Прескокни кон главната содржина

1 Самоил

Глава 9

  1. 1

    Имаше еден човек од Венијаминовото племе по име Кис. Тој беше син на Авиил, син на Серор, син на Вехорат, син на Афиј, Венијаминец, силен и угледен човек.

  2. 2

    Тој имаше син по име Саул, млад и убав човек. Меѓу Израелевите синови немаше поубав од него; од рамениците нагоре беше повисок од сиот народ.

  3. 3

    Еден ден се изгубија магариците на Сауловиот татко Кис. Кис му рече на својот син Саул: „Земи со себе еден од слугите, стани и оди да ги побараш магариците.“

  4. 4

    Тие поминаа низ Ефремовата ридска земја и низ земјата Салиса, но не ги најдоа. Потоа поминаа низ земјата Саалим, но ги немаше ни таму. Поминаа и низ Венијаминовата земја, но не ги најдоа.

  5. 5

    Кога стигнаа во земјата Суф, Саул му рече на слугата што беше со него: „Да се вратиме, зашто татко ми можеби веќе престанал да се грижи за магариците и почнал да се грижи за нас.“

  6. 6

    Но слугата му рече: „Ете, во овој град има Божји човек, многу почитуван човек. Сѐ што ќе каже, навистина се исполнува. Да одиме таму; можеби ќе ни каже по кој пат да тргнеме.“

  7. 7

    Саул му рече на својот слуга: „Ако одиме, што ќе му однесеме на човекот? Лебот во нашите торби заврши, а немаме подарок за Божјиот човек. Што имаме?“

  8. 8

    Слугата повторно му одговори на Саул: „Еве, во раката имам четвртина сребрена сикла. Ќе му го дадам на Божјиот човек, а тој ќе ни го покаже патот.“

  9. 9

    Во старо време во Израел, кога некој одеше да Го праша Бог, велеше: „Да одиме кај гледачот“, зашто оној што денес се нарекува пророк порано се нарекуваше гледач.

  10. 10

    Саул му рече на својот слуга: „Добро рече. Да одиме.“ Така отидоа во градот каде што беше Божјиот човек.

  11. 11

    Додека се искачуваа по угорнината кон градот, сретнаа девојки што излегуваа да нацрпат вода и ги прашаа: „Дали гледачот е тука?“

  12. 12

    Тие им одговорија: „Тука е. Еве, тој е пред вас. Побрзајте, зашто денес дојде во градот, бидејќи народот има жртва на високото место.

  13. 13

    Штом влезете во градот, ќе го најдете пред да се искачи на високото место да јаде. Народот нема да почне да јаде додека тој не дојде, зашто тој ја благословува жртвата. Потоа поканетите јадат. Затоа искачете се сега, зашто токму во ова време ќе го најдете.“

  14. 14

    Тие се искачија кон градот. Кога влегуваа во него, Самоил излегуваше во пресрет за да се искачи на високото место.

  15. 15

    Еден ден пред да дојде Саул, Господ му беше открил на Самоил:

  16. 16

    „Утре, приближно во ова време, ќе ти испратам човек од Венијаминовата земја. Помажи го за водач над Мојот народ Израел. Тој ќе го избави Мојот народ од раката на Филистејците, зашто погледнав на Мојот народ и нивниот повик стигна до Мене.“

  17. 17

    Кога Самоил го виде Саул, Господ му рече: „Еве го човекот за кого ти зборував. Тој ќе владее над Мојот народ.“

  18. 18

    Саул му се приближи на Самоил кај градската порта и рече: „Те молам, кажи ми каде е куќата на гледачот.“

  19. 19

    Самоил му одговори на Саул: „Јас сум гледачот. Оди пред мене на високото место. Денес ќе јадете со мене, а утре ќе те испратам и ќе ти кажам сѐ што ти е во срцето.

  20. 20

    Не грижи се за магариците што се изгубија пред три дена, зашто се најдени. А кон кого се свртени очите на целиот Израел? Зар не кон тебе и кон целиот дом на твојот татко?“

  21. 21

    Саул одговори: „Зар не сум јас Венијаминец, од најмалото Израелево племе? И зар мојот род не е најмал меѓу сите родови на Венијаминовото племе? Зошто ми зборуваш вака?“

  22. 22

    Самоил ги зеде Саул и неговиот слуга, ги воведе во трпезаријата и им го даде првото место меѓу поканетите, кои беа околу триесет луѓе.

  23. 23

    Самоил му рече на готвачот: „Донеси го делот што ти го дадов и за кој ти реков: ‚Чувај го настрана.‘“

  24. 24

    Готвачот го донесе бутот и она што беше врз него и го постави пред Саул. Самоил рече: „Еве го делот што беше зачуван за тебе. Стави го пред себе и јади, зашто беше зачуван за овој час, откако реков дека ќе го поканам народот.“ Така Саул јадеше со Самоил тој ден.

  25. 25

    Потоа слегоа од високото место во градот, и Самоил разговараше со Саул на покривот од куќата.

  26. 26

    Станаа рано. Кога се раздени, Самоил го повика Саул на покривот и рече: „Стани, ќе те испратам.“ Саул стана и двајцата, тој и Самоил, излегоа надвор.

  27. 27

    Кога се спуштаа кон крајот на градот, Самоил му рече на Саул: „Кажи му на слугата да оди пред нас.“ Слугата отиде напред. „А ти застани сега, за да ти го соопштам Божјиот збор.“