Даниел

Во првата година на Дариј, синот на Ахашверош, од родот на Медијците, кој беше поставен за цар над халдејското царство,

во првата година од неговото царување, јас, Даниел, разбрав од книгите дека според зборот што Господ му го кажа на пророкот Еремија, треба да се исполнат седумдесет години над урнатините на Ерусалим.

Го свртев своето лице кон Господ Бог, барајќи Го во молитва и молби, со пост, грубо платно и пепел.

И Му се молев на Господ, мојот Бог, се исповедав и реков: „Те молам, Господи, велик и достоен за стравопочит Боже, Кој го пазиш заветот и милоста кон оние што Те сакаат и ги пазат Твоите заповеди!

Згрешивме, правевме беззаконие, постапувавме злобно и се побунивме; се одвративме од Твоите заповеди и Твоите наредби.

Не ги слушавме Твоите слуги, пророците, кои зборуваа во Твое име на нашите цареви, нашите владетели, нашите татковци и на сиот народ на земјата.

Тебе, Господи, Ти припаѓа праведноста, а нам — срамот, како што е денес: на Јудејците, на жителите на Ерусалим и на сиот Израел, на блиските и на далечните, во сите земји каде што ги расеа поради неверноста со која Ти згрешија.

Господи, на нас ни припаѓа срамот — на нашите цареви, на нашите владетели и на нашите татковци — зашто згрешивме против Тебе.

Кај Господ, нашиот Бог, има милост и проштавање, иако се побунивме против Него.

Не го слушавме гласот на Господ, нашиот Бог, ниту живеевме според Неговите закони што ни ги даде преку Своите слуги, пророците.

Сиот Израел го престапи Твојот закон и се одврати, не слушајќи го Твојот глас; затоа врз нас се излеа проклетството и заклетвата запишани во Законот на Мојсеј, Божјиот слуга, зашто згрешивме против Него.

Тој ги исполни зборовите што ги кажа против нас и против нашите судии што ни судеа, донесувајќи врз нас голема несреќа, каква што немало под целото небо, како онаа што го снајде Ерусалим.

Како што е напишано во Мојсеевиот закон, сета оваа несреќа нѐ снајде; но не Го молевме Господ, нашиот Бог, за да се одвратиме од своите беззаконија и да ја разбереме Твојата вистина.

Затоа Господ бдееше над несреќата и ја донесе врз нас, зашто Господ, нашиот Бог, е праведен во сите Свои дела, но ние не го послушавме Неговиот глас.

И сега, Господи, Боже наш, Ти Кој го изведе Својот народ од египетската земја со силна рака и Си стекна име што трае до денес — згрешивме и постапивме беззаконо.

Господи, според сета Своја праведност, нека се одвратат Твојот гнев и Твојата јарост од Твојот град Ерусалим, од Твојата Света Гора; зашто поради нашите гревови и беззаконијата на нашите татковци, Ерусалим и Твојот народ станаа предмет на поруга кај сите што нѐ опкружуваат.

А сега, Боже наш, чуј ја молитвата на Твојот слуга и неговите молби; заради Себе, Господи, нека засјае Твоето лице над Твоето разурнато светилиште.

Приклони го Своето уво, Боже мој, и чуј; отвори ги Своите очи и погледај ги нашите урнатини и градот што го носи Твоето име; зашто своите молби не ги принесуваме пред Тебе поради нашата праведност, туку поради Твојата голема милост.

Чуј, Господи; прости, Господи; обрни внимание и дејствувај! Не одложувај, Боже мој, заради Себе, зашто Твоето име го носат Твојот град и Твојот народ!“

Додека зборував и се молев, го исповедав мојот грев и гревот на мојот народ Израел и ја принесував својата молба пред Господ, мојот Бог, за Светата Гора на мојот Бог,

додека уште зборував во молитва, човекот Гавриел, кого го видов во претходното видение, брзо долета до мене околу времето на вечерната жртва.

Ми даде разбирање, зборуваше со мене и рече: „Даниеле, сега дојдов да ти дадам разбирање.

На почетокот на твоите молби излезе збор, и јас дојдов да ти го соопштам, зашто си многу сакан; затоа внимавај на зборот и разбери го видението.

Седумдесет седмици се определени за твојот народ и за твојот свет град: да се заврши престапот, да се стави крај на гревот, да се изврши помирување за беззаконието, да се донесе вечна праведност, да се запечатат видението и пророштвото и да се помаза Најсветото.

Знај и разбери: од излегувањето на зборот за обновување и повторно градење на Ерусалим до еден Помазаник, Владетел, ќе има седум седмици; а во шеесет и две седмици повторно ќе бидат изградени плоштадот и ровот, и тоа во тешки времиња.

А по шеесет и двете седмици Помазаникот ќе биде погубен и нема да има ништо; а народот на владетелот што ќе дојде ќе ги разурне градот и светилиштето. Неговиот крај ќе дојде како поплава, а до крајот на војната се определени разорувања.

Тој ќе зацврсти завет со мнозина за една седмица; а во половината на седмицата ќе ги прекине жртвата и приносот. На крилото ќе биде гнасотијата на пустошот, сѐ додека определениот крај не се излее врз разорувачот.“