2 Цареви

Во деветтата година од царувањето на Седекија, во десеттиот месец, на десеттиот ден од месецот, вавилонскиот цар Навуходоносор дојде со целата своја војска против Ерусалим. Поставија логор околу него и изградија опсадни насипи од сите страни.

Градот беше под опсада до единаесеттата година од царувањето на Седекија.

На деветтиот ден од четвртиот месец, гладот во градот стана толку голем што немаше леб за народот во градот.

Тогаш градскиот ѕид беше пробиен и сите војници побегнаа ноќе низ портата меѓу двата ѕида, покрај царската градина, иако Халдејците го опкружуваа градот. Царот тргна по патот кон рамнината.

Но халдејската војска го гонеше царот и го стигна во ерихонските рамнини, а целата негова војска се растури и го напушти.

Го заробија царот и го одведоа кај вавилонскиот цар во Ривла, каде што му изрекоа пресуда.

Ги заклаа синовите на Седекија пред неговите очи. Потоа му ги извадија очите, го врзаа со бронзени окови и го одведоа во Вавилон.

Во петтиот месец, на седмиот ден од месецот, во деветнаесеттата година од царувањето на вавилонскиот цар Навуходоносор, во Ерусалим дојде Навузардан, началникот на телохранителите и слуга на вавилонскиот цар.

Тој ги запали Господовиот дом, царскиот дворец и сите куќи во Ерусалим. Секоја голема куќа ја изгори со оган.

Целата халдејска војска што беше со началникот на телохранителите ги урна ѕидовите околу Ерусалим.

Тогаш началникот на телохранителите Навузардан ги одведе во ропство останатите луѓе што беа преживеале во градот, пребеганите што му се предадоа на вавилонскиот цар и преостанатиот народ.

Но началникот на телохранителите остави некои од најсиромашните луѓе во земјата да бидат лозари и земјоделци.

Халдејците ги искршија бронзените столбови во Господовиот дом, подвижните подножја и бронзеното море што беа во Господовиот дом и ја однесоа нивната бронза во Вавилон.

Ги однесоа и котлите, лопатите, машите, кадилниците и сите бронзени предмети што се употребуваа во службата.

Началникот на телохранителите ги однесе и кадилниците и садовите: сѐ што беше од злато како злато и сѐ што беше од сребро како сребро.

Бронзата од двата столба, морето и подножјата што Соломон ги направи за Господовиот дом беше толку многу што не можеше да се измери.

Едниот столб беше висок осумнаесет лакти, а врз него имаше бронзен капител висок три лакти. Околу капителот имаше мрежа и калинки, сѐ од бронза. И вториот столб, заедно со мрежата, беше ист таков.

Началникот на телохранителите ги зеде првосвештеникот Сараја, вториот свештеник Софонија и тројцата вратари.

Од градот зеде еден дворјанин што беше поставен над војниците, петмина од царските советници што се најдоа во градот, писарот на војсководецот што го собираше народот за војна и шеесетмина од народот на земјата што се најдоа во градот.

Началникот на телохранителите Навузардан ги зеде и ги одведе кај вавилонскиот цар во Ривла.

Вавилонскиот цар ги погуби во Ривла, во земјата Емат. Така Јуда беше одведен во ропство далеку од својата земја.

Над народот што остана во Јудината земја, кого вавилонскиот цар Навуходоносор го остави, го постави за управител Годолија, синот на Ахикам, синот на Шафан.

Кога сите воени заповедници и нивните луѓе слушнаа дека вавилонскиот цар го поставил Годолија за управител, дојдоа кај него во Масфа: Исмаил, синот на Натанија; Јонан, синот на Карија; Сараја, синот на нетофатецот Танумет; и Јазанија, синот на еден Маахатец, тие и нивните луѓе.

Годолија им се заколна ним и на нивните луѓе и им рече: „Не плашете се од халдејските слуги. Населете се во земјата, служете му на вавилонскиот цар и ќе ви биде добро.“

Но во седмиот месец Исмаил, синот на Натанија, синот на Елисама, од царскиот род, дојде со десетмина луѓе и го уби Годолија, како и Јудејците и Халдејците што беа со него во Масфа.

Тогаш целиот народ, од најмалиот до најголемиот, заедно со воените заповедници, стана и отиде во Египет, зашто се плашеа од Халдејците.

Во триесет и седмата година од прогонството на Јудејскиот цар Јоахин, во дванаесеттиот месец, на дваесет и седмиот ден од месецот, вавилонскиот цар Евил-Меродах, во годината кога стана цар, го извади Јоахин од затвор и му укажа чест.

Зборуваше љубезно со него и му постави престол повисок од престолите на другите цареви што беа со него во Вавилон.

Му ја смени затворската облека, и Јоахин редовно јадеше на царската трпеза во текот на целиот свој живот.

Царот постојано му даваше храна – определен дневен дел – во текот на сите денови од неговиот живот.