Амос

Ова ми го покажа Господ Бог: ете, кошница со летно овошје.

Тој рече: „Што гледаш, Амосе?“ Одговорив: „Кошница со летно овошје.“ Тогаш Господ ми рече: „Дојде крајот на Мојот народ Израел; нема повеќе да го поштедувам.

Песните во дворецот ќе станат лелек во тој ден,“ вели Господ Бог. „Ќе има многу трупови; насекаде ќе ги фрлаат во молк.“

Чујте го ова, вие што го голтате бедниот и сакате да ги снема сиромашните од земјата,

велејќи: „Кога ќе помине новомесечието, за да продаваме жито, и саботата, за да продаваме пченица, да ја намалиме ефата, да го зголемиме сикелот и да мамиме со лажни ваги,

за да купуваме сиромави за сребро и бедни за пар сандали, и да продаваме отпад од житото?“

Господ се заколна во возвишеноста на Јаков: „Никогаш нема да заборавам ниту едно од нивните дела.

Зар поради ова нема да се потресе земјата и да тагува секој што живее во неа? Целата ќе се подигне како Нил, ќе надојде и повторно ќе се спушти како египетскиот Нил.“

„Во тој ден,“ вели Господ Бог, „ќе направам сонцето да зајде напладне и ќе ја помрачам земјата среде бел ден.

Ќе ги претворам вашите празници во жалост и сите ваши песни во плач; ќе ставам груба облека на секоја половина и ќелавост на секоја глава; ќе направам да тагуваат како за син единец, а крајот ќе биде како горчлив ден.“

„Ете, доаѓаат денови,“ вели Господ Бог, „кога ќе испратам глад во земјата — не глад за леб ниту жед за вода, туку глад за слушање на Господовите зборови.

Ќе скитаат од море до море и од север до исток ќе талкаат, барајќи го Господовиот збор, но нема да го најдат.

Во тој ден убавите девојки и младичите ќе малаксаат од жед.

Оние што се колнат во гревот на Самарија и велат: „Жив е твојот бог, Дане!“ и: „Жив е патот кон Беер-Шева!“ — тие ќе паднат и никогаш повеќе нема да станат.“