2 Мојсеева — Излез

Тогаш Мојсеј и Израелевите синови Му ја запеаја оваа песна на Господ: „Ќе Му пеам на Господ, зашто славно победи; коњот и неговиот јавач ги фрли во морето.

Господ е мојата сила и мојата песна; Тој стана мое спасение. Тој е мојот Бог и ќе Го прославувам, Бог на мојот татко и ќе Го возвишувам.

Господ е силен воин; Неговото име е Господ.

Фараоновите бојни коли и неговата војска ги фрли во морето; неговите избрани заповедници потонаа во Црвеното Море.

Длабочините ги покрија; потонаа во длабочините како камен.

Твојата десна рака, Господи, се прослави со сила; Твојата десна рака, Господи, го скрши непријателот.

Со величието на Својата возвишеност ги собори оние што станаа против Тебе; го испрати Својот гнев и тој ги проголта како слама.

Од здивот на Твоите ноздри водите се насобраа, брановите застанаа како насип, а длабочините се згуснаа среде морето.

Непријателот рече: ‚Ќе ги гонам, ќе ги стигнам, ќе го разделам пленот; мојата желба ќе се насити со нив. Ќе го извадам својот меч и мојата рака ќе ги уништи.‘

Ти дувна со Својот ветер, и морето ги покри; потонаа како олово во силните води.

Кој е како Тебе меѓу боговите, Господи? Кој е како Тебе, славен во светост, величествен во пофалби, Кој прави чуда?

Ја испружи Својата десна рака, и земјата ги проголта.

Со Својата милост го водеше народот што го откупи; со Својата сила го упати кон Своето свето живеалиште.

Народите ќе чујат и ќе затреперат; ужас ќе ги обземе жителите на Филистеја.

Тогаш ќе се уплашат едомските владетели, трепет ќе ги обземе моавските моќници, а сите жители на Ханан ќе се стопат од страв.

Страв и ужас ќе паднат врз нив; поради силата на Твојата рака ќе замолкнат како камен, додека помине Твојот народ, Господи, додека помине народот што го придоби.

Ќе ги воведеш и ќе ги насадиш на планината на Своето наследство, на местото што го подготви за Свое живеалиште, Господи, во светилиштето што го утврдија Твоите раце.

Господ ќе царува довека и засекогаш.“

Кога фараоновите коњи со неговите бојни коли и коњаници влегоа во морето, Господ ги врати морските води врз нив, а Израелевите синови поминаа среде морето по суво.

Тогаш пророчицата Маријам, сестрата на Арон, зеде тапанче во својата рака, а сите жени излегоа по неа со тапанчиња и играње.

Маријам им отпеа: „Пејте Му на Господ, зашто славно победи; коњот и неговиот јавач ги фрли во морето!“

Потоа Мојсеј го поведе Израел од Црвеното Море, и тие излегоа кон пустината Сур. Одеа три дена низ пустината, но не најдоа вода.

Кога дојдоа во Мера, не можеа да ја пијат водата, зашто беше горчлива. Затоа местото беше наречено Мера.

Народот мрмореше против Мојсеј и велеше: „Што ќе пиеме?“

Мојсеј повика кон Господ, а Господ му покажа едно дрво. Тој го фрли во водата, и водата стана слатка. Таму Господ им даде заповед и правило и таму ги испита.

Тој рече: „Ако внимателно го слушаш гласот на Господ, својот Бог, го правиш она што е право пред Него, ги слушаш Неговите заповеди и ги пазиш сите Негови одредби, нема да ти нанесам ниедна од болестите што им ги нанесов на Египќаните, зашто Јас сум Господ, Кој те исцелува.“

Потоа дојдоа во Елим, каде што имаше дванаесет водни извори и седумдесет палми; таму се улогорија покрај водите.