1 Цареви

Тогаш Соломон ги собра во Ерусалим Израелевите старешини, сите племенски поглавари и водачите на татковските домови на Израелевите синови, за да го пренесат ковчегот на Господовиот завет од Давидовиот град, односно од Сион.

Сите Израелеви мажи се собраа кај царот Соломон за празникот во месецот Етаним, односно во седмиот месец.

Кога дојдоа сите Израелеви старешини, свештениците го кренаа ковчегот.

Го донесоа Господовиот ковчег, шаторот за средба и сите свети предмети што беа во шаторот. Ги носеа свештениците и левитите.

Царот Соломон и целото Израелево собрание, кое се собра кај него, беа со него пред ковчегот и принесуваа толку многу овци и говеда што не можеа ниту да се избројат ниту да се пресметаат.

Свештениците го внесоа ковчегот на Господовиот завет на неговото место, во внатрешното светилиште на домот, во Најсветото место, под крилјата на херувимите.

Херувимите ги ширеа своите крилја над местото на ковчегот и го покриваа ковчегот и неговите носилки одозгора.

Носилките беа толку долги што нивните краеви се гледаа од светилиштето пред внатрешното светилиште, но не се гледаа однадвор. Тие останаа таму до денес.

Во ковчегот немаше ништо освен двете камени плочи што Мојсеј ги стави во него кај Хорив, каде што Господ склучи завет со Израелевите синови откако излегоа од Египетската земја.

Кога свештениците излегоа од светилиштето, облак го исполни Господовиот дом.

Свештениците не можеа да останат и да служат поради облакот, зашто Господовата слава го исполни Господовиот дом.

Тогаш Соломон рече: „Господ рече дека ќе престојува во густа темнина.

Јас навистина Ти изградив величествен дом, место во кое ќе престојуваш засекогаш.“

Потоа царот се сврте и го благослови целото Израелево собрание, додека целиот народ стоеше.

Тој рече: „Нека биде благословен Господ, Израелевиот Бог, Кој со Својата уста му зборуваше на мојот татко Давид и со Својата рака го исполни тоа, кога рече:

‚Од денот кога го изведов Мојот народ Израел од Египет, не избрав град од ниедно Израелево племе во кој ќе се изгради дом за Моето име. Но го избрав Давид да биде над Мојот народ Израел.‘

Мојот татко Давид имаше желба во своето срце да изгради дом за името на Господ, Израелевиот Бог.

Но Господ му рече на мојот татко Давид: ‚Добро е што во своето срце имаш желба да изградиш дом за Моето име.

Сепак, ти нема да го изградиш домот, туку твојот син, кој ќе произлезе од твоето тело, тој ќе го изгради домот за Моето име.‘

Господ го исполни зборот што го изговори. Јас станав наместо мојот татко Давид и седнав на Израелевиот престол, како што вети Господ, и го изградив овој дом за името на Господ, Израелевиот Бог.

Тука подготвив место за ковчегот во кој е заветот што Господ го склучи со нашите татковци кога ги изведе од Египетската земја.“

Потоа Соломон застана пред Господовиот жртвеник, пред целото Израелево собрание, ги рашири своите раце кон небото

и рече: „Господи, Боже Израелев, нема Бог како Тебе ниту горе на небото ниту долу на земјата. Ти го пазиш заветот и милоста кон Своите слуги што одат пред Тебе со целото свое срце.

Ти му го исполни на Својот слуга, мојот татко Давид, она што му го вети. Го изговори со Својата уста и го исполни со Својата рака, како што се гледа денес.

И сега, Господи, Боже Израелев, исполни му го на Својот слуга, мојот татко Давид, она што му го вети кога рече: ‚Нема да ти недостига потомок што ќе седи пред Мене на Израелевиот престол, само ако твоите синови внимаваат на својот пат и одат пред Мене како што одеше ти.‘

Затоа сега, Боже Израелев, нека се потврди зборот што му го даде на Својот слуга, мојот татко Давид.

Но зар Бог навистина ќе живее на земјата? Ете, не можат да Те соберат ни небото ни највисокото небо, а колку помалку овој дом што го изградив!

Сепак, сврти се кон молитвата и молбата на Својот слуга, Господи, Боже мој. Слушни го повикот и молитвата што Твојот слуга денес ја упатува пред Тебе.

Нека бидат Твоите очи отворени дење и ноќе кон овој дом, кон местото за кое рече: ‚Таму ќе биде Моето име.‘ Слушни ја молитвата што Твојот слуга ќе ја упатува свртен кон ова место.

Слушни ги молбите на Својот слуга и на Својот народ Израел, кога ќе се молат свртени кон ова место. Слушни од небото, од Своето живеалиште; слушни и прости.

Кога некој ќе згреши против својот ближен и ќе биде повикан да се заколне, па дојде и ја изговори заклетвата пред Твојот жртвеник во овој дом,

Ти слушни од небото и постапи. Пресуди им на Своите слуги: осуди го виновниот и врати му го неговото дело врз неговата глава, а оправдај го праведниот и постапи со него според неговата праведност.

Кога Твојот народ Израел ќе биде поразен пред непријателот затоа што Ти згрешил, но потоа ќе се врати кон Тебе, ќе го признае Твоето име и ќе Ти се моли и ќе Те моли во овој дом,

Ти слушни од небото, прости му го гревот на Својот народ Израел и врати го во земјата што им ја даде на нивните татковци.

Кога небото ќе се затвори и нема да има дожд затоа што Ти згрешиле, но тие ќе се помолат свртени кон ова место, ќе го признаат Твоето име и ќе се одвратат од својот грев, кога Ти ќе ги понизиш,

Ти слушни од небото и прости им го гревот на Своите слуги и на Својот народ Израел. Научи ги по кој добар пат треба да одат и испрати дожд врз Својата земја, која му ја даде како наследство на Својот народ.

Кога во земјата ќе има глад, чума, суша, мувла, скакулци или гасеници; кога непријателот ќе ги опколи во некој од нивните градови; кога ќе ги снајде каква било неволја или болест;

тогаш секоја молитва и секоја молба што ќе ја упати кој било човек или целиот Твој народ Израел, кога секој ќе ја познае маката во своето срце и ќе ги рашири своите раце кон овој дом,

Ти слушни од небото, од Своето живеалиште. Прости, постапи и дај му на секого според сите негови патишта, зашто Ти го познаваш неговото срце. Само Ти ги познаваш срцата на сите човечки синови.

Така ќе се плашат од Тебе во сите денови додека живеат во земјата што им ја даде на нашите татковци.

И странецот, кој не е од Твојот народ Израел, но ќе дојде од далечна земја поради Твоето име –

зашто ќе слушнат за Твоето големо име, за Твојата силна рака и за Твојата испружена мишка – кога ќе дојде и ќе се помоли свртен кон овој дом,

Ти слушни од небото, од Своето живеалиште, и направи сѐ за што ќе Те повика странецот. Така сите народи на земјата ќе го познаат Твоето име, ќе се плашат од Тебе како Твојот народ Израел и ќе знаат дека Твоето име е повикано над овој дом што го изградив.

Кога Твојот народ ќе излезе во битка против својот непријател по патот по кој ќе го испратиш, и ќе Му се помоли на Господ свртен кон градот што го избра и кон домот што го изградив за Твоето име,

Ти слушни ја од небото неговата молитва и молба и одбрани го неговото право.

Кога ќе Ти згрешат – зашто нема човек што не греши – и Ти ќе се разгневиш на нив и ќе ги предадеш на непријателот, па нивните победници ќе ги одведат како заробеници во непријателска земја, блиска или далечна;

но ако во земјата каде што се одведени како заробеници се освестат, се покаат и Ти се помолат, велејќи: ‚Згрешивме, постапувавме неправедно и направивме зло‘;

ако се вратат кон Тебе со целото свое срце и со целата своја душа во земјата на непријателите што ги одвеле како заробеници, и Ти се помолат свртени кон својата земја, која им ја даде на нивните татковци, кон градот што го избра и кон домот што го изградив за Твоето име,

Ти слушни ја нивната молитва и молба од небото, од Своето живеалиште, и одбрани го нивното право.

Прости му на Својот народ што Ти згрешил и прости им ги сите престапи што ги направиле против Тебе. Направи нивните заробувачи да им покажат милост и сожалување,

зашто тие се Твој народ и Твое наследство, кое го изведе од Египет, од железната печка.

Нека бидат Твоите очи отворени кон молбата на Твојот слуга и кон молбата на Твојот народ Израел, за да ги слушнеш секогаш кога ќе Те повикаат.

Зашто Ти ги одвои од сите народи на земјата како Свое наследство, како што рече преку Својот слуга Мојсеј кога ги изведе нашите татковци од Египет, Господи Боже.“

Кога Соломон ја заврши целата оваа молитва и молба кон Господ, стана пред Господовиот жртвеник, каде што клечеше со раширени раце кон небото.

Застана и со силен глас го благослови целото Израелево собрание:

„Нека биде благословен Господ, Кој му даде одмор на Својот народ Израел според сѐ што вети. Не остана неисполнет ниту еден збор од сите Негови добри ветувања што ги даде преку Својот слуга Мојсеј.

Господ, нашиот Бог, нека биде со нас како што беше со нашите татковци. Нека не нѐ остави и нека не нѐ напушти,

туку нека ги наклони нашите срца кон Себе, за да одиме по сите Негови патишта и да ги пазиме Неговите заповеди, одредби и закони што им ги даде на нашите татковци.

Овие мои зборови, со кои се молев пред Господ, нека бидат близу до Господ, нашиот Бог, дење и ноќе, за секој ден да го одбрани правото на Својот слуга и правото на Својот народ Израел според нивната потреба.

Така сите народи на земјата ќе знаат дека Господ е Бог и дека нема друг.

А вашето срце нека биде целосно предадено на Господ, нашиот Бог, за да одите според Неговите одредби и да ги пазите Неговите заповеди, како денес.“

Потоа царот и целиот Израел со него принесоа жртви пред Господ.

Како жртви за мир што Му ги принесе на Господ, Соломон жртвуваше дваесет и две илјади говеда и сто и дваесет илјади овци. Така царот и сите Израелеви синови го посветија Господовиот дом.

Истиот ден царот ја освети средината на дворот пред Господовиот дом, зашто таму ги принесе жртвите паленици, житните приноси и маснотијата од жртвите за мир. Бронзениот жртвеник пред Господ беше премал за да ги собере сите жртви паленици, житни приноси и маснотии од жртвите за мир.

Во тоа време Соломон и целиот Израел со него – големо собрание од влезот во Емат до Египетскиот Поток – го славеа празникот пред Господ, нашиот Бог, седум дена и уште седум дена, вкупно четиринаесет дена.

На осмиот ден Соломон го отпушти народот. Тие го благословија царот и си отидоа во своите домови радосни и весели во срцето поради сето добро што Господ му го покажа на Својот слуга Давид и на Својот народ Израел.