1 Мојсеева — Битие

Тогаш Исак го повика Јаков, го благослови и му заповеда: „Не земај жена од хананските ќерки.

Стани, оди во Падан-Арам, во домот на Бетуел, таткото на твојата мајка, и земи си жена оттаму, од ќерките на Лаван, братот на твојата мајка.

Семоќниот Бог нека те благослови, нека те направи плоден и нека те умножи, за да станеш мноштво народи.

Нека ти го даде благословот на Авраам, тебе и на твоето потомство со тебе, за да ја наследиш земјата во која живееш како туѓинец, која Бог му ја даде на Авраам.“

Така Исак го испрати Јаков, и тој отиде во Падан-Арам кај Лаван, синот на Арамеецот Бетуел и братот на Ревека, мајката на Јаков и Исав.

Исав виде дека Исак го благослови Јаков и го испрати во Падан-Арам да земе жена оттаму, и дека, благословувајќи го, му заповеда: „Не земај жена од хананските ќерки“,

и дека Јаков ги послуша својот татко и својата мајка и отиде во Падан-Арам.

Исав разбра дека хананските ќерки не му се допаѓаат на неговиот татко Исак.

Затоа отиде кај Исмаил и, покрај жените што веќе ги имаше, ја зеде за жена Маелета, ќерката на Авраамовиот син Исмаил и сестрата на Наваиот.

Јаков излезе од Вирсавеја и тргна кон Харан.

Стигна на едно место и преноќи таму, зашто сонцето веќе зајде. Зеде еден од камењата на тоа место, го стави под главата и легна таму.

Тогаш сонуваше: ете, скала беше поставена на земјата, а нејзиниот врв достигнуваше до небото; и Божји ангели се искачуваа и слегуваа по неа.

И ете, Господ стоеше над неа и рече: „Јас сум Господ, Бог на твојот татко Авраам и Бог на Исак. Земјата на која лежиш ќе ти ја дадам тебе и на твоето потомство.

Твоето потомство ќе биде како земниот прав; ќе се рашириш кон запад и исток, кон север и југ. Преку тебе и преку твоето потомство ќе бидат благословени сите племиња на земјата.

Ете, Јас сум со тебе и ќе те чувам каде и да одиш; ќе те вратам во оваа земја, зашто нема да те оставам додека не го исполнам она што ти го ветив.“

Кога Јаков се разбуди од сонот, рече: „Навистина Господ е на ова место, а јас не знаев!“

Се уплаши и рече: „Колку е страшно ова место! Ова не е ништо друго освен Божји дом и врата на небото.“

Јаков стана рано наутро, го зеде каменот што го стави под главата, го постави како камен столб и излеа масло врз него.

На тоа место му го даде името Ветил, иако порано градот се викаше Луз.

Тогаш Јаков даде завет: „Ако Бог биде со мене, ако ме чува на патот по кој одам, ако ми даде леб да јадам и облека да носам,

и ако се вратам во мир во домот на мојот татко, тогаш Господ ќе биде мој Бог.

Овој камен што го поставив како столб ќе биде Божји дом; а од сѐ што ќе ми дадеш, сигурно ќе Ти давам десеток.“