1 Летописи

Царот Давид му рече на целото собрание: „Мојот син Соломон, кого единствено Бог го избра, е млад и неискусен, а работата е голема, зашто овој дворец не е за човек, туку за Господ Бог.

Со сета своја сила подготвив за домот на мојот Бог: злато за златните предмети, сребро за сребрените, бронза за бронзените, железо за железните и дрва за дрвените предмети; ониксови камења, камења за вградување, украсни и разновидни камења, секакви скапоцени камења и големо количество мермер.

Освен сето она што го подготвив за светиот дом, поради љубовта што ја имам кон домот на мојот Бог, давам и од своето лично богатство злато и сребро за домот на мојот Бог:

три илјади таланти злато, офирско злато, и седум илјади таланти пречистено сребро, за обложување на ѕидовите на градбите;

златото за златните предмети и среброто за сребрените, и за секоја работа што ќе ја изработат мајсторите. Кој е подготвен денес доброволно да Му се посвети на Господ?“

Тогаш водачите на татковските домови, водачите на Израелевите племиња, илјадниците и стотниците и надзорниците над царските работи дадоа доброволни прилози.

За работата на Божјиот дом дадоа пет илјади таланти и десет илјади златници, десет илјади таланти сребро, осумнаесет илјади таланти бронза и сто илјади таланти железо.

Секој што имаше скапоцени камења ги даде во богатството на Господовиот дом, под надзор на Гирсонецот Јехиил.

Народот се радуваше поради нивните доброволни дарови, зашто со цело срце Му принесуваа доброволно на Господ. И царот Давид многу се радуваше.

Тогаш Давид Го благослови Господ пред целото собрание и рече: „Благословен си Ти, Господи, Боже на нашиот татко Израел, од вечност до вечност.

Твои се, Господи, величието, силата, славата, сјајот и величественоста, зашто сѐ што е на небото и на земјата е Твое. Твое е царството, Господи, и Ти си возвишен како Глава над сѐ.

Богатството и славата доаѓаат од Тебе, и Ти владееш над сѐ. Во Твојата рака се силата и моќта, и во Твојата рака е да возвеличуваш и да зацврстуваш сѐ.

Затоа сега, Боже наш, Ти благодариме и го славиме Твоето славно име.

Но кој сум јас и кој е мојот народ, та да можеме доброволно да принесеме вакви дарови? Сѐ доаѓа од Тебе, и од она што е Твое Ти даваме.

Пред Тебе сме странци и доселеници, како и сите наши татковци. Нашите денови на земјата се како сенка и нема трајност.

Господи, Боже наш, целото ова изобилство што го подготвивме за да Ти изградиме дом за Твоето свето име доаѓа од Твојата рака и сѐ е Твое.

Знам, Боже мој, дека Ти го испитуваш срцето и дека се радуваш на чесноста. Јас со чесно срце доброволно го принесов сето ова, а сега со радост видов како и Твојот народ, кој е присутен тука, доброволно Ти принесува.

Господи, Боже на нашите татковци Авраам, Исак и Израел, зачувај ја засекогаш оваа желба и овие мисли во срцето на Твојот народ и насочи го нивното срце кон Тебе.

На мојот син Соломон дај му целосно предадено срце за да ги пази Твоите заповеди, сведоштва и одредби, да го изврши сето тоа и да го изгради храмот за кој направив подготовки.“

Потоа Давид му рече на целото собрание: „Благословете Го Господ, вашиот Бог!“ Целото собрание Го благослови Господ, Бог на своите татковци. Паднаа ничкум и Му се поклонија на Господ, а му оддадоа почит и на царот.

Следниот ден Му принесоа жртви на Господ. Како жртви паленици Му принесоа илјада јунци, илјада овни и илјада јагниња, со нивните налевни приноси, и многу други жртви за целиот Израел.

Тој ден јадеа и пиеја пред Господ со голема радост. Потоа по вторпат го прогласија Давидовиот син Соломон за цар и го помазаа пред Господ за владетел, а Садок за свештеник.

Така Соломон седна на Господовиот престол како цар наместо својот татко Давид. Имаше успех, и целиот Израел му се покори.

Сите водачи, храбрите воини и сите синови на царот Давид му се потчинија на царот Соломон.

Господ многу го возвеличи Соломон пред целиот Израел и му даде царско величие какво што немаше ниеден цар пред него во Израел.

Така Давид, синот на Есеј, царуваше над целиот Израел.

Над Израел царуваше четириесет години: седум години царуваше во Хеврон, а триесет и три години во Ерусалим.

Умре во добра старост, наситен со денови, богатство и слава. По него се зацари неговиот син Соломон.

Делата на царот Давид, првите и последните, се запишани во Книгата на пророкот-гледач Самоил, во Книгата на пророкот Натан и во Книгата на пророкот-гледач Гад,

заедно со сето негово царување, неговата моќ и времињата низ кои поминаа тој, Израел и сите царства на околните земји.