чудесни дела меѓу сите племиња.

  25. 25

    Зашто Господ е велик и достоен за голема пофалба; Тој е пострашен од сите богови.

  26. 26

    Сите богови на народите се идоли, а Господ ги создаде небесата.

  27. 27

    Слава и величие се пред Него; сила и радост се во Неговото живеалиште.

  28. 28

    Оддајте Му на Господ, племиња на народите, оддајте Му на Господ слава и сила.

  29. 29

    Оддајте Му ја на Господ славата што Му припаѓа на Неговото име; принесете дар и дојдете пред Него. Поклонете Му се на Господ во светоста на Неговата убавина.

  30. 30

    Нека трепери пред Него целата земја! Светот е цврсто утврден и нема да се помести.

  31. 31

    Нека се радуваат небесата и нека ликува земјата; нека се зборува меѓу народите: ‚Господ царува!‘

  32. 32

    Нека бучи морето и сѐ што е во него; нека се радува полето и сѐ што е на него.

  33. 33

    Тогаш шумските дрвја ќе пеат од радост пред Господ, зашто доаѓа да ѝ суди на земјата.

  34. 34

    Благодарете Му на Господ, зашто е добар; Неговата милост трае засекогаш.

  35. 35

    Кажете: ‚Спаси нѐ, Боже на нашето спасение! Собери нѐ и избави нѐ од народите, за да Му благодариме на Твоето свето име и да се фалиме со Твојата слава.‘

  36. 36

    Благословен нека биде Господ, Израелевиот Бог, од вечност до вечност!“ Тогаш целиот народ рече: „Амин!“ и Го пофали Господ.

  37. 37

    Давид ги остави таму, пред ковчегот на Господовиот завет, Асаф и неговите браќа, за постојано да служат пред ковчегот, според потребата на секој ден.

  38. 38

    Ги остави и Овид-Едом и неговите шеесет и осум браќа. Овид-Едом, синот на Једутун, и Оса беа вратари.

  39. 39

    Свештеникот Садок и неговите браќа свештеници ги постави пред Господовото живеалиште на високото место во Гаваон,

  40. 40

    за постојано, наутро и навечер, да Му принесуваат на Господ жртви паленици врз жртвеникот за жртви паленици, според сѐ што е напишано во Законот што Господ му го даде на Израел.

  41. 41

    Со нив беа Еман, Једутун и другите избрани и по име определени да Му благодарат на Господ, зашто Неговата милост трае засекогаш.

  42. 42

    Еман и Једутун имаа труби, кимвали и други инструменти за Божјите песни. Синовите на Једутун беа вратари.

  43. 43

    Потоа целиот народ си замина, секој во својот дом, а Давид се врати да го благослови својот дом.