Даниел

Во третата година од царувањето на царот Белшацар, мене, Даниел, ми се појави видение по она што ми се беше појавило порано.

Во видението видов дека сум во Шушан, тврдината во областа Елам; и видов дека сум покрај реката Улај.

Ги кренав очите и видов овен како стои покрај реката. Имаше два високи рога; едниот беше повисок од другиот, а повисокиот израсна подоцна.

Го видов овенот како бодеше кон запад, север и југ; ниту еден ѕвер не можеше да му се спротивстави и никој не можеше да избави од неговата рака. Тој правеше што сакаше и стануваше сѐ помоќен.

Додека размислував за тоа, ете, еден козел доаѓаше од запад преку целата земја, без да ја допира земјата; козелот имаше впечатлив рог меѓу очите.

Се приближи до овенот со двата рога, кого го видов како стои крај реката, и се затрча кон него со силен гнев.

Го видов како се приближи до овенот, бесно се нафрли врз него и му ги скрши двата рога. Овенот немаше сила да му се спротивстави; козелот го собори на земја и го згази, и немаше кој да го избави овенот од неговата рака.

Козелот многу се засили; но кога стана силен, големиот рог му се скрши, а на негово место израснаа четири истакнати рога, свртени кон четирите небесни ветра.

И од едниот од нив излезе мал рог, кој многу нарасна кон југ, кон исток и кон прекрасната земја,

Се издигна до небесната војска, собори на земјата дел од војската и од ѕвездите и ги згази.

Се издигна дури и против Заповедникот на војската; од Него беше одземена постојаната жртва и беше урнато местото на Неговото светилиште.

Војската беше предадена заедно со постојаната жртва поради престапот; рогот ја фрли вистината на земја, дејствуваше и успеваше.

И чув еден светија како зборува, а друг светија го праша: „Докога ќе трае видението за постојаната жртва и за разорниот престап, при што светилиштето и војската се газат?“

И ми рече: „Две илјади и триста вечери и утра; тогаш светилиштето ќе биде обновено.“

Кога јас, Даниел, го видов видението, настојував да го разберам; и ете, пред мене застана некој со изглед на човек.

И слушнав човечки глас меѓу бреговите на Улај, кој извика: „Гавриел, објасни му го видението!“

Тој се приближи до местото каде што стоев; кога дојде, се исплашив и паднав ничкум. Тој ми рече: „Разбери, сине човечки, зашто видението се однесува на времето на крајот.“

Додека зборуваше со мене, паднав во длабок сон со лицето кон земјата; но тој ме допре и ме исправи на нозе.

Потоа ми рече: „Еве, ќе ти кажам што ќе се случи во последниот период на гневот, зашто тоа се однесува на определеното време на крајот.

Овенот со двата рога што го виде ги претставува царевите на Медија и Персија.

Влакнестиот козел е царот на Грција, а големиот рог меѓу неговите очи е првиот цар.

Скршениот рог, на чие место се појавија четири рога, означува дека од тој народ ќе се издигнат четири царства, но нема да ја имаат неговата сила.

А кон крајот на нивното царување, кога престапниците ќе ја исполнат мерката на својот престап, ќе се издигне цар со суров изглед, кој разбира загадочни работи.

Неговата сила ќе стане голема, но не преку неговата сопствена сила; ќе предизвикува страшно уништување, ќе успева во она што го прави и ќе ги погубува моќните и светиот народ.

Со својата лукавост ќе направи измамата да успева во неговата рака; ќе се возгордее во срцето и во време на спокој ќе погуби мнозина; ќе се крене и против Владетелот над владетелите, но ќе биде скршен без човечка рака.

Видението за вечерите и утрата што беше кажано е вистинито; а ти запечати го видението, зашто се однесува на многу идни денови.“

Јас, Даниел, бев истоштен и болен неколку дена. Потоа станав и ги извршував царските работи; бев вџашен од видението и не го разбирав.