Прескокни кон главната содржина

2 Мојсеева — Излез

Глава 14

  1. 1

    Господ му рече на Мојсеј:

  2. 2

    „Кажи им на Израелевите синови да се вратат и да се улогорат пред Пи-Ахирот, меѓу Мигдол и морето, спроти Ваал-Цефон. Улогорете се покрај морето, спроти него.

  3. 3

    Фараонот ќе рече за Израелевите синови: ‚Се заплеткаа во земјата; пустината ги затвори.‘

  4. 4

    Јас ќе го закоравам срцето на фараонот и тој ќе тргне по нив. Ќе се прославам над фараонот и над целата негова војска, па Египќаните ќе знаат дека Јас сум Господ.“ И тие направија така.

  5. 5

    Кога му јавија на египетскиот цар дека народот избегал, срцето на фараонот и на неговите слуги се сврте против народот, па рекоа: „Што направивме? Го пуштивме Израел и веќе нема да ни служи!“

  6. 6

    Тогаш фараонот ја подготви својата бојна кола и го поведе својот народ со себе.

  7. 7

    Зеде шестотини избрани бојни коли, како и сите други египетски коли, со заповедници над секоја од нив.

  8. 8

    Господ го закорави срцето на фараонот, египетскиот цар, и тој тргна по Израелевите синови, кои излегуваа со крената рака.

  9. 9

    Египќаните ги гонеа со сите фараонови коњи, бојни коли, коњаници и војска, и ги стигнаа додека беа улогорени покрај морето, кај Пи-Ахирот, спроти Ваал-Цефон.

  10. 10

    Кога фараонот се приближи, Израелевите синови ги кренаа очите и, ете, Египќаните доаѓаа по нив. Тие многу се уплашија и повикаа кон Господ.

  11. 11

    Му рекоа на Мојсеј: „Зар немаше гробови во Египет, па нѐ изведе да умреме во пустината? Што ни направи, изведувајќи нѐ од Египет?

  12. 12

    Зар не ти го зборувавме ова во Египет: ‚Остави нѐ да им служиме на Египќаните‘? Подобро ќе ни беше да им служиме на Египќаните отколку да умреме во пустината.“

  13. 13

    Но Мојсеј му рече на народот: „Не се плашете! Стојте цврсто и гледајте го спасението што Господ ќе го изврши за вас денес. Египќаните што ги гледате денес никогаш повеќе нема да ги видите.

  14. 14

    Господ ќе се бори за вас, а вие останете мирни.“

  15. 15

    Тогаш Господ му рече на Мојсеј: „Зошто повикуваш кон Мене? Кажи им на Израелевите синови да тргнат напред.

  16. 16

    А ти крени го својот стап, испружи ја својата рака над морето и раздели го, за Израелевите синови да поминат среде морето по суво.

  17. 17

    Ете, Јас ќе ги закоравам срцата на Египќаните, па тие ќе влезат по нив. Ќе се прославам над фараонот, над целата негова војска, над неговите бојни коли и над неговите коњаници.

  18. 18

    Тогаш Египќаните ќе знаат дека Јас сум Господ, кога ќе се прославам над фараонот, над неговите бојни коли и над неговите коњаници.“

  19. 19

    Божјиот ангел, кој одеше пред Израелевиот логор, се премести и застана зад нив. И столбот од облак се премести од пред нив и застана зад нив.

  20. 20

    Тој дојде меѓу египетскиот и Израелевиот логор. На едната страна облакот беше темен, а на другата ја осветлуваше ноќта, така што цела ноќ едните не се приближија до другите.

  21. 21

    Мојсеј ја испружи својата рака над морето, а Господ цела ноќ го повлекуваше морето со силен источен ветер и го претвори морското дно во суво; водите се разделија.

  22. 22

    Израелевите синови влегоа среде морето по суво, а водите им беа како ѕид од десната и од левата страна.

  23. 23

    Египќаните ги гонеа и влегоа по нив среде морето: сите фараонови коњи, неговите бојни коли и неговите коњаници.

  24. 24

    За време на утринската стража Господ погледна од столбот од оган и облак кон египетската војска и ја збуни.

  25. 25

    Ги заглави тркалата на нивните бојни коли, па едвај се движеа. Тогаш Египќаните рекоа: „Да бегаме од Израел, зашто Господ се бори за нив против Египќаните!“

  26. 26

    Господ му рече на Мојсеј: „Испружи ја својата рака над морето, за водите да се вратат врз Египќаните, врз нивните бојни коли и врз нивните коњаници.“

  27. 27

    Мојсеј ја испружи својата рака над морето, и пред зори морето се врати на своето место. Египќаните бегаа пред него, но Господ ги фрли среде морето.

  28. 28

    Водите се вратија и ги покрија бојните коли, коњаниците и целата фараонова војска што влезе по нив во морето; не остана ниту еден од нив.

  29. 29

    А Израелевите синови поминаа среде морето по суво, и водите им беа како ѕид од десната и од левата страна.

  30. 30

    Така во тој ден Господ го избави Израел од раката на Египќаните, а Израел ги виде Египќаните мртви на морскиот брег.

  31. 31

    Кога Израел го виде големото дело што Господ го направи над Египќаните, народот се исплаши од Господ и поверува во Господ и во Неговиот слуга Мојсеј.