2 Цареви

Кога царот Езекија го слушна тоа, ја раскина својата облека, се покри со грубо платно и влезе во Господовиот дом.

Ги испрати управителот на дворецот Елијаким, писарот Совна и старешините меѓу свештениците, покриени со грубо платно, кај пророкот Исаија, синот на Амос.

Му рекоа: „Вака вели Езекија: Овој ден е ден на неволја, укор и срам, зашто децата дојдоа до раѓање, но нема сила да се родат.

Можеби Господ, твојот Бог, ги слушна сите зборови на Рапсак, кого неговиот господар, асирискиот цар, го испрати да Му се потсмева на живиот Бог, и ќе го укори поради зборовите што ги слушна Господ, твојот Бог. Затоа помоли се за остатокот што сѐ уште е жив.“

Кога слугите на царот Езекија дојдоа кај Исаија,

Исаија им рече: „Вака кажете му на вашиот господар: ‚Вака вели Господ: Не плаши се од зборовите што ги слушна, со кои слугите на асирискиот цар хулеа на Мене.

Еве, ќе ставам дух во него, па ќе чуе една вест и ќе се врати во својата земја. Таму ќе направам да падне од меч.‘“

Рапсак се врати и го најде асирискиот цар како војува против Ливна, зашто беше чул дека царот се повлекол од Лахис.

Кога асирискиот цар чу дека етиопскиот цар Тарака тргнал да војува против него, повторно испрати гласници кај Езекија со порака:

„Вака кажете му на јудејскиот цар Езекија: Нека не те измами твојот Бог, на Кого се надеваш, кога велиш: ‚Ерусалим нема да биде предаден во раката на асирискиот цар.‘

Еве, ти чу што им направија асириските цареви на сите земји, уништувајќи ги целосно. Зар ти ќе бидеш избавен?

Дали боговите на народите што ги уништија моите татковци ги избавија Гозан, Харан, Ресеф и Еденовите синови во Теласар?

Каде се царот на Емат, царот на Арфад, царот на градот Сефарваим, Ена и Ава?“

Езекија го зеде писмото од раката на гласниците и го прочита. Потоа се искачи во Господовиот дом и го разви пред Господ.

Езекија се помоли пред Господ и рече: „Господи, Израелев Боже, Кој седиш над херувимите, само Ти си Бог над сите царства на земјата. Ти ги создаде небото и земјата.

Приклони го, Господи, Твоето уво и слушни! Отвори ги, Господи, Твоите очи и погледни! Слушни ги зборовите на Сенахирим, со кои испрати да Му се потсмеваат на живиот Бог.

Вистина е, Господи, дека асириските цареви ги опустошија народите и нивните земји

и ги фрлија нивните богови во оган, зашто тие не беа богови, туку дело на човечки раце, дрво и камен. Затоа ги уништија.

Но сега, Господи, наш Боже, те молам, избави нѐ од неговата рака, за сите царства на земјата да знаат дека само Ти, Господи, си Бог.“

Тогаш Исаија, синот на Амос, испрати порака до Езекија: „Вака вели Господ, Израелевиот Бог: Ја слушнав молитвата што Ми ја упати поради асирискиот цар Сенахирим.

Еве го зборот што Господ го кажа за него: Те презира и ти се потсмева девствената ќерка Сион; зад тебе ја ниша главата ерусалимската ќерка.

Кого го навредуваше и хулеше? Против Кого го крена својот глас и горделиво ги подигна своите очи? Против Светецот на Израел!

Преку своите гласници Му се потсмеваше на Господ и рече: ‚Со мноштвото мои бојни коли се искачив на планинските височини, во најоддалечените делови на Ливан. Ги исеков неговите највисоки кедри и најубави чемпреси. Стигнав до неговото најдалечно престојувалиште, до неговата густа шума.

Копав и пиев туѓа вода; со стапалата на моите нозе ги пресушив сите египетски реки.‘

Зар не си чул? Јас одамна го одредив тоа; уште од древни времиња го подготвив, а сега направив да се случи: ти да претвораш утврдени градови во купишта урнатини.

Нивните жители, немоќни, се исплашија и се засрамија. Станаа како полска трева и зелено растение, како трева на покривите што се суши пред да порасне.

Но Јас го знам твоето седење, твоето излегување и враќање, како и твоето беснеење против Мене.

Бидејќи твоето беснеење против Мене и твојата надменост стигнаа до Моите уши, ќе ја ставам Мојата алка во твојот нос и Мојата узда во твојата уста и ќе те вратам по патот по кој дојде.

А ова ќе ти биде знак, Езекија: оваа година ќе јадете од она што само ќе израсне, а втората година од она што ќе никне од истото. Но во третата година сејте и жнејте, засадувајте лозја и јадете го нивниот плод.

Преживеаниот остаток од домот на Јуда повторно ќе пушти корен надолу и ќе донесе плод нагоре.

Зашто од Ерусалим ќе излезе остаток и од планината Сион – преживеани. Ревноста на Господ над војските ќе го направи тоа.

Затоа вака вели Господ за асирискиот цар: Тој нема да влезе во овој град, нема да испука стрела во него, нема да му пристапи со штит и нема да подигне опсаден насип против него.

Ќе се врати по истиот пат по кој дојде и нема да влезе во овој град, вели Господ.

Ќе го заштитам овој град и ќе го спасам поради Себе и поради Мојот слуга Давид.“

Истата ноќ излезе Господов ангел и порази сто осумдесет и пет илјади во асирискиот логор. Кога луѓето станаа рано наутро, насекаде имаше мртви тела.

Тогаш асирискиот цар Сенахирим го крена логорот, се повлече, се врати и остана во Ниневија.

Еден ден, додека се поклонуваше во храмот на својот бог Нисрох, неговите синови Адрамелех и Сарасар го убија со меч, а потоа побегнаа во земјата Арарат. По него се зацари неговиот син Есар-Адон.