Езекиел

Во деветтата година, во десеттиот месец, на десеттиот ден од месецот, Господовиот збор дојде до мене:

„Сине човечки, запиши го датумот на овој ден — токму овој ден. Денес вавилонскиот цар започна опсада на Ерусалим.

Кажи му парабола на бунтовниот дом и речи: ‚Вака вели Господ Бог: Стави го котелот на огнот, стави го и налеј вода во него.

Собери ги во него парчињата месо — сите најдобри парчиња, бутот и плешката; наполни го со најдобрите коски.

Земи го најдоброто од стадото и нареди ги коските под него. Остави добро да зоврие, нека се сварат и коските во него.‘

Затоа вака вели Господ Бог: ‚Тешко на градот што пролева крв, на котелот во кој останала неговата нечистотија и од кој таа не излегува! Вади го месото парче по парче, без да се избира со ждрепка.

Зашто крвта што ја пролеа е среде него. Ја истури врз гола карпа, не ја истури на земја за да биде покриена со прав.

За да предизвикам гнев и да извршам одмазда, ја оставив нејзината крв врз гола карпа, за да не биде покриена.

Затоа вака вели Господ Бог: Тешко на градот што пролева крв! И Јас ќе направам голема клада.

Натрупај дрва, разгорувај го огнот, свари го месото, згусни ја чорбата и нека изгорат коските.

Потоа стави го празниот котел врз жарта, неговата бронза да се вжешти и да изгори, за нечистотијата во него да се стопи и рѓата да исчезне.

Но залудно се трудел — неговата дебела рѓа не излегува од него; дури ни огнот не ја отстранува.

Твојата нечистотија е разврат. Сакав да те очистам, но ти не сакаше да бидеш очистена. Повеќе нема да бидеш очистена од својата нечистотија сѐ додека не ја смирам Својата лутина врз тебе.

Јас, Господ, зборував. Тоа доаѓа и ќе го направам. Нема да се повлечам, нема да поштедам и нема да се премислам. Ќе ти судат според твоите патишта и твоите дела‘“, вели Господ Бог.

Господовиот збор повторно дојде до мене:

„Сине човечки, ете, со ненадеен удар ќе ти ја земам онаа што е радост на твоите очи. Но не тажи, не плачи и не пролевај солзи.

Воздивнувај во тишина, но не извршувај жалост за мртвите. Носи ја покривката на главата, стави ги обувките на нозете, не покривај го долниот дел од лицето и не јади од храната што другите ја носат на ожалостените.“

Утрото му зборував на народот, а вечерта умре мојата жена. Следното утро направив како што ми беше заповедано.

Народот ме праша: „Нема ли да ни кажеш што значи за нас тоа што го правиш?“

Им одговорив: „Господовиот збор дојде до мене:

‚Кажи му на домот Израелев: Вака вели Господ Бог: Ете, ќе го осквернам Моето светилиште — гордоста на вашата сила, радоста на вашите очи и она по што копнее вашата душа. А вашите синови и ќерки што ги оставивте таму ќе паднат од меч.

Тогаш ќе правите како што направив јас: нема да го покривате долниот дел од лицето и нема да јадете од храната што им се носи на ожалостените.

Ќе ги носите покривките на главите и обувките на нозете. Нема да тажите ниту да плачете, туку ќе пропаѓате поради своите беззаконија и ќе воздивнувате еден пред друг.

Езекиел ќе ви биде знак. Ќе направите сѐ онака како што направи тој. Кога тоа ќе се случи, ќе знаете дека Јас сум Господ Бог.‘

А ти, сине човечки, во денот кога ќе им го одземам нивното упориште — радоста на нивната слава, она што им е драго на очите и по што копнее нивната душа — заедно со нивните синови и ќерки,

во тој ден кај тебе ќе дојде бегалец за лично да ти ја донесе веста.

Во тој ден твојата уста ќе се отвори кога ќе дојде бегалецот. Ќе зборуваш и повеќе нема да бидеш нем. Така ќе им бидеш знак и ќе знаат дека Јас сум Господ.“