Даниел

Во тоа време ќе се крене Михаил, големиот владетел, кој стои за синовите на твојот народ; ќе настане време на неволја какво што немало откако постои народ до тоа време; но во тоа време ќе се избави твојот народ, секој што ќе биде најден запишан во книгата.

Мнозина од оние што спијат во земниот прав ќе се разбудат — едни за вечен живот, а други за срам и вечен презир.

Разумните ќе сјаат како сјајот на небесниот свод, а оние што мнозина водат кон праведност — како ѕвездите довека.

А ти, Даниеле, сокри ги овие зборови и запечати ја книгата до времето на крајот; мнозина ќе одат ваму-таму, и знаењето ќе се умножи.“

Тогаш јас, Даниел, погледнав и видов двајца други како стојат, едниот на едниот брег од реката, а другиот на другиот брег.

Едниот му рече на човекот облечен во лен, кој стоеше над водите на реката: „Уште колку време до крајот на овие чудесни работи?“

И го чув човекот облечен во лен, кој стоеше над водите на реката; ја крена десната и левата рака кон небото и се заколна во Оној Кој живее довека дека ќе трае време, времиња и половина време; и кога ќе заврши разбивањето на силата на светиот народ, ќе се исполнат сите овие работи.

Јас го чув тоа, но не го разбрав, па прашав: „Господару, каков ќе биде крајот на овие работи?“

Тој ми рече: „Оди, Даниеле, зашто овие зборови се сокриени и запечатени до времето на крајот.

Мнозина ќе се очистат, ќе се избелат и ќе се пречистат; безбожните ќе постапуваат безбожно и никој од безбожните нема да разбере, но разумните ќе разберат.

Од времето кога ќе биде укината постојаната жртва и ќе биде поставена гнасотијата на пустошот, ќе има илјада двесте и деведесет дена.

Блажен е оној што чека и ќе стигне до илјада триста триесет и петтиот ден.

А ти продолжи до крајот; ќе почиваш, а на крајот од деновите ќе станеш за да го примиш својот удел.“