1 Цареви

Соломон се поврза со фараонот, египетскиот цар, така што се ожени со неговата ќерка. Ја доведе во Давидовиот град и таа живееше таму додека тој не ја заврши изградбата на својот дворец, Господовиот дом и ѕидот околу Ерусалим.

Во тоа време народот сѐ уште принесуваше жртви на возвишените места, зашто дотогаш не беше изграден дом за Господовото име.

Соломон Го љубеше Господ и одеше според одредбите на својот татко Давид, но сепак принесуваше жртви и кадеше на возвишените места.

Царот отиде во Гаваон за да принесе жртви таму, зашто тоа беше главното возвишено место. Соломон принесе илјада жртви паленици на тој жртвеник.

Во Гаваон Господ му се јави на Соломон ноќе во сон. Бог му рече: „Побарај што сакаш да ти дадам.“

Соломон одговори: „Ти му покажа голема милост на Својот слуга, мојот татко Давид, зашто тој одеше пред Тебе верно, праведно и со исправно срце. Ја запази оваа голема милост кон него и му даде син кој денес седи на неговиот престол.

И сега, Господи, Боже мој, Ти го постави Својот слуга за цар наместо мојот татко Давид, но јас сум млад и неискусен и не знам како правилно да го водам народот.

Твојот слуга е среде Твојот народ што го избра, толку голем народ што поради неговото мноштво не може ниту да се изброи ниту да се пресмета.

Затоа дај му на Својот слуга разумно срце за да му суди на Твојот народ и да разликува добро од зло. Зашто кој може да му суди на овој Твој голем народ?“

На Господ Му беше мило што Соломон го побара тоа.

Бог му рече: „Бидејќи го побара ова и не побара за себе долг живот, ниту богатство, ниту смрт на своите непријатели, туку побара разум за правилно да судиш,

ќе направам според твоите зборови. Ете, ти давам мудро и разумно срце, какво што немал никој пред тебе и какво што нема да има никој по тебе.

Ќе ти го дадам и она што не го побара: богатство и слава, така што во сите твои денови нема да има цар како тебе.

А ако одиш по Моите патишта, ги пазиш Моите одредби и заповеди како што одеше твојот татко Давид, ќе ти дадам и долг живот.“

Тогаш Соломон се разбуди и сфати дека тоа беше сон. Дојде во Ерусалим, застана пред ковчегот на Господовиот завет и принесе жртви паленици и жртви за мир. Потоа приреди гозба за сите свои слуги.

Во тоа време кај царот дојдоа две жени блудници и застанаа пред него.

Едната жена рече: „Господару мој, јас и оваа жена живееме во иста куќа. Јас родив дете додека таа беше во куќата.

На третиот ден откако се породив, се породи и оваа жена. Бевме заедно и немаше никој друг со нас во куќата, освен ние двете.

Но синот на оваа жена умрел во текот на ноќта, зашто таа легнала врз него.

Таа станала среде ноќ, го зела мојот син од мојата страна додека твојата слугинка спиела, го ставила во својата прегратка, а својот мртов син го ставила во мојата прегратка.

Кога станав наутро за да го надојам својот син, видов дека е мртов. Но кога подобро го погледнав на дневна светлина, сфатив дека тоа не е синот што го родив.“

Другата жена рече: „Не е така! Живото дете е мое, а мртвото е твое.“ Но првата велеше: „Не! Мртвото е твое, а живото е мое.“ Така се препираа пред царот.

Тогаш царот рече: „Едната вели: ‚Ова живо дете е мое, а твоето е мртво‘, а другата вели: ‚Не, твоето е мртво, а моето е живо.‘“

Потоа царот нареди: „Донесете ми меч.“ Му донесоа меч на царот.

Царот рече: „Пресечете го живото дете на две и дајте ѝ половина на едната, а половина на другата.“

Тогаш жената чиј беше живиот син, поттикната од својата силна мајчинска љубов, му рече на царот: „Господару мој, дајте ѝ го нејзе живото дете! Само немојте да го убивате!“ Но другата рече: „Нека не биде ни мое ни твое; пресечете го!“

Тогаш царот одговори: „Дајте ѝ го живото дете на првата жена и немојте да го убивате. Таа е неговата мајка.“

Целиот Израел слушна за пресудата што ја донесе царот и се исплаши од него, зашто виде дека во него има Божја мудрост за да дели правда.