2 Цареви

Јоас стана цар во седмата година од царувањето на Јуј и царуваше четириесет години во Ерусалим. Неговата мајка се викаше Савија и беше од Вирсавеја.

Јоас го правеше она што е право во Господовите очи во текот на сите денови додека го поучуваше свештеникот Јодај.

Сепак, високите места не беа отстранети; народот и понатаму принесуваше жртви и палеше темјан на високите места.

Јоас им рече на свештениците: „Сите пари од посветените приноси што се внесуваат во Господовиот дом – парите од секој што е попишан, парите според проценката на секој човек и сите пари што некој доброволно ќе реши да ги донесе во Господовиот дом –

нека ги примаат свештениците, секој од својот познаник, и со нив нека ги поправат сите оштетувања на домот каде и да се најдат.“

Но до дваесет и третата година од царувањето на Јоас, свештениците сѐ уште не ги беа поправиле оштетувањата на домот.

Затоа царот Јоас ги повика свештеникот Јодај и другите свештеници и им рече: „Зошто не ги поправате оштетувањата на домот? Отсега не земајте повеќе пари од вашите познаници, туку предавајте ги за поправка на домот.“

Свештениците се согласија повеќе да не земаат пари од народот и да не бидат задолжени за поправката на домот.

Тогаш свештеникот Јодај зеде еден ковчег, направи отвор на неговиот капак и го постави покрај жртвеникот, од десната страна кога се влегува во Господовиот дом. Свештениците што ја чуваа вратата ги ставаа во него сите пари што се внесуваа во Господовиот дом.

Кога ќе видеа дека во ковчегот има многу пари, царскиот писар и првосвештеникот доаѓаа, ги собираа и ги пребројуваа парите што се наоѓаа во Господовиот дом.

Преброените пари им ги предаваа на надзорниците што раководеа со работата во Господовиот дом. Тие им ги исплаќаа на дрводелците и градителите што работеа на Господовиот дом,

на ѕидарите и каменоресците, како и за купување дрва и делкани камења за поправка на оштетувањата на Господовиот дом и за сите други трошоци околу поправката.

Но од парите што се внесуваа во Господовиот дом не се правеа сребрени чаши, ножици за светилки, садови, труби ниту какви било златни или сребрени предмети.

Парите им се даваа на работниците и со нив се поправаше Господовиот дом.

Од луѓето на кои им ги предаваа парите за да им ги исплатат на работниците не бараа сметка, зашто тие работеа чесно.

Парите од жртвите за вина и парите од жртвите за грев не се внесуваа во Господовиот дом; тие им припаѓаа на свештениците.

Тогаш сирискиот цар Азаил тргна во војна против Гет и го освои. Потоа реши да тргне и против Ерусалим.

Јудејскиот цар Јоас ги зеде сите посветени предмети што ги беа посветиле неговите татковци – јудејските цареви Јосафат, Јорам и Охозија – како и своите посветени предмети и сето злато што се наоѓаше во ризниците на Господовиот дом и во царскиот дворец, па му ги испрати на сирискиот цар Азаил. Тогаш Азаил се повлече од Ерусалим.

Останатите дела на Јоас и сѐ што направи се запишани во Книгата на летописите на јудејските цареви.

Неговите слуги се кренаа, направија заговор и го убија Јоас во куќата Мило, на патот што слегува кон Сила.

Неговите слуги Јозахар, синот на Симеат, и Јозавад, синот на Сомир, го удрија и тој умре. Го погребаа кај неговите татковци во Давидовиот град, а по него се зацари неговиот син Амасија.