1 Мојсеева — Битие

Господ ја посети Сара, како што беше рекол, и го направи за неа она што го беше ветил.

Сара зачна и му роди син на Авраам во неговата старост, во времето што Бог го беше определил.

Авраам му го даде името Исак на синот што му се роди, што му го роди Сара.

Кога Исак имаше осум дена, Авраам го обрежа, како што му заповеда Бог.

Авраам имаше сто години кога му се роди синот Исак.

Сара рече: „Бог ми даде причина за смеа; секој што ќе чуе ќе се смее со мене.“

И уште рече: „Кој би му рекол на Авраам дека Сара ќе дои деца? А сепак му родив син во неговата старост.“

Детето порасна и беше одбиено од доење; а во денот кога Исак беше одбиен, Авраам приреди голема гозба.

Но Сара го виде синот на Египќанката Агар, кого таа му го роди на Авраам, како се смее.

Затоа му рече на Авраам: „Истерај ги оваа слугинка и нејзиниот син, зашто синот на оваа слугинка нема да наследува заедно со мојот син Исак.“

Овие зборови многу го натажија Авраам поради неговиот син.

Но Бог му рече на Авраам: „Не тагувај поради момчето и поради својата слугинка. Послушај ја Сара во сѐ што ти кажува, зашто преку Исак ќе се нарече твоето потомство.

Но и од синот на слугинката ќе направам народ, зашто и тој е твое потомство.“

Авраам стана рано наутро, зеде леб и мешина со вода, ѝ ги даде на Агар и ѝ ги стави на рамото; ѝ го даде и детето и ја испрати. Таа тргна и талкаше низ пустината Вирсавеја.

Кога водата во мешината се потроши, го остави детето под една грмушка.

Потоа отиде и седна спроти него, на оддалеченост колку еден дострел на стрела, зашто си рече: „Да не гледам како умира детето.“ Седна спроти него, го крена гласот и заплака.

Бог го чу гласот на момчето, и Божјиот ангел ја повика Агар од небото: „Што ти е, Агар? Не плаши се, зашто Бог го чу гласот на момчето таму каде што е.

Стани, крени го момчето и држи го цврсто за рака, зашто од него ќе направам голем народ.“

Тогаш Бог ѝ ги отвори очите, и таа виде кладенец со вода. Отиде, ја наполни мешината со вода и му даде на момчето да пие.

Бог беше со момчето; тоа порасна, живееше во пустината и стана стрелец.

Се насели во пустината Паран, а неговата мајка му зеде жена од Египетската земја.

Во тоа време Авимелех и Фихол, заповедникот на неговата војска, му рекоа на Авраам: „Бог е со тебе во сѐ што правиш.

Затоа сега заколни ми се тука пред Бог дека нема да постапиш неверно ниту со мене, ниту со моите деца и потомци, туку дека кон мене и кон земјата во која живееш како туѓинец ќе покажуваш иста добрина каква што јас покажав кон тебе.“

Авраам рече: „Ќе се заколнам.“

Но Авраам го укори Авимелех поради кладенецот што слугите на Авимелех насилно го беа одзеле.

Авимелех одговори: „Не знам кој го направил тоа. Ти не ми кажа, а јас дури денес слушнав за тоа.“

Тогаш Авраам зеде овци и говеда и му ги даде на Авимелех, и двајцата склучија завет.

Авраам оддели седум женски јагниња од стадото.

Авимелех го праша Авраам: „Што значат овие седум женски јагниња што ги оддели?“

Тој одговори: „Прими ги овие седум јагниња од мојата рака, за да ми бидат сведоштво дека јас го ископав овој кладенец.“

Затоа тоа место беше наречено Вирсавеја, зашто таму двајцата се заколнаа.

Откако склучија завет во Вирсавеја, Авимелех и Фихол, заповедникот на неговата војска, се вратија во филистејската земја.

Авраам засади тамарисково дрво во Вирсавеја и таму го повика името на Господ, Вечниот Бог.

Авраам живееше како туѓинец во филистејската земја многу денови.