1 Самоил

Саул царуваше една година; а кога царуваше две години над Израел,

си избра три илјади Израелци. Две илјади беа со Саул во Михмас и на Ветилската гора, а илјада беа со Јонатан во Гаваја Венијаминова. Останатиот народ го испрати, секој во својот шатор.

Јонатан ја порази филистејската стража во Гава, и Филистејците слушнаа за тоа. Тогаш Саул затруби со труба низ целата земја, велејќи: „Нека слушнат Евреите!“

Целиот Израел слушна дека Саул ја поразил филистејската стража и дека Израел им станал омразен на Филистејците. Тогаш народот беше повикан да тргне по Саул во Галгал.

Филистејците се собраа да војуваат против Израел: триесет илјади бојни коли, шест илјади коњаници и народ многуброен како песокот на морскиот брег. Се искачија и поставија логор во Михмас, источно од Вет-Авен.

Кога Израелевите мажи видоа дека се во неволја и дека народот е силно притиснат, се сокрија во пештери, грмушки, карпи, јами и цистерни.

Некои Евреи го преминаа Јордан и отидоа во земјата на Гад и Галаад. Саул сѐ уште беше во Галгал, а целиот народ што беше со него трепереше од страв.

Тој чекаше седум дена, до времето што го беше определил Самоил. Но Самоил не доаѓаше во Галгал, а народот почна да се разотидува од Саул.

Тогаш Саул рече: „Донесете ми ја жртвата паленица и жртвите за мир.“ И ја принесе жртвата паленица.

Штом заврши со принесувањето на жртвата паленица, дојде Самоил. Саул излезе да го пресретне и да го поздрави.

Но Самоил праша: „Што направи?“ Саул одговори: „Кога видов дека народот се разотидува од мене, дека ти не дојде во определеното време и дека Филистејците се собираат во Михмас,

си реков: ‚Сега Филистејците ќе слезат против мене во Галгал, а јас сѐ уште не сум побарал милост од Господ.‘ Затоа се принудив и ја принесов жртвата паленица.“

Самоил му рече на Саул: „Постапи безумно! Не ја исполни заповедта што ти ја даде Господ, твојот Бог. Да ја исполнеше, Господ сега ќе го утврдеше твоето царство над Израел засекогаш.

Но сега твоето царство нема да опстане. Господ си најде човек според Своето срце и го постави за водач над Својот народ, зашто ти не го исполни она што Господ ти го заповеда.“

Потоа Самоил стана и си отиде од Галгал во Гаваја Венијаминова. Саул го преброи народот што остана со него, и имаше околу шестотини мажи.

Саул, неговиот син Јонатан и народот што беше со нив останаа во Гаваја Венијаминова, а Филистејците беа влогорени во Михмас.

Од филистејскиот логор излегоа три ограбувачки чети. Едната тргна по патот кон Офра, кон земјата Согал.

Другата тргна по патот кон Вет-Орон, а третата кон пределот што гледа кон долината Севоим, во правец на пустината.

Во целата Израелева земја немаше ковач, зашто Филистејците си рекоа: „Да не си направат Евреите мечеви или копја.“

Затоа сите Израелци одеа кај Филистејците, секој да си го наостри ралникот, мотиката, секирата или српот.

Цената за острење беше една третина сикла за ралниците и мотиките, а една шестина сикла за вилите, секирите и остените.

Затоа, во денот на битката, во раката на никого од народот што беше со Саул и Јонатан немаше ни меч ни копје. Само Саул и неговиот син Јонатан имаа оружје.

А филистејската стража излезе кон преминот кај Михмас.