2 Цареви

Во дванаесеттата година од царувањето на јудејскиот цар Ахаз, Осија, синот на Ила, стана цар над Израел во Самарија и царуваше девет години.

Тој го правеше она што е зло во Господовите очи, но не како Израелевите цареви што беа пред него.

Против него дојде асирискиот цар Салманасар. Осија му стана слуга и му плаќаше данок.

Но асирискиот цар откри дека Осија подготвува заговор, зашто испратил гласници кај египетскиот цар Со и веќе не му го плаќал годишниот данок на асирискиот цар. Затоа асирискиот цар го затвори и го стави во темница.

Потоа асирискиот цар ја нападна целата земја, дојде до Самарија и ја опсадуваше три години.

Во деветтата година од царувањето на Осија, асирискиот цар ја освои Самарија и ги одведе Израелците во ропство во Асирија. Ги насели во Ала и Авор, покрај реката Гозан, и во мидските градови.

Ова се случи затоа што Израелевите синови Му згрешија на Господ, својот Бог, Кој ги изведе од египетската земја, од власта на фараонот, египетскиот цар. Тие почитуваа други богови

и живееја според обичаите на народите што Господ ги истера пред Израелевите синови, како и според обичаите што ги воведоа Израелевите цареви.

Израелевите синови тајно правеа работи што не беа исправни пред Господ, својот Бог. Си изградија високи места во сите свои градови, од стражарските кули до утврдените градови.

Си подигнаа свети столбови и ашери на секој висок рид и под секое зелено дрво.

Таму, на сите високи места, палеа темјан како народите што Господ ги протера пред нив. Правеа зли дела и Го разгневуваа Господ.

Им служеа на идолите, иако Господ им беше рекол: „Не правете го тоа!“

Господ ги предупредуваше Израел и Јуда преку сите Свои пророци и јасновидци: „Вратете се од вашите зли патишта! Пазете ги Моите заповеди и одредби според целиот закон што им го заповедав на вашите татковци и што ви го испратив преку Моите слуги, пророците.“

Но тие не слушаа, туку беа тврдоглави како нивните татковци, кои не Му веруваа на Господ, својот Бог.

Ги отфрлија Неговите одредби, заветот што го склучи со нивните татковци и предупредувањата што им ги даде. Тргнаа по ништожни идоли и самите станаа ништожни. Ги следеа околните народи, иако Господ им заповеда да не постапуваат како нив.

Ги оставија сите заповеди на Господ, својот Бог. Си направија две излеани телиња и ашера, му се поклонуваа на целото небесно воинство и му служеа на Ваал.

Ги поминуваа своите синови и ќерки низ оган, се занимаваа со гатање и претскажување и се предадоа на правење зло во Господовите очи, разгневувајќи Го.

Затоа Господ многу се разгневи на Израел и го отстрани од Своето присуство. Не остана никој освен племето Јуда.

Но ни Јуда не ги пазеше заповедите на Господ, својот Бог, туку живееше според обичаите што ги воведе Израел.

Затоа Господ го отфрли целото Израелево потомство, ги понижи и ги предаде во рацете на ограбувачите, сѐ додека не ги отстрани од Своето присуство.

Кога го отцепи Израел од Давидовиот дом, тие го поставија за цар Јеровоам, синот на Нават. Јеровоам го одврати Израел од Господ и го наведе да направи голем грев.

Израелевите синови продолжија во сите гревови што ги направи Јеровоам и не отстапија од нив,

сѐ додека Господ не го отстрани Израел од Своето присуство, како што беше кажал преку сите Свои слуги, пророците. Така Израел беше одведен од својата земја во ропство во Асирија, каде што е до денес.

Асирискиот цар доведе луѓе од Вавилон, Кута, Ава, Емат и Сефарваим и ги насели во самариските градови наместо Израелевите синови. Тие ја зазедоа Самарија и живееја во нејзините градови.

Кога почнаа да живеат таму, не Го почитуваа Господ, па Господ испрати лавови меѓу нив, кои убиваа некои од нив.

Затоа му јавија на асирискиот цар: „Народите што ги пресели и ги насели во самариските градови не знаат како треба да Му служат на Бог на таа земја. Затоа Тој испрати лавови меѓу нив, кои ги убиваат, бидејќи не знаат како треба да Му служат на Бог на земјата.“

Тогаш асирискиот цар заповеда: „Вратете таму еден од свештениците што ги одведовте во ропство. Нека оди, нека живее таму и нека ги поучува како треба да Му служат на Бог на таа земја.“

Така еден од свештениците што беа одведени од Самарија дојде и се насели во Ветил. Тој ги поучуваше како да Го почитуваат Господ.

Но секој народ си направи свои богови и ги постави во храмовите на високите места што ги беа изградиле Самарјаните, секој народ во градовите каде што живееше.

Луѓето од Вавилон го направија Сокот-Венот; луѓето од Кута го направија Нергал; луѓето од Емат ја направија Асима;

Авејците ги направија Ниваз и Тартак, а Сефарваимците ги гореа своите деца во оган како жртви на Адрамелех и Анамелех, боговите на Сефарваим.

Тие истовремено Го почитуваа и Господ и поставуваа меѓу себе свештеници за високите места, избрани од целиот народ, кои им служеа во храмовите на високите места.

Го почитуваа Господ, но им служеа и на своите богови според обичаите на народите од кои беа преселени.

До денес постапуваат според своите поранешни обичаи. Не Го почитуваат вистински Господ и не постапуваат според Неговите одредби, уредби, закон и заповеди што Господ им ги даде на потомците на Јаков, кому му го даде името Израел.

Господ склучи завет со нив и им заповеда: „Не почитувајте други богови, не им се поклонувајте, не им служете и не им принесувајте жртви.

Туку почитувајте Го Господ, Кој ве изведе од египетската земја со голема сила и со испружена рака. Нему поклонувајте Му се и Нему принесувајте Му жртви.

Внимателно пазете ги одредбите, уредбите, законот и заповедите што ви ги напиша и извршувајте ги во сите денови. Не почитувајте други богови.

Не заборавајте го заветот што го склучив со вас и не почитувајте други богови.

Туку почитувајте Го Господ, вашиот Бог, и Тој ќе ве избави од рацете на сите ваши непријатели.“

Но тие не послушаа, туку продолжија да постапуваат според своите поранешни обичаи.

Така овие народи Го почитуваа Господ, но истовремено им служеа и на своите идоли. И нивните деца и внуци до денес постапуваат како што постапуваа нивните татковци.