1 Цареви

И ете, според Господовиот збор, еден Божји човек дојде од Јуда во Ветил, додека Јеровоам стоеше кај жртвеникот за да кади.

Тој извика против жртвеникот според Господовиот збор: „Жртвенику, жртвенику! Вака вели Господ: ‚Ете, на Давидовиот дом ќе му се роди син по име Јосија. Тој врз тебе ќе ги жртвува свештениците на височините што кадат врз тебе, и човечки коски ќе бидат изгорени врз тебе.‘“

Истиот ден даде знак и рече: „Ова е знакот што го кажа Господ: ете, жртвеникот ќе се распука и пепелта што е врз него ќе се истури.“

Кога царот Јеровоам го чу зборот што Божјиот човек го извика против жртвеникот во Ветил, ја испружи раката од жртвеникот и рече: „Фатете го!“ Но раката што ја испружи против него му се исуши и не можеше да ја врати кон себе.

Жртвеникот се распука и пепелта се истури од жртвеникот, според знакот што Божјиот човек го даде преку Господовиот збор.

Тогаш царот му рече на Божјиот човек: „Те молам, измоли ја милоста на Господ, твојот Бог, и помоли се за мене, за да ми се врати раката.“ Божјиот човек Му се помоли на Господ, и раката на царот му се врати и стана како порано.

Царот му рече на Божјиот човек: „Дојди со мене дома, закрепни се, и ќе ти дадам подарок.“

Но Божјиот човек му одговори на царот: „И да ми дадеш половина од својот дом, нема да дојдам со тебе, ниту ќе јадам леб, ниту ќе пијам вода на ова место.

Зашто така ми беше заповедано преку Господовиот збор: ‚Не јади леб, не пиј вода и не враќај се по патот по кој си дошол.‘“

Така тој си замина по друг пат и не се врати по патот по кој дојде во Ветил.

Во Ветил живееше еден стар пророк. Неговите синови дојдоа и му раскажаа сѐ што Божјиот човек направи тој ден во Ветил. Му ги раскажаа на својот татко и зборовите што му ги кажа на царот.

Нивниот татко ги праша: „По кој пат си отиде?“ Неговите синови го виделе патот по кој си замина Божјиот човек што дојде од Јуда.

Тој им рече на своите синови: „Оседлајте ми го магарето.“ Му го оседлаа магарето, и тој се качи на него.

Тргна по Божјиот човек и го најде како седи под еден даб. Го праша: „Ти ли си Божјиот човек што дојде од Јуда?“ Тој одговори: „Јас сум.“

Тогаш му рече: „Дојди со мене дома и јади леб.“

Но тој одговори: „Не можам да се вратам со тебе, ниту да дојдам кај тебе. Нема да јадам леб ниту да пијам вода со тебе на ова место,

зашто преку Господовиот збор ми беше кажано: ‚Не јади леб и не пиј вода таму, и не враќај се по патот по кој си дошол.‘“

Стариот пророк му рече: „И јас сум пророк како тебе. Ангел ми зборуваше според Господовиот збор и ми рече: ‚Врати го со себе во својот дом, за да јаде леб и да пие вода.‘“ Но тој го излажа.

Така Божјиот човек се врати со него, јадеше леб во неговиот дом и пиеше вода.

Додека седеа на трпезата, Господовиот збор дојде до пророкот што го беше вратил.

Тој извика кон Божјиот човек што дојде од Јуда: „Вака вели Господ: ‚Бидејќи се спротивстави на Господовата заповед и не ја запази заповедта што ти ја даде Господ, твојот Бог,

туку се врати, јадеше леб и пиеше вода на местото за кое ти беше речено: „Не јади леб и не пиј вода“, твоето тело нема да дојде во гробот на твоите татковци.‘“

Откако јадеше леб и се напи, стариот пророк му го оседла магарето на пророкот што го беше вратил.

Божјиот човек тргна, но на патот го сретна лав и го уби. Неговото тело лежеше фрлено на патот, а магарето стоеше покрај него; и лавот стоеше покрај телото.

И ете, некои луѓе поминаа, го видоа телото фрлено на патот и лавот како стои покрај него. Тие дојдоа и го кажаа тоа во градот каде што живееше стариот пророк.

Кога го чу тоа пророкот што го беше вратил од патот, рече: „Тоа е Божјиот човек што се спротивстави на Господовата заповед. Затоа Господ го предаде на лавот, кој го растргна и го уби, според зборот што Господ му го кажа.“

Потоа им рече на своите синови: „Оседлајте ми го магарето.“ И тие му го оседлаа.

Тој отиде и го најде телото фрлено на патот, а магарето и лавот стоеја покрај телото. Лавот не го беше изел телото и не го беше растргнал магарето.

Пророкот го крена телото на Божјиот човек, го положи врз магарето и го врати назад. Стариот пророк дојде во градот за да го оплаче и да го погреба.

Го положи неговото тело во својот гроб и го оплакуваа, велејќи: „Леле, брате мој!“

Откако го погреба, пророкот им рече на своите синови: „Кога ќе умрам, погребете ме во гробот во кој е погребан Божјиот човек. Положете ги моите коски покрај неговите коски,

зашто зборот што го објави според Господовиот збор против жртвеникот во Ветил и против сите храмови на височините во самариските градови сигурно ќе се исполни.“

Но и по овој настан Јеровоам не се врати од својот лош пат, туку повторно поставуваше свештеници на височините од секаков народ. Секој што сакаше, тој го посветуваше за свештеник на височините.

Тоа стана грев за Јеровоамовиот дом, поради кој беше истребен и уништен од лицето на земјата.