2 Цареви

Во дваесет и третата година од царувањето на јудејскиот цар Јоас, синот на Охозија, Јоахаз, синот на Јуј, стана цар над Израел во Самарија и царуваше седумнаесет години.

Тој го правеше она што е зло во Господовите очи и ги следеше гревовите на Јеровоам, синот на Нават, со кои го наведе Израел да греши; не отстапи од нив.

Затоа Господовиот гнев се разгоре против Израел и Господ постојано ги предаваше во рацете на сирискиот цар Азаил и во рацете на Вен-Адад, синот на Азаил.

Но Јоахаз Го молеше Господ, и Господ го послуша, зашто го виде угнетувањето на Израел и како сирискиот цар го притискаше народот.

Господ му даде избавител на Израел, така што Израелците се ослободија од сириската власт и повторно живееја во своите домови како порано.

Сепак, не отстапија од гревовите на домот на Јеровоам, со кои тој го наведе Израел да греши, туку продолжија во нив. И ашерата сѐ уште стоеше во Самарија.

Од војската на Јоахаз не останаа повеќе од педесет коњаници, десет бојни коли и десет илјади пешаци, зашто сирискиот цар ги погуби и ги направи како прав при вршење.

Останатите дела на Јоахаз, сѐ што направи и неговите јуначки дела се запишани во Книгата на летописите на Израелевите цареви.

Јоахаз почина и беше погребан во Самарија, а по него се зацари неговиот син Јоас.

Во триесет и седмата година од царувањето на јудејскиот цар Јоас, Јоас, синот на Јоахаз, стана цар над Израел во Самарија и царуваше шеснаесет години.

Тој го правеше она што е зло во Господовите очи и не отстапи од ниеден од гревовите на Јеровоам, синот на Нават, со кои го наведе Израел да греши, туку продолжи во нив.

Останатите дела на Јоас, сѐ што направи и неговите јуначки дела во војната против јудејскиот цар Амасија се запишани во Книгата на летописите на Израелевите цареви.

Јоас почина, а Јеровоам седна на неговиот престол. Јоас беше погребан во Самарија со Израелевите цареви.

Кога Елисеј се разболе од болеста од која подоцна умре, Израелевиот цар Јоас слезе кај него, заплака над него и рече: „Татко мој, татко мој! Израелева кола и негови коњаници!“

Елисеј му рече: „Земи лак и стрели.“ Тој зеде лак и стрели.

Потоа му рече на Израелевиот цар: „Стави ја раката на лакот.“ Кога ја стави раката, Елисеј ги стави своите раце врз рацете на царот.

Потоа рече: „Отвори го прозорецот кон исток.“ Царот го отвори. Елисеј рече: „Испукај!“ И тој испука. Елисеј рече: „Ова е Господовата стрела на победата, стрелата на победата над Сирија! Ќе ги поразиш Сиријците во Афек сѐ додека целосно не ги уништиш.“

Потоа рече: „Земи ги стрелите.“ Царот ги зеде. Елисеј му рече: „Удирај по земјата.“ Тој удри трипати и застана.

Тогаш Божјиот човек се налути на него и рече: „Требаше да удриш пет или шестпати; тогаш ќе ја поразеше Сирија сѐ додека целосно не ја уништеше. Но сега ќе ја поразиш Сирија само трипати.“

Елисеј умре и го погребаа. Во почетокот на секоја година моавски разбојнички чети навлегуваа во земјата.

Еднаш, додека погребуваа некој човек, забележаа една разбојничка чета. Го фрлија човекот во гробот на Елисеј и избегаа. Кога мртвиот ги допре коските на Елисеј, оживеа и застана на своите нозе.

Сирискиот цар Азаил го угнетуваше Израел во текот на сите денови на Јоахаз.

Но Господ им се смилува, се сожали над нив и се сврте кон нив поради Својот завет со Авраам, Исак и Јаков. Не сакаше да ги уништи и не ги отфрли од Своето присуство до тој ден.

Сирискиот цар Азаил умре, а по него се зацари неговиот син Вен-Адад.

Тогаш Јоас, синот на Јоахаз, повторно ги освои од Вен-Адад, синот на Азаил, градовите што Азаил во војна ги беше одзел од неговиот татко Јоахаз. Јоас го порази трипати и ги врати Израелевите градови.