5 Мојсеева — Второзаконие

„Слушај, небо, и јас ќе зборувам; земјата нека ги чуе зборовите на мојата уста.

Моето учење нека капе како дожд, мојот збор нека слегува како роса, како ситен дожд врз зеленилото и како пороен дожд врз тревата.

Зашто ќе го објавам Господовото име; воздадете Му величие на нашиот Бог!

Тој е Карпата; Неговото дело е совршено, зашто сите Негови патишта се праведни. Тој е верен Бог, во Него нема неправда; праведен и исправен е Тој.

Тие се расипаа пред Него; поради својот порок не се однесуваат како Негови деца. Тие се изопачено и криво поколение.

Така ли Му возвраќате на Господ, безумен и неразумен народе? Зар Тој не е твојот Татко, Кој те придоби? Тој те создаде и те утврди.

Спомни си ги старите денови; размисли за годините на многу поколенија. Прашај го својот татко, и тој ќе ти раскаже; прашај ги своите старешини, и тие ќе ти кажат.

Кога Севишниот им го даваше наследството на народите, кога ги разделуваше Адамовите потомци, ги постави границите на народите според бројот на Израелевите синови.

Зашто Господовиот дел е Неговиот народ; Јаков е Неговото наследство што Му припадна со ждрепка.

Го најде во пуста земја, во дива и завивачка пустелија. Го опкружи, го поучи и го чуваше како зеницата на Своето око.

Како орел што го раздвижува своето гнездо, лебди над своите младенчиња, ги раширува крилјата, ги зема и ги носи на своите крилја,

така Господ сам го водеше; со него немаше туѓ бог.

Го издигна на земните височини, и тој јадеше од плодовите на полињата. Го хранеше со мед од карпа и со масло од кремена карпа,

со кравјо масло и овчо млеко, со маснотија од јагниња, со васански овни и јарци, со најдобрата пченица; и ти пиеше вино – крв од грозје.

Но Јешурун се здебели и почна да клоца. Се здебели, се угои и се рашири. Тогаш Го заборави Бог, Кој го создаде, и ја презре Карпата на своето спасение.

Го предизвикуваа на ревност со туѓи богови и Го разгневуваа со одвратни идоли.

Им принесуваа жртви на демони, а не на Бог; на богови што не ги познаваа, на нови богови што неодамна се појавија, од кои вашите татковци не се плашеа.

Ја занемари Карпата што те роди и Го заборави Бог, Кој ти даде живот.

Господ го виде тоа и ги отфрли, зашто Неговите синови и ќерки Го разгневија.

Тој рече: ‚Ќе го скријам Своето лице од нив и ќе видам каков ќе биде нивниот крај, зашто тие се изопачено поколение, деца во кои нема верност.

Тие Ме предизвикаа на ревност со она што не е бог и Ме разгневија со своите идоли. Затоа и Јас ќе ги предизвикам на ревност со оние што не се народ; ќе ги разгневам преку безумен народ.

Зашто оган се разгоре во Мојот гнев и ќе гори до најдлабокиот свет на мртвите. Ќе ја проголта земјата и нејзиниот род и ќе ги запали темелите на планините.

Ќе натрупам несреќи врз нив и ќе ги истрошам сите Свои стрели против нив.

Глад ќе ги истошти, ќе ги проголтаат треска и смртоносна зараза. Ќе испратам врз нив заби од диви ѕверови и отров од животни што ползат по земјата.

Надвор мечот, а внатре ужасот ќе ги погубува и момчето и девојката, доенчето и белокосиот старец.

Реков: Ќе ги распрснам и ќе го избришам споменот за нив меѓу луѓето,

да не се плашев од навредата на непријателот, нивните противници да не се возгордеат и да речат: „Нашата силна рака го направи сето тоа, а не Господ.“‘

Зашто тие се народ без разумен совет и во нив нема разбирање.

Кога би биле мудри, би го разбрале ова и би размислиле за својот крај!

Како би можел еден да гони илјада, а двајца да натераат во бегство десет илјади, ако нивната Карпа не ги продала и Господ не ги предал?

Зашто нивната карпа не е како нашата Карпа; дури и нашите непријатели можат да го пресудат тоа.

Нивната лоза е од лозата на Содом и од полињата на Гомор; нивното грозје е отровно и нивните гроздови се горчливи.

Нивното вино е змиски отров и смртоносен отров од аспида.

Зар сето тоа не е скриено кај Мене и запечатено во Моите ризници?

Одмаздата и отплатата Ми припаѓаат Мене. Во свое време нивната нога ќе се лизне, зашто денот на нивната пропаст е близу и она што им е подготвено брзо доаѓа.

Господ ќе му суди на Својот народ и ќе се смилува на Своите слуги, кога ќе види дека нивната сила исчезнала и дека не останал никој, ни затворен ни слободен.

Тогаш ќе рече: ‚Каде се нивните богови, карпата во која се надеваа,

кои ја јадеа маснотијата од нивните жртви и го пиеја виното од нивните налевни приноси? Нека станат и нека ви помогнат; нека ви бидат засолниште!

Видете сега дека Јас, само Јас сум Бог, и нема друг бог освен Мене. Јас усмртувам и Јас оживувам, Јас ранувам и Јас исцелувам, и никој не може да избави од Мојата рака.

Зашто ја кревам Својата рака кон небото и велам: Се колнам во Својот вечен живот,

кога ќе го наострам Својот блескав меч и Мојата рака ќе го преземе судот, ќе им се одмаздам на Своите непријатели и ќе им возвратам на оние што Ме мразат.

Ќе ги опијам Своите стрели со крв, а Мојот меч ќе се нахрани со месо – со крвта на убиените и заробените, почнувајќи од главатарите на непријателот.‘

Радувајте се, народи, заедно со Неговиот народ, зашто Тој ќе ја одмазди крвта на Своите слуги, ќе им возврати на Своите противници и ќе изврши помирување за Својата земја и за Својот народ.“

Мојсеј дојде заедно со Исус, Навиновиот син, и ги изговори сите зборови на оваа песна пред целиот народ.

Кога Мојсеј заврши со изговарањето на сите овие зборови пред целиот Израел,

им рече: „Примете ги во своите срца сите зборови што ви ги кажувам денес и заповедајте им на своите деца внимателно да ги исполнуваат сите зборови од овој закон.

Зашто ова не е празен збор за вас, туку е вашиот живот. Преку него ќе ги продолжите своите денови во земјата што ќе ја завладеете откако ќе го преминете Јордан.“

Истиот ден Господ му рече на Мојсеј:

„Искачи се на оваа Аваримска планина, на гората Нево, која е во моавската земја спроти Ерихон, и погледни ја ханаанската земја што им ја давам на Израелевите синови во сопственост.

Умри на планината на која ќе се искачиш и придружи им се на своите татковци, како што твојот брат Арон умре на гората Ор и им се придружи на своите татковци.

Зашто Ми згрешивте меѓу Израелевите синови кај водите на Мерива-Кадис, во пустината Син, и не Ме прославивте како свет меѓу Израелевите синови.

Затоа ќе ја видиш земјата само оддалеку, но нема да влезеш во земјата што им ја давам на Израелевите синови.“