Естира

Во дванаесеттиот месец, месецот Адар, на тринаесеттиот ден, кога требаше да се извршат царската заповед и законот, непријателите на Јудејците се надеваа дека ќе завладеат над нив. Но работата се сврте обратно: Јудејците завладеа над оние што ги мразеа.

Јудејците се собраа во своите градови низ сите покраини на царот Ахашверош, за да кренат рака против оние што им го бараа злото. Никој не можеше да им се спротивстави, зашто стравот од нив ги беше обзел сите народи.

Сите владетели на покраините, сатрапите, управителите и царските службеници им помагаа на Јудејците, зашто ги беше обзел страв од Мордехај.

Мордехај беше големец во царскиот дворец, а неговиот глас се ширеше низ сите покраини. Мордехај стануваше сѐ поголем и повлијателен.

Јудејците ги поразија сите свои непријатели со меч, убивање и уништување, и постапија со оние што ги мразеа како што сакаа.

Во престолнината Шушан Јудејците убија и погубија петстотини мажи.

Ги убија и Фарсандата, Далфон, Аспата,

Пората, Адалија, Аридата,

Фармашта, Арисај, Аридај и Вајзата –

десетте синови на Аман, синот на Амедата, непријателот на Јудејците. Но не кренаа рака врз пленот.

Истиот ден бројот на убиените во престолнината Шушан му беше соопштен на царот.

Царот ѝ рече на царицата Естира: „Во престолнината Шушан Јудејците убија и погубија петстотини мажи и десетте синови на Аман. Што ли направиле во другите царски покраини! Која е сега твојата желба? Ќе ти биде исполнета. Имаш ли уште некоја молба? Ќе биде направено.“

Естира одговори: „Ако му е угодно на царот, нека им биде дозволено на Јудејците што се во Шушан и утре да постапат според денешниот закон, а десетте синови на Аман нека бидат обесени на бесилка.“

Царот заповеда да се направи така. Во Шушан беше издаден закон, а десетте синови на Аман беа обесени.

Јудејците што беа во Шушан се собраа и на четиринаесеттиот ден од месецот Адар и убија триста мажи во Шушан. Но не кренаа рака врз пленот.

И другите Јудејци во царските покраини се собраа за да го бранат својот живот и да се ослободат од своите непријатели. Убија седумдесет и пет илјади од оние што ги мразеа, но не кренаа рака врз пленот.

Тоа се случи на тринаесеттиот ден од месецот Адар. На четиринаесеттиот ден се одморија и го направија ден на гозба и веселба.

Но Јудејците што беа во Шушан се собраа на тринаесеттиот и на четиринаесеттиот ден, а на петнаесеттиот ден се одморија и го направија ден на гозба и веселба.

Затоа Јудејците што живеат во селата и во неоградените градови го празнуваат четиринаесеттиот ден од месецот Адар како ден на веселба и гозба, како празник во кој си испраќаат дарови еден на друг.

Мордехај ги запиша овие настани и испрати писма до сите Јудејци во сите покраини на царот Ахашверош, и до блиските и до далечните,

за да им наложи секоја година да ги празнуваат четиринаесеттиот и петнаесеттиот ден од месецот Адар.

Тоа беа деновите кога Јудејците се ослободија од своите непријатели, и месецот во кој нивната жалост се претвори во радост, а нивната тага во празник. Требаше да ги празнуваат како денови на гозба и веселба, да си испраќаат дарови еден на друг и да им даваат подароци на сиромашните.

Јудејците го прифатија како обичај она што веќе почнаа да го прават и што им го напиша Мордехај.

Зашто Аман, синот на Агагеецот Амедата, непријателот на сите Јудејци, намисли да ги уништи Јудејците и фрлаше „пур“, односно ждрепка, за да ги порази и уништи.

Но кога Естира излезе пред царот, тој со писмена заповед нареди злобниот план што Аман го смисли против Јудејците да се сврти врз неговата глава, и тој и неговите синови да бидат обесени на бесилка.

Затоа овие денови беа наречени Пурим, според зборот „пур“. Поради сѐ што беше напишано во тоа писмо, поради она што го видоа и поради она што им се случи,

Јудејците воспоставија и прифатија за себе, за своите потомци и за сите што ќе им се придружат, без исклучок, секоја година да ги празнуваат овие два дена во определеното време и на пропишаниот начин.

Овие денови требаше да се помнат и празнуваат во секое поколение, во секое семејство, покраина и град. Деновите Пурим никогаш да не престанат да се празнуваат меѓу Јудејците, ниту споменот за нив да исчезне кај нивните потомци.

Царицата Естира, ќерката на Авихаил, и Јудеецот Мордехај напишаа со целосна власт второ писмо, за да го потврдат ова писмо за Пурим.

Писмата беа испратени до сите Јудејци во сто дваесет и седумте покраини на царството на Ахашверош, со зборови на мир и вистина,

за да се потврдат овие денови Пурим во определеното време, како што им наложија Јудеецот Мордехај и царицата Естира, и како што самите Јудејци утврдија за себе и за своите потомци, заедно со постите и лелеците.

Така заповедта на Естира ги потврди одредбите за Пурим, и тоа беше запишано во книга.