1 Цареви

Ровоам отиде во Шехем, зашто целиот Израел дојде во Шехем за да го постави за цар.

Кога Јеровоам, синот на Нават, го чу тоа – додека сѐ уште беше во Египет, каде што побегна од царот Соломон – остана во Египет.

Но испратија по него и го повикаа. Тогаш Јеровоам и целото Израелево собрание дојдоа кај Ровоам и му рекоа:

„Твојот татко го направи тежок нашиот јарем. Сега олесни ја тешката служба на твојот татко и тешкиот јарем што го стави врз нас, па ќе ти служиме.“

Тој им рече: „Одете си за три дена, а потоа вратете се кај мене.“ И народот си отиде.

Царот Ровоам се посоветува со старешините што му служеле на неговиот татко Соломон додека бил жив и ги праша: „Како ме советувате да му одговорам на овој народ?“

Тие му одговорија: „Ако денес му бидеш слуга на овој народ, ако му послужиш и му одговориш со добри зборови, тогаш тие ќе ти бидат слуги засекогаш.“

Но тој го отфрли советот што му го дадоа старешините и се посоветува со младите што израснале со него и стоеја пред него.

Ги праша: „Каков совет давате? Како да му одговориме на овој народ, кој ми рече: ‚Олесни го јаремот што го стави врз нас твојот татко‘?“

Младите што израснаа со него му одговорија: „Вака кажи му на народот што ти рече: ‚Твојот татко го направи тежок нашиот јарем, а ти олесни ни го.‘ Кажи им: ‚Мојот мал прст е подебел од половината на мојот татко.

Мојот татко ви стави тежок јарем, а јас ќе го направам уште потежок. Мојот татко ве казнуваше со камшици, а јас ќе ве казнувам со скорпии.‘“

На третиот ден Јеровоам и целиот народ дојдоа кај Ровоам, како што им беше рекол царот: „Вратете се кај мене на третиот ден.“

Царот му одговори остро на народот и го отфрли советот што му го дадоа старешините.

Им зборуваше според советот на младите и рече: „Мојот татко го направи тежок вашиот јарем, а јас ќе го направам уште потежок. Мојот татко ве казнуваше со камшици, а јас ќе ве казнувам со скорпии.“

Така царот не го послуша народот, зашто овој пресврт беше од Господ, за да го исполни зборот што Господ му го кажа преку Ахија од Шило на Јеровоам, синот на Нават.

Кога целиот Израел виде дека царот не го послуша, народот му одговори на царот: „Каков дел имаме ние со Давид? Немаме наследство со синот на Јесеј! Во своите шатори, Израеле! А ти, Давиде, грижи се сега за својот дом!“ Така Израел си отиде во своите шатори.

Но над Израелевите синови што живееја во Јудините градови царуваше Ровоам.

Тогаш царот Ровоам го испрати Адорам, кој беше над принудната работа, но целиот Израел го каменуваше до смрт. А царот Ровоам брзо се качи на својата кола и побегна во Ерусалим.

Така Израел се побуни против Давидовиот дом и остана побунет до денес.

Кога целиот Израел чу дека Јеровоам се вратил, испратија по него, го повикаа на собранието и го поставија за цар над целиот Израел. Никој не го следеше Давидовиот дом освен Јудиното племе.

Кога Ровоам дојде во Ерусалим, го собра целиот Јудин дом и Венијаминовото племе – сто и осумдесет илјади избрани воини – за да војуваат против Израелевиот дом и да му го вратат царството на Ровоам, синот на Соломон.

Но Божјиот збор дојде до Божјиот човек Семај:

„Кажи му на Ровоам, синот на Соломон, царот на Јуда, и на целиот Јудин и Венијаминов дом и на останатиот народ:

‚Вака вели Господ: Не одете и не војувајте против своите браќа, Израелевите синови. Секој нека се врати во својот дом, зашто ова дојде од Мене.‘“ Тие го послушаа Господовиот збор, се вратија и си отидоа според Господовиот збор.

Јеровоам го изгради Шехем во Ефремовата планинска област и се насели во него. Потоа излезе оттаму и го изгради Фануил.

Јеровоам си рече во своето срце: „Сега царството може да му се врати на Давидовиот дом.

Ако овој народ оди во Ерусалим да принесува жртви во Господовиот дом, срцето на народот повторно ќе се сврти кон нивниот господар Ровоам, царот на Јуда. Тогаш ќе ме убијат и ќе му се вратат на Ровоам, царот на Јуда.“

Откако се посоветува, царот направи две златни телиња и му рече на народот: „Предолго одевте во Ерусалим. Еве ги твоите богови, Израеле, кои те изведоа од египетската земја!“

Едното го постави во Ветил, а другото во Дан.

Тоа стана повод за грев, зашто народот одеше дури до Дан за да му се поклони на едното теле.

Јеровоам изгради и храмови на височините и постави свештеници од секаков народ, кои не беа од Левиевите синови.

Потоа Јеровоам востанови празник во осмиот месец, на петнаесеттиот ден од месецот, сличен на празникот што се празнуваше во Јуда, и принесуваше жртви на жртвеникот. Така направи во Ветил, принесувајќи им жртви на телињата што ги беше направил. Во Ветил ги постави и свештениците на височините што ги изгради.

На петнаесеттиот ден од осмиот месец – месец што самиот го измисли – се качи на жртвеникот што го изгради во Ветил и принесе жртва. Така востанови празник за Израелевите синови и се качи на жртвеникот за да кади.