1 Мојсеева — Битие

Јаков ги слушна зборовите на Лавановите синови, кои велеа: „Јаков го зеде целиот имот на нашиот татко, и од имотот на нашиот татко го стекна сето ова богатство.“

Јаков забележа дека односот на Лаван кон него веќе не беше како порано.

Тогаш Господ му рече на Јаков: „Врати се во земјата на своите татковци и кај својот род, и Јас ќе бидам со тебе.“

Затоа Јаков испрати да ги повикаат Рахила и Лија на полето, кај неговото стадо,

И им рече: „Гледам дека односот на вашиот татко кон мене веќе не е како порано, но Бог на мојот татко беше со мене.

Вие самите знаете дека со сета своја сила му служев на вашиот татко.

Но вашиот татко ме измамуваше и десетпати ми ја менуваше платата; сепак Бог не му дозволи да ми направи зло.

Кога велеше: ‚Дамчестите нека ти бидат плата‘, целото стадо раѓаше дамчести; а кога велеше: ‚Пругастите нека ти бидат плата‘, целото стадо раѓаше пругасти.

Така Бог му го одзеде стадото на вашиот татко и ми го даде мене.

Во времето кога стадото се пареше, ги кренав очите и видов во сон дека јарците што се качуваа на стадото беа пругасти, дамчести и сивкави.

Тогаш Божјиот ангел ми рече во сонот: ‚Јакове!‘ А јас одговорив: ‚Еве ме.‘

Тој рече: ‚Крени ги очите и погледни: сите јарци што се качуваат на стадото се пругасти, дамчести и сивкави, зашто видов сѐ што ти прави Лаван.

Јас сум Бог на Ветил, каде што го помаза камениот столб и каде што Ми даде завет. Сега стани, излези од оваа земја и врати се во земјата на својот род.‘“

Рахила и Лија му одговорија: „Имаме ли ние уште дел или наследство во домот на нашиот татко?

Зар не нѐ сметаше за туѓинки? Нѐ продаде, а потоа го потроши и она што го доби за нас.

Затоа целото богатство што Бог му го одзеде на нашиот татко е наше и на нашите деца. Сега направи сѐ што ти кажа Бог.“

Тогаш Јаков стана, ги качи своите деца и жените на камили,

го поведе целиот свој добиток и сиот имот што го беше стекнал, добитокот што го придоби во Падан-Арам, и тргна кај својот татко Исак во Хананската земја.

А Лаван беше отишол да ги стриже своите овци, и Рахила ги украде домашните идоли на својот татко.

Јаков го измами Арамеецот Лаван, не кажувајќи му дека бега.

Така побегна со сѐ што имаше; стана, го премина Еуфрат и се упати кон Галаадската гора.

На третиот ден му јавија на Лаван дека Јаков побегнал.

Тогаш Лаван ги зеде со себе своите роднини и го гонеше седум дена, па го стигна на Галаадската гора.

Но Бог му дојде во сон ноќе на Арамеецот Лаван и му рече: „Внимавај да не му кажеш на Јаков ни добро ни зло.“

Така Лаван го стигна Јаков. Јаков го беше распнал својот шатор на гората, а Лаван со своите роднини го распна својот шатор на Галаадската гора.

Тогаш Лаван му рече на Јаков: „Што направи? Зошто замина скришно од мене и ги одведе моите ќерки како заробенички со меч?

Зошто побегна тајно и ме измами? Зошто не ми кажа? Ќе те испратев со веселба и песни, со тапани и харфи.

Не ми дозволи ни да ги бакнам своите внуци и своите ќерки. Постапи неразумно.

Имам сила да ви направам зло, но Бог на вашиот татко синоќа ми рече: ‚Внимавај да не му кажеш на Јаков ни добро ни зло.‘

А сега, ти замина затоа што многу копнееше по домот на својот татко; но зошто ги украде моите богови?“

Јаков му одговори на Лаван: „Затоа што се плашев. Си реков: можеби насила ќе ми ги одземеш своите ќерки.

Кај кого ќе ги најдеш своите богови, тој нека не остане жив. Пред нашите роднини пребарај и види што е твое кај мене, па земи си го.“ Но Јаков не знаеше дека Рахила ги украла.

Тогаш Лаван влезе во шаторот на Јаков, во шаторот на Лија и во шаторите на двете слугинки, но не ги најде. Потоа излезе од шаторот на Лија и влезе во шаторот на Рахила.

А Рахила ги беше зела домашните идоли, ги ставила под седлото на камилата и седеше врз нив. Лаван го пребара целиот шатор, но не ги најде.

Таа му рече на својот татко: „Нека не се лути мојот господар што не можам да станам пред тебе, зашто го имам она што е вообичаено кај жените.“ Така тој бараше, но не ги најде идолите.

Тогаш Јаков се разгневи и се расправаше со Лаван. Му рече: „Каков престап направив? Каков грев имам, па толку жестоко ме гонеше?

Откако ги пребара сите мои работи, што најде од својот домашен имот? Стави го овде пред моите и твоите роднини, па нека пресудат меѓу нас двајцата.

Дваесет години бев кај тебе. Твоите овци и кози не пометнуваа, а јас не јадев овни од твоето стадо.

Она што ќе го растргнеше некој ѕвер не ти го донесував, туку јас ја поднесував загубата. Од мене го бараше украденото, било да беше украдено дење или ноќе.

Дење ме истоштуваше жештината, а ноќе студот, и сонот бегаше од моите очи.

Дваесет години бев во твојот дом: четиринаесет години ти служев за твоите две ќерки и шест години за твоето стадо, а ти десетпати ми ја смени платата.

Да не беше со мене Бог на мојот татко, Бог на Авраам и Стравот на Исак, сега ќе ме испратеше со празни раце. Но Бог ја виде мојата мака и трудот на моите раце и синоќа те укори.“

Лаван му одговори на Јаков: „Ќерките се мои ќерки, децата се мои деца, стадата се мои стада, и сѐ што гледаш е мое. Но што можам денес да им направам на овие мои ќерки или на децата што ги родиле?

Затоа сега дојди, јас и ти да склучиме завет, и тој нека биде сведоштво меѓу мене и тебе.“

Тогаш Јаков зеде камен и го исправи како столб.

Потоа им рече на своите роднини: „Соберете камења.“ Тие собраа камења и направија грамада, па јадеа таму покрај грамадата.

Лаван ја нарече Јегар-Сахадута, а Јаков ја нарече Галаад.

Лаван рече: „Оваа грамада денес е сведок меѓу мене и тебе.“ Затоа беше наречена Галаад,

а и Миспа, зашто рече: „Господ нека бдее меѓу мене и тебе кога ќе бидеме далеку еден од друг.

Ако лошо постапуваш со моите ќерки или ако земеш други жени покрај моите ќерки, иако нема човек со нас, ете, Бог е сведок меѓу мене и тебе.“

Лаван уште му рече на Јаков: „Еве ја оваа грамада и еве го столбот што го поставив меѓу мене и тебе.

Оваа грамада нека биде сведок, и столбот нека биде сведок дека јас нема да ја преминам оваа грамада кон тебе за зло, ниту ти ќе ја преминеш оваа грамада и овој столб кон мене за зло.

Бог на Авраам и Бог на Нахор, Бог на нивниот татко, нека суди меѓу нас.“ А Јаков се заколна во Стравот на својот татко Исак.

Потоа Јаков принесе жртва на гората и ги повика своите роднини да јадат леб. Тие јадеа и ја поминаа ноќта на гората.

Рано наутро Лаван стана, ги бакна своите внуци и своите ќерки и ги благослови. Потоа замина и се врати во своето место.