1 Мојсеева — Битие

Двата ангела стигнаа во Содом навечер, а Лот седеше кај градската порта. Кога ги виде, стана да ги пречека и се поклони со лицето до земјата.

И рече: „Господари мои, ве молам, дојдете во домот на вашиот слуга, преноќете и измијте си ги нозете; утре рано станете и продолжете по својот пат.“ Но тие рекоа: „Не, ќе преноќиме на плоштадот.“

Но тој многу настојуваше, па тие свртеа кај него и влегоа во неговиот дом. Тој им приреди гозба, испече бесквасни лебови и тие јадеа.

Пред да легнат, жителите на Содом - и млади и стари, сите луѓе од целиот град - ја опкружија куќата.

Го повикаа Лот и му рекоа: „Каде се мажите што дојдоа кај тебе оваа ноќ? Изведи ни ги за да имаме односи со нив.“

Лот излезе пред вратата, ја затвори зад себе,

и рече: „Ве молам, браќа мои, не правете такво зло!

Еве, имам две ќерки кои не познале маж. Ќе ви ги изведам нив, па постапете со нив како што мислите; само на овие мажи не им правете ништо, зашто дојдоа под заштитата на мојот покрив.“

Но тие рекоа: „Тргни се!“ Потоа рекоа: „Овој дојде тука како туѓинец, а сега сака и да ни суди! Со тебе ќе постапиме полошо отколку со нив.“ Тие силно го притискаа Лот и се приближија да ја скршат вратата.

Но мажите ги подадоа рацете, го вовлекоа Лот кај себе во куќата и ја затворија вратата.

А луѓето пред вратата на куќата, и мали и големи, ги удрија со слепило, така што залудно се мачеа да ја најдат вратата.

Тогаш мажите му рекоа на Лот: „Имаш ли уште некого тука - зетови, синови, ќерки или кој било друг во градот? Изведи ги од ова место,

зашто ќе го уништиме ова место. Повикот против неговите жители стана голем пред Господ, и Господ нѐ испрати да го уништиме.“

Лот излезе и им зборуваше на своите зетови, кои требаше да се оженат со неговите ќерки: „Станете, излезете од ова место, зашто Господ ќе го уништи градот!“ Но на неговите зетови им изгледаше дека се шегува.

Кога зазори, ангелите го забрзуваа Лот: „Стани, земи ги својата жена и двете ќерки што се тука, за да не загинеш во казната на градот.“

Но тој се двоумеше. Тогаш мажите ги фатија за раце Лот, неговата жена и неговите две ќерки, зашто Господ беше милостив кон него, и ги изведоа надвор од градот.

Кога ги изведоа надвор, еден од нив рече: „Бегај за да си го спасиш животот! Не погледнувај назад и не запирај никаде во рамнината. Бегај во планината, за да не загинеш.“

Лот им рече: „Не така, Господи!

Ете, Твојот слуга најде милост пред Тебе, и Ти покажа голема милост кон мене, спасувајќи ми го животот. Но јас не можам да побегнам во планината; несреќата може да ме стигне и ќе умрам.

Еве, овој град е близу, можам да побегнам таму, а е мал. Дозволи ми да побегнам таму - зар не е мал? - и ќе останам жив.“

Тој му рече: „Ете, ќе те послушам и за ова: нема да го уништам градот за кој зборуваш.

Побрзај и бегај таму, зашто не можам да направам ништо додека не стигнеш.“ Затоа градот беше наречен Цоар.

Сонцето изгреа над земјата кога Лот влезе во Цоар.

Тогаш Господ пушти врз Содом и Гомор дожд од сулфур и оган од Господ, од небото.

Ги уништи тие градови, целата рамнина, сите жители на градовите и сето она што растеше од земјата.

Но Лотовата жена, која одеше зад него, погледна назад и стана столб од сол.

Авраам стана рано наутро и отиде на местото каде што стоеше пред Господ.

Погледна кон Содом и Гомор и кон целата земја во рамнината, и виде како од земјата се издига чад, како чад од печка.

Кога Бог ги уништуваше градовите во рамнината, се сети на Авраам и го изведе Лот од уништувањето кога ги уништи градовите во кои живееше Лот.

Лот излезе од Цоар и се насели во планината со своите две ќерки, зашто се плашеше да остане во Цоар. Живееше во една пештера, тој и неговите две ќерки.

Тогаш постарата ѝ рече на помладата: „Нашиот татко е стар, а нема маж во земјата што би дошол кај нас според обичајот на целиот свет.

Ајде да го напоиме нашиот татко со вино и да легнеме со него, за да зачуваме потомство од нашиот татко.“

Таа ноќ го напоија својот татко со вино, и постарата влезе и легна со него. Тој не знаеше ниту кога таа легна ниту кога стана.

Следниот ден постарата ѝ рече на помладата: „Ете, синоќа легнав со нашиот татко. Да го напоиме со вино и оваа ноќ, па ти влези и легни со него, за да зачуваме потомство од нашиот татко.“

Така и таа ноќ го напоија својот татко со вино, и помладата влезе и легна со него. Тој не знаеше ниту кога таа легна ниту кога стана.

Така и двете Лотови ќерки зачнаа од својот татко.

Постарата роди син и му го даде името Моав; тој е татко на Моавците до денес.

И помладата роди син и му го даде името Бен-Ами; тој е татко на Амонците до денес.