2 Летописи

Манасија имаше дванаесет години кога стана цар и царуваше педесет и пет години во Ерусалим.

Правеше зло во Господовите очи, според одвратните обичаи на народите што Господ ги истера пред Израелевите синови.

Повторно ги изгради високите места што неговиот татко Езекија ги беше урнал, им подигна жртвеници на Вааловците, направи столбови на Ашера и му се поклонуваше и му служеше на сето небесно воинство.

Изгради жртвеници и во Господовиот дом, за кој Господ рече: „Во Ерусалим ќе биде Моето име засекогаш.“

Во двата двора на Господовиот дом изгради жртвеници за сето небесно воинство.

Ги принесуваше своите синови во оган во Долината на Еномовиот син, претскажуваше, гаташе, се занимаваше со магии и се советуваше со повикувачи на духови и гатачи. Направи многу зло во Господовите очи и Го разгневи.

Го постави во Божјиот дом изрезбаниот идол што го направи, иако Бог им рече на Давид и на неговиот син Соломон: „Во овој дом и во Ерусалим, кој го избрав меѓу сите Израелеви племиња, ќе го поставам Моето име засекогаш.

Нема веќе да ја отстранувам ногата на Израел од земјата што им ја одредив на вашите татковци, само ако внимаваат да го извршуваат сето она што им го заповедав – целиот Закон, уредбите и одредбите дадени преку Мојсеј.“

Но Манасија ги заведе Јуда и жителите на Ерусалим да прават поголемо зло од народите што Господ ги уништи пред Израелевите синови.

Господ им зборуваше на Манасија и на неговиот народ, но тие не послушаа.

Затоа Господ ги доведе против нив заповедниците на асирискиот цар. Тие го фатија Манасија со куки, го врзаа со бронзени окови и го одведоа во Вавилон.

Кога беше во неволја, Го молеше Господ, својот Бог, и длабоко се понизи пред Бог на своите татковци.

Му се помоли, а Бог ја прими неговата молба, го послуша неговото преколнување и го врати во Ерусалим, во неговото царство. Тогаш Манасија разбра дека Господ е Бог.

Потоа изгради надворешен ѕид на Давидовиот град, западно од Гион во долината, сѐ до влезот на Рибната порта. Го продолжи околу Офел и го издигна многу високо. Постави и воени заповедници во сите утврдени Јудини градови.

Ги отстрани туѓите богови и идолот од Господовиот дом, како и сите жртвеници што ги беше изградил на ридот на Господовиот дом и во Ерусалим, и ги фрли надвор од градот.

Го обнови Господовиот жртвеник, принесе на него жртви за мир и благодарствени жртви и му заповеда на Јуда да Му служи на Господ, Израелевиот Бог.

Народот сѐ уште принесуваше жртви на високите места, но само на Господ, својот Бог.

Останатите дела на Манасија, неговата молитва кон својот Бог и зборовите на пророците-гледачи што му зборуваа во името на Господ, Израелевиот Бог, се запишани во делата на Израелевите цареви.

Неговата молитва, како Бог го послуша, сите негови гревови и неверство, како и местата каде што изгради високи места и постави столбови на Ашера и изрезбани ликови пред да се понизи, се запишани во записите на пророците-гледачи.

Манасија почина и го погребаа во неговиот дом. Наместо него се зацари неговиот син Амон.

Амон имаше дваесет и две години кога стана цар и царуваше две години во Ерусалим.

Правеше зло во Господовите очи, како неговиот татко Манасија. Амон им принесуваше жртви на сите изрезбани идоли што ги направи неговиот татко Манасија и им служеше.

Но не се понизи пред Господ како што се понизи неговиот татко Манасија, туку стануваше сѐ повиновен.

Неговите слуги направија заговор против него и го убија во неговиот дом.

Но народот на земјата ги погуби сите што направија заговор против царот Амон, а потоа го постави за цар неговиот син Јосија.