Проповедник

Глава 8

1
Кој е како мудриот и кој знае да ја разбере смислата на нешто? Мудроста му го осветлува лицето на човекот и ја менува суровоста на неговиот изглед.
2
Јас велам: почитувај ја царската заповед, и тоа поради заклетвата дадена пред Бог.
3
Не брзај да заминеш од пред него и не останувај упорен во зло, зашто царот може да направи што сака.
4
Зашто царскиот збор има власт, и кој може да му рече: „Што правиш?“
5
Кој ја чува заповедта нема да доживее зло, а срцето на мудриот знае дека за сѐ има време и суд.
6
Зашто за секоја работа има определено време и суд, иако човечката неволја тешко го притиска човекот.
7
Тој не знае што ќе се случи, а кој може да му каже како ќе се случи?
8
Никој нема власт над духот за да го задржи духот, ниту има власт над денот на смртта. Во војна нема ослободување, а безбожноста нема да го избави оној што ѝ се предал.
9
Сето ова го видов и внимателно размислував за сѐ што се прави под сонцето, во време кога еден човек владее над друг на негова штета.
10
Видов и безбожни како ги погребуваат и си заминуваат, а оние што постапувале исправно си заминувале од светото место и биле заборавени во градот. И тоа е празнина.
11
Бидејќи казната за злото не се извршува брзо, срцето на човечките синови се исполнува со желба да прават зло.
12
Иако грешникот прави зло сто пати и долго живее, сепак знам дека добро ќе им биде на оние што имаат страв од Бог и живеат со стравопочит пред Него.
13
Но на безбожниот нема да му биде добро, ниту ќе ги продолжи своите денови, кои се како сенка, зашто нема страв од Бог.
14
Има една празнина што се случува на земјата: има праведни кои ги снаоѓа она што го заслужуваат безбожните, а има безбожни кои ги снаоѓа она што го заслужуваат праведните. Реков дека и тоа е празнина.
15
Затоа ја пофалив радоста, зашто за човекот нема ништо подобро под сонцето од тоа да јаде, да пие и да се радува. Таа радост нека го придружува во неговиот труд во сите денови од животот што Бог му ги дал под сонцето.
16
Кога го насочив своето срце да ја запознаам мудроста и да го разберам сето она што се прави на земјата, видов дека човек понекогаш ни дење ни ноќе не им дава сон на своите очи.
17
Тогаш го видов сето Божјо дело и разбрав дека човекот не може целосно да го открие она што се прави под сонцето. Колку и да се труди да го истражи, нема целосно да го разбере; дури и мудриот да рече дека знае, сепак не може сѐ да открие.