2 Цареви

Во третата година од царувањето на Израелевиот цар Осија, синот на Ила, Езекија, синот на јудејскиот цар Ахаз, стана цар.

Имаше дваесет и пет години кога стана цар и царуваше дваесет и девет години во Ерусалим. Неговата мајка се викаше Авија и беше ќерка на Захарија.

Тој го правеше она што е право во Господовите очи, токму како неговиот предок Давид.

Ги отстрани високите места, ги искрши светите столбови, ја исече ашерата и ја скрши бронзената змија што ја беше направил Мојсеј, зашто до тоа време Израелевите синови ѝ палеа темјан. Ја нарекуваа Неустан.

Езекија се надеваше на Господ, Израелевиот Бог. Меѓу сите јудејски цареви, ни по него ни пред него немаше таков како него.

Тој цврсто се држеше до Господ и не отстапи од Него, туку ги пазеше заповедите што Господ му ги даде на Мојсеј.

Господ беше со него и тој успеваше каде и да одеше. Се побуни против асирискиот цар и повеќе не му служеше.

Ги порази Филистејците сѐ до Газа и нејзините предели, од стражарските кули до утврдените градови.

Во четвртата година од царувањето на Езекија, која беше седма година од царувањето на Израелевиот цар Осија, синот на Ила, асирискиот цар Салманасар тргна против Самарија и ја опсади.

По три години ја освоија. Самарија беше освоена во шестата година од царувањето на Езекија, која беше деветта година од царувањето на Израелевиот цар Осија.

Асирискиот цар ги одведе Израелците во ропство во Асирија и ги насели во Ала и Авор, покрај реката Гозан, и во мидските градови.

Тоа се случи затоа што не го слушаа гласот на Господ, својот Бог, туку го прекршија Неговиот завет – сѐ што заповеда Господовиот слуга Мојсеј. Не слушаа и не извршуваа.

Во четиринаесеттата година од царувањето на Езекија, асирискиот цар Сенахирим ги нападна сите утврдени градови во Јуда и ги освои.

Тогаш јудејскиот цар Езекија испрати порака до асирискиот цар во Лахис: „Згрешив. Повлечи се од мене и ќе платам сѐ што ќе ми наложиш.“ Асирискиот цар му наложи на јудејскиот цар Езекија да плати триста таланти сребро и триесет таланти злато.

Езекија го даде сето сребро што се наоѓаше во Господовиот дом и во ризниците на царскиот дворец.

Во тоа време Езекија го отстрани златото од вратите на Господовиот храм и од довратниците што самиот јудејски цар Езекија ги беше обложил, и му го даде на асирискиот цар.

Но асирискиот цар ги испрати од Лахис кај царот Езекија во Ерусалим врховниот заповедник, началникот на дворјаните и Рапсак со голема војска. Тие се искачија и дојдоа до Ерусалим. Кога пристигнаа, застанаа кај водоводот на Горниот Рибник, на патот кон нивата на белачите.

Потоа го повикаа царот. Кај нив излегоа управителот на дворецот Елијаким, синот на Хелкија, писарот Совна и летописецот Јоах, синот на Асаф.

Рапсак им рече: „Кажете му на Езекија: ‚Вака вели големиот цар, асирискиот цар: Во што е оваа доверба на која се потпираш?

Ти зборуваш празни зборови за совет и сила за војна. На кого се потпираш, па се побуни против мене?

Еве, се потпираш на Египет, на таа скршена трска, која му ја прободува дланката на секој што ќе се потпре на неа. Таков е фараонот, египетскиот цар, за сите што се потпираат на него.

Можеби ќе ми речете: Ние се надеваме на Господ, нашиот Бог. Но зар Езекија не ги отстрани Неговите високи места и жртвеници, велејќи им на Јуда и Ерусалим: Пред овој жртвеник во Ерусалим ќе се поклонувате?

Сега, те молам, склучи облог со мојот господар, асирискиот цар: ќе ти дадам две илјади коњи, ако можеш да најдеш доволно јавачи за нив.

Како тогаш ќе одбиеш и еден заповедник меѓу најмалите слуги на мојот господар, кога се потпираш на Египет за бојни коли и коњаници?

Зар без Господ дојдов да го уништам ова место? Господ ми рече: Тргни против оваа земја и уништи ја.‘“

Тогаш Елијаким, синот на Хелкија, Совна и Јоах му рекоа на Рапсак: „Те молиме, зборувај им на твоите слуги на арамејски, зашто го разбираме. Не зборувај ни на јудејски пред народот што е на ѕидината.“

Но Рапсак им рече: „Зар мојот господар ме испрати само кај твојот господар и кај тебе за да ги кажам овие зборови? Зар не и кај луѓето што седат на ѕидината, кои заедно со вас ќе го јадат својот измет и ќе ја пијат својата урина?“

Тогаш Рапсак застана и извика со силен глас на јудејски: „Слушнете го зборот на големиот цар, асирискиот цар!

Вака вели царот: Езекија да не ве измами, зашто тој не може да ве избави од мојата рака.

Езекија да не ве наведува да се надевате на Господ, велејќи: ‚Господ сигурно ќе нѐ избави и овој град нема да биде предаден во раката на асирискиот цар.‘

Не слушајте го Езекија, зашто вака вели асирискиот цар: Склучете мир со мене и излезете кај мене. Тогаш секој од вас ќе јаде од својата лоза и од својата смоква и ќе пие вода од својот бунар,

сѐ додека не дојдам и не ве одведам во земја слична на вашата – земја со жито и младо вино, земја со леб и лозја, земја со маслинови дрвја, масло и мед – за да живеете и да не умрете. Не слушајте го Езекија кога ве заведува, велејќи: ‚Господ ќе нѐ избави.‘

Дали боговите на народите успеаја да ја избават земјата на секој од нив од раката на асирискиот цар?

Каде се боговите на Емат и Арфад? Каде се боговите на Сефарваим, Ена и Ава? Го избавија ли тие Самарија од мојата рака?

Кој од сите богови на овие земји ја избави својата земја од мојата рака, па Господ да го избави Ерусалим од мојата рака?“

Но народот молчеше и не му одговори ни збор, зашто царот беше заповедал: „Не одговарајте му.“

Тогаш управителот на дворецот Елијаким, синот на Хелкија, писарот Совна и летописецот Јоах, синот на Асаф, дојдоа кај Езекија со раскината облека и му ги пренесоа зборовите на Рапсак.