1 Мојсеева — Битие

Јаков продолжи по својот пат и стигна во земјата на источните народи.

Погледна и виде кладенец во полето. Крај него лежеа три стада овци, зашто од тој кладенец ги напојуваа стадата. Каменот врз отворот на кладенецот беше голем.

Кога сите стада ќе се собереа таму, пастирите го оттргнуваа каменот од отворот на кладенецот, ги напојуваа овците, а потоа го враќаа каменот на неговото место.

Јаков ги праша: „Браќа, од каде сте?“ Тие одговорија: „Од Харан сме.“

Тој ги праша: „Го познавате ли Лаван, синот на Нахор?“ Тие одговорија: „Го познаваме.“

Јаков праша: „Добро ли е со него?“ Тие рекоа: „Добро е. Еве, неговата ќерка Рахила доаѓа со овците.“

Тој рече: „Ете, денот е уште долг; не е време да се собира добитокот. Напојте ги овците и одете пак да пасат.“

Но тие рекоа: „Не можеме додека не се соберат сите стада и не го оттргнат каменот од отворот на кладенецот; тогаш ќе ги напоиме овците.“

Додека уште зборуваше со нив, дојде Рахила со овците на својот татко, зашто таа беше овчарка.

Кога Јаков ја виде Рахила, ќерката на својот вујко Лаван, и овците на својот вујко Лаван, се приближи, го оттргна каменот од отворот на кладенецот и ги напои овците на Лаван.

Потоа Јаков ја бакна Рахила, го крена гласот и заплака.

Јаков ѝ кажа на Рахила дека е роднина на нејзиниот татко и син на Ревека. Таа истрча и му кажа на својот татко.

Кога Лаван ја чу веста за Јаков, синот на својата сестра, истрча да го пречека, го прегрна и го бакна, па го доведе во својот дом. Јаков му раскажа сѐ што се случи.

Лаван му рече: „Навистина ти си моја коска и мое месо.“ И Јаков остана кај него еден месец.

Потоа Лаван му рече на Јаков: „Зар затоа што си ми роднина треба да ми служиш бесплатно? Кажи ми колкава плата сакаш.“

Лаван имаше две ќерки: постарата се викаше Лија, а помладата Рахила.

Очите на Лија беа нежни, а Рахила беше убава по лик и по изглед.

Јаков ја сакаше Рахила и рече: „Ќе ти служам седум години за твојата помлада ќерка Рахила.“

Лаван рече: „Подобро е да ти ја дадам тебе отколку на друг човек. Остани кај мене.“

Така Јаков служеше седум години за Рахила, а тие му изгледаа како неколку дена поради љубовта што ја имаше кон неа.

Потоа Јаков му рече на Лаван: „Дај ми ја мојата жена, зашто ми истече времето на службата, за да влезам кај неа.“

Лаван ги собра сите луѓе од тоа место и приреди гозба.

Но навечер ја зеде својата ќерка Лија и му ја доведе на Јаков, и тој легна со неа.

Лаван ѝ ја даде на својата ќерка Лија својата слугинка Зелфа за слугинка.

Наутро, ете, тоа беше Лија! Тогаш Јаков му рече на Лаван: „Што ми направи? Зар не ти служев за Рахила? Зошто ме измами?“

Лаван одговори: „Во нашето место не се прави така - помладата да се омажи пред постарата.

Заврши ја свадбената седмица со оваа, па ќе ти ја дадеме и другата за уште седум години служба кај мене.“

Јаков направи така и ја заврши свадбената седмица со Лија. Потоа Лаван му ја даде за жена и својата ќерка Рахила.

Лаван ѝ ја даде на својата ќерка Рахила својата слугинка Вала за слугинка.

Јаков легна и со Рахила, и ја сакаше Рахила повеќе од Лија. Потоа му служеше на Лаван уште седум години.

Кога Господ виде дека Лија не е сакана, ѝ ја отвори утробата; а Рахила беше неплодна.

Лија зачна и роди син, па му го даде името Рувим, зашто рече: „Господ ја виде мојата неволја; сега мојот маж ќе ме сака.“

Повторно зачна и роди син, па рече: „Господ чу дека не сум сакана, па ми го даде и овој.“ Затоа му го даде името Симеон.

Пак зачна и роди син, па рече: „Сега мојот маж ќе се приврзе кон мене, зашто му родив три сина.“ Затоа му го даде името Леви.

Повторно зачна и роди син, па рече: „Овојпат ќе Го славам Господ.“ Затоа му го даде името Јуда. Потоа престана да раѓа.