Естира

Истиот ден царот Ахашверош ѝ го даде на царицата Естира домот на Аман, непријателот на Јудејците. Мордехај дојде пред царот, зашто Естира му кажа каков роднина ѝ беше.

Царот го извади печатниот прстен што му го одзеде на Аман и му го даде на Мордехај. А Естира го постави Мордехај над домот на Аман.

Естира повторно зборуваше пред царот. Падна пред неговите нозе, плачеше и го молеше да го отстрани злото што го намисли Агагеецот Аман и неговиот план против Јудејците.

Царот го подаде златниот царски стап кон Естира. Таа стана и застана пред царот.

Таа рече: „Ако му е угодно на царот, ако ја придобив неговата наклоност, ако царот смета дека е исправно и ако сум му мила, нека се напише заповед со која ќе се поништат писмата што ги напиша Агагеецот Аман, синот на Амедата, со намера да ги уништи Јудејците во сите царски покраини.

Зашто како би можела да го гледам злото што ќе го снајде мојот народ? И како би можела да го гледам уништувањето на мојот род?“

Царот Ахашверош им рече на царицата Естира и на Јудеецот Мордехај: „Еве, домот на Аман ѝ го дадов на Естира, а него го обесија на бесилка затоа што ја крена својата рака против Јудејците.

Сега и вие напишете во името на царот што сметате дека е добро за Јудејците и запечатете го со царскиот прстен. Зашто писмото напишано во името на царот и запечатено со царскиот прстен не може да се отповика.“

На дваесет и третиот ден од третиот месец, месецот Сиван, беа повикани царските писари. Тие напишаа сѐ што заповеда Мордехај: до Јудејците, сатрапите, управителите и владетелите на сто дваесет и седумте покраини од Индија до Етиопија – во секоја покраина со нејзиното писмо, до секој народ на неговиот јазик и до Јудејците со нивното писмо и на нивниот јазик.

Мордехај напиша во името на царот Ахашверош, ги запечати писмата со царскиот прстен и ги испрати преку брзи коњаници што јаваа царски коњи од најдобрата одгледувана раса.

Со овие писма царот им дозволи на Јудејците во секој град да се соберат и да го бранат својот живот, да ја уништат, убијат и истребат секоја вооружена група од кој било народ или покраина што би ги нападнала нив, нивните деца и жени, и да го разграбат имотот на напаѓачите.

Тоа требаше да се случи во еден ист ден низ сите покраини на царот Ахашверош – на тринаесеттиот ден од дванаесеттиот месец, месецот Адар.

Преписот од писмото требаше да се објави како закон во секоја покраина и да им се соопшти на сите народи, за Јудејците да бидат подготвени тој ден да им возвратат на своите непријатели.

Коњаниците на царските коњи тргнаа брзо, поттикнати од царската заповед. Законот беше објавен и во престолнината Шушан.

Мордехај излезе од пред царот облечен во царска облека, сина и бела, со голема златна круна и наметка од фин лен и пурпур. Градот Шушан воскликнуваше и се радуваше.

За Јудејците дојдоа светлина и веселба, радост и чест.

Во секоја покраина и во секој град до каде што стигнаа царската заповед и законот, меѓу Јудејците имаше радост и веселба, гозби и празнување. Мнозина од народите во земјата се изјаснуваа како Јудејци, зашто ги обзеде страв од Јудејците.