Даниел

Во третата година на персискиот цар Кир, на Даниел, наречен Белтешацар, му беше откриен збор. Зборот беше вистинит и се однесуваше на голема војна; тој го разбра зборот и доби разбирање за видението.

Во тие денови јас, Даниел, тагував цели три седмици.

Не јадев вкусна храна; месо и вино не влегоа во мојата уста и воопшто не се помазав со масло додека не завршија трите седмици.

На дваесет и четвртиот ден од првиот месец бев покрај големата река Тигар.

Ги кренав очите и видов човек облечен во лен, а половината му беше препашана со злато од Уфаз.

Неговото тело беше како берил, лицето како светкавица, очите како огнени факели, рацете и нозете како сјајна бронза, а звукот на неговите зборови како врева од мноштво.

Само јас, Даниел, го видов тоа видение. Луѓето што беа со мене не го видоа, но силен трепет ги обзеде и тие избегаа да се сокријат.

Останав сам и го гледав тоа големо видение; во мене не остана сила, мојот изглед страшно се измени и целосно останав без сила.

Го слушнав гласот на неговите зборови, а додека го слушав, паднав во длабок сон со лицето кон земјата.

И ете, една рака ме допре и ме подигна, растреперен, на колената и на дланките.

Тој ми рече: „Даниеле, многу сакан човеку, внимавај на зборовите што ќе ти ги кажам и исправи се, зашто сега сум испратен кај тебе.“ Кога ми го рече тоа, станав треперејќи.

Тогаш ми рече: „Не плаши се, Даниеле! Од првиот ден кога го насочи своето срце да разбереш и се понизи пред својот Бог, твоите зборови беа слушнати, и јас дојдов поради твоите зборови.

Но владетелот на персиското царство ми се противеше дваесет и еден ден; и ете, Михаил, еден од главните владетели, дојде да ми помогне, а јас останав таму покрај персиските цареви.

Дојдов да ти помогнам да разбереш што ќе му се случи на твојот народ во последните денови, зашто видението се однесува на идните денови.“

Додека ми ги зборуваше овие зборови, го наведнав лицето кон земјата и онемев.

Тогаш еден со човечки изглед ги допре моите усни. Ја отворив устата и му реков на оној што стоеше пред мене: „Господару мој, поради видението ме обзеде голема болка и останав без сила.

Како може слугата на мојот господар да зборува со мојот господар? Во мене веќе нема сила и не остана здив во мене.“

Тогаш повторно ме допре оној што изгледаше како човек и ме поткрепи.

И рече: „Не плаши се, многу сакан човеку! Мир со тебе! Биди силен, биди силен!“ Кога ми го рече тоа, се закрепив и реков: „Зборувај, господару, зашто ме поткрепи.“

Тој ми рече: „Знаеш ли зошто дојдов кај тебе? Сега ќе се вратам да се борам со владетелот на Персија; а кога ќе заминам, ете, ќе дојде владетелот на Грција.

Но ќе ти кажам што е запишано во Книгата на вистината. Никој не ми помага против нив освен Михаил, вашиот владетел.“