1 Самоил

Кога Давид заврши со разговорот со Саул, душата на Јонатан се приврза кон душата на Давид, и Јонатан го засака како својата душа.

Од тој ден Саул го задржа Давид кај себе и не му дозволи да се врати во домот на својот татко.

Јонатан склучи завет со Давид, зашто го сакаше како својата душа.

Јонатан ја соблече наметката што ја носеше и му ја даде на Давид, заедно со својата воена облека, мечот, лакот и појасот.

Давид одеше секаде каде што го испраќаше Саул и постапуваше мудро. Затоа Саул го постави над војниците. Тоа беше добро во очите на целиот народ и на Сауловите слуги.

Кога се враќаа, откако Давид го уби Филистеецот, жените излегуваа од сите Израелеви градови во пресрет на царот Саул, пеејќи и играјќи со тапанчиња, со радосни песни и музички инструменти.

Жените играа и пееја една на друга: „Саул уби илјадници, а Давид десетици илјади!“

Саул многу се разгневи, зашто овие зборови не му беа мили. Тој рече: „На Давид му дадоа десетици илјади, а мене само илјади. Уште само царството му недостига!“

Од тој ден Саул го гледаше Давид со сомнеж.

Следниот ден зол дух од Бог силно дојде врз Саул, и тој пророкуваше среде куќата. Давид свиреше со раката како и секој ден, а Саул држеше копје во раката.

Саул го фрли копјето, мислејќи: „Ќе го приковам Давид за ѕидот!“ Но Давид двапати му се тргна.

Саул се плашеше од Давид, зашто Господ беше со него, а се беше повлекол од Саул.

Затоа Саул го отстрани од својата близина и го постави за заповедник над илјада луѓе. Давид излегуваше и се враќаше пред народот.

Давид постапуваше мудро во сите свои патишта, и Господ беше со него.

Кога Саул виде дека Давид постапува многу мудро, се плашеше од него.

Но целиот Израел и Јуда го сакаа Давид, зашто тој излегуваше и се враќаше пред нив.

Тогаш Саул му рече на Давид: „Еве, ќе ти ја дадам мојата постара ќерка Мерава за жена. Само биди ми храбар и води ги Господовите војни.“ Саул си мислеше: „Нека не биде мојата рака против него, туку раката на Филистејците.“

Но Давид му рече на Саул: „Кој сум јас, каков е мојот живот и домот на мојот татко во Израел, па да станам царев зет?“

Кога дојде времето Мерава, Сауловата ќерка, да му биде дадена на Давид, таа му беше дадена за жена на Адриил од Меола.

Но Сауловата ќерка Михала го засака Давид. Кога му го кажаа тоа на Саул, нему му беше мило.

Саул си рече: „Ќе му ја дадам, за да му биде стапица и за да биде филистејската рака против него.“ Затоа Саул повторно му рече на Давид: „Денес ќе ми станеш зет преку втората ќерка.“

Потоа Саул им заповеда на своите слуги: „Зборувајте му на Давид тајно и кажете му: ‚Ете, царот е задоволен од тебе, а сите негови слуги те сакаат. Затоа сега стани царев зет.‘“

Сауловите слуги му ги кажаа овие зборови на Давид. Но Давид рече: „Зар ви изгледа мала работа човек да стане царев зет, кога сум сиромашен и неугледен човек?“

Слугите му јавија на Саул: „Вака зборуваше Давид.“

Тогаш Саул рече: „Вака кажете му на Давид: ‚Царот не бара никаков друг свадбен дар освен сто филистејски кожички, за да им се одмазди на царевите непријатели.‘“ Саул смислуваше да го погуби Давид преку раката на Филистејците.

Кога слугите му ги кажаа овие зборови на Давид, нему му беше мило да стане царев зет. Пред да истече определеното време,

Давид стана и отиде со своите луѓе и уби двесте Филистејци. Ги донесе нивните кожички и му ги предаде сите на царот за да стане царев зет. Тогаш Саул му ја даде својата ќерка Михала за жена.

Кога Саул виде и разбра дека Господ е со Давид и дека неговата ќерка Михала го сака,

уште повеќе се плашеше од Давид. Така Саул му стана постојан непријател на Давид.

Филистејските владетели продолжуваа да излегуваат во војна. Секогаш кога излегуваа, Давид постапуваше поуспешно од сите Саулови слуги, и неговото име стана многу почитувано.