Проповедник

Сето ова го зедов при срце и внимателно го разгледав: праведните, мудрите и нивните дела се во Божјата рака. Човекот не знае дали пред него го чека љубов или омраза.

Сите ги снаоѓа истата судбина: праведниот и безбожниот, добриот и чистиот и нечистиот, оној што принесува жртва и оној што не принесува. Како добриот, така и грешникот; како оној што се заколнува, така и оној што се плаши да се заколне.

Ова е зло во сето она што се случува под сонцето: сите ги снаоѓа иста судбина. А срцата на човечките синови се полни со зло и лудост додека се живи, а потоа одат кај мртвите.

Додека човек е меѓу живите, има надеж, зашто подобро е живо куче отколку мртов лав.

Живите знаат дека ќе умрат, а мртвите веќе не знаат ништо и немаат повеќе награда, зашто споменот за нив се заборава.

И нивната љубов, и нивната омраза, и нивната завист веќе исчезнале; тие повеќе немаат никаков удел во сѐ што се прави под сонцето.

Оди, јади го својот леб со радост и пиј го своето вино со весело срце, зашто Бог веќе ги прифатил твоите дела.

Твојата облека нека биде секогаш бела и масло нека не недостига на твојата глава.

Уживај во животот со жената што ја љубиш во сите денови од својот празен живот што Бог ти го дал под сонцето, зашто тоа е твојот дел во животот и во трудот со кој се трудиш под сонцето.

Сѐ што твојата рака може да направи, направи го со сета своја сила, зашто во гробот, каде што одиш, нема ни работа, ни размислување, ни знаење, ни мудрост.

Повторно видов под сонцето дека трката не ја добиваат секогаш најбрзите, ниту битката најсилните; ниту мудрите секогаш имаат леб, ниту разумните богатство, ниту оние што имаат знаење наклонетост, зашто времето и непредвидените случувања ги снаоѓаат сите.

Човекот не го знае својот час. Како риби фатени во зла мрежа и птици фатени во стапица, така и човечките синови се фаќаат во време на неволја кога ненадејно ќе ги снајде.

Видов под сонцето и еден пример на мудрост што ми остави силен впечаток:

имаше мал град со малку жители. Против него дојде моќен цар, го опколи и изгради големи опсадни насипи.

Во градот се најде сиромав, но мудар човек, и тој со својата мудрост го избави градот. Но подоцна никој не се сети на тој сиромав човек.

Тогаш реков: „Мудроста е подобра од силата“, но мудроста на сиромавиот се презира и неговите зборови не се слушаат.

Тивко кажаните зборови на мудрите се слушаат подобро од викањето на владетел меѓу безумни.

Мудроста е подобра од воено оружје, а само еден грешник може да уништи многу добро.