1 Мојсеева — Битие

Јаков продолжи по својот пат, и го сретнаа Божји ангели.

Кога ги виде, Јаков рече: „Ова е Божја војска.“ Затоа го нарече тоа место Маханаим.

Јаков испрати пред себе гласници кај својот брат Исав, во земјата Сеир, во областа Едом,

и им заповеда: „Вака кажете му на мојот господар Исав: ‚Твојот слуга Јаков вели: живеев како туѓинец кај Лаван и останав таму до сега.

Имам говеда, магариња, овци, слуги и слугинки. Испраќам да му јавам на мојот господар, за да најдам милост пред твоите очи.‘“

Гласниците се вратија кај Јаков и рекоа: „Отидовме кај твојот брат Исав. И тој доаѓа да те пресретне, а со него има четиристотини луѓе.“

Тогаш Јаков многу се уплаши и се вознемири. Ги раздели луѓето што беа со него, овците, говедата и камилите, во два табора,

зашто рече: „Ако Исав го нападне едниот табор и го порази, другиот табор ќе избега.“

Потоа Јаков рече: „Боже на мојот татко Авраам и Боже на мојот татко Исак, Господи, Кој ми рече: ‚Врати се во својата земја и кај својот род, и Јас ќе ти направам добро‘,

Не сум достоен ни за најмалата од сите милости и од сета верност што му ја покажа на Својот слуга. Со својот стап го преминав овој Јордан, а сега имам два табора.

Те молам, избави ме од раката на мојот брат, од раката на Исав, зашто се плашам да не дојде и да нѐ нападне мене, мајките и децата.

А Ти рече: ‚Навистина ќе ти направам добро и ќе го направам твоето потомство како морскиот песок, кој не може да се изброи поради множеството.‘“

Јаков ја помина таа ноќ таму. Потоа зеде од она што го имаше како подарок за својот брат Исав:

двесте кози и дваесет јарци, двесте овци и дваесет овни,

триесет камили доилки со нивните младенчиња, четириесет крави и десет јунци, дваесет магарици и десет магариња.

Ги предаде на своите слуги, секое стадо одделно, и им рече: „Одете пред мене и оставете растојание меѓу едното стадо и другото.“

На првиот му заповеда: „Кога ќе те сретне мојот брат Исав и ќе те праша: ‚Чиј си? Каде одиш? И чии се овие животни пред тебе?‘

тогаш кажи: ‚На твојот слуга Јаков. Тоа е подарок што го испраќа на мојот господар Исав, а ете, и самиот доаѓа зад нас.‘“

Истото им го заповеда и на вториот, и на третиот, и на сите што одеа по стадата: „Вака зборувајте му на Исав кога ќе го сретнете.

И кажете: ‚Ете, твојот слуга Јаков доаѓа зад нас.‘“ Зашто си велеше: „Ќе го смирам со подарокот што оди пред мене, а потоа ќе го видам неговото лице; можеби ќе ме прими.“

Така подарокот помина пред него, а тој ја помина ноќта во таборот.

Истата ноќ стана, ги зеде своите две жени, двете слугинки и единаесетте деца и го премина преминот на Јавок.

Ги зеде и ги префрли преку потокот, а потоа префрли и сѐ што имаше.

Јаков остана сам. Тогаш еден Човек се бореше со него сѐ до разденувањето.

Кога виде дека не може да го совлада, го допре зглобот на неговиот колк, и зглобот на Јаков се измести додека се бореше со Него.

Тогаш Човекот рече: „Пушти Ме, зашто се раздени.“ Но Јаков одговори: „Нема да Те пуштам додека не ме благословиш.“

Тој го праша: „Како се викаш?“ Јаков одговори: „Јаков.“

Тогаш рече: „Нема веќе да се викаш Јаков, туку Израел, зашто се бореше со Бог и со луѓе и победи.“

Јаков Го праша: „Кажи ми го, те молам, Своето име.“ Но Тој рече: „Зошто прашуваш за Моето име?“ И таму го благослови.

Јаков го нарече тоа место Фануил, велејќи: „Го видов Бог лице в лице, а сепак мојот живот беше запазен.“

Сонцето изгреа над него кога го помина Фануил, а тој куцаше поради колкот.

Затоа Израелевите синови до денес не ја јадат жилата на колкот што е над зглобот, зашто Бог го допре зглобот на Јаков кај таа жила.