1 Мојсеева — Битие

Дина, ќерката што Лија му ја роди на Јаков, излезе да ги посети ќерките на таа земја.

Кога Шехем, синот на Емор Евеецот, владетелот на таа земја, ја виде, ја зеде, легна со неа и ја обесчести.

Неговата душа се приврза кон Дина, ќерката на Јаков; ја засака девојката и нежно ѝ зборуваше.

Тогаш Шехем му рече на својот татко Емор: „Земи ми ја оваа девојка за жена.“

Јаков слушна дека Шехем ја обесчестил неговата ќерка Дина. Но неговите синови беа со добитокот во полето, па Јаков молчеше додека не се вратија.

Емор, таткото на Шехем, излезе кај Јаков за да разговара со него.

Кога Јакововите синови слушнаа што се случило, се вратија од полето. Тие беа нажалени и многу разгневени, зашто Шехем направил срамно дело во Израел, легнувајќи со ќерката на Јаков, нешто што не требаше да се направи.

Емор им рече: „Душата на мојот син Шехем копнее по вашата ќерка. Ве молам, дајте му ја за жена.

Сродете се со нас: давајте ни ги вашите ќерки, а земајте ги нашите ќерки за себе.

Живејте со нас. Земјата е пред вас; населете се, тргувајте во неа и стекнувајте имот.“

И Шехем им рече на нејзиниот татко и на нејзините браќа: „Нека најдам милост пред вашите очи, и ќе ви дадам што и да побарате.

Побарајте од мене колку сакате голем мираз и подарок, и ќе ви дадам како што ќе речете; само дајте ми ја девојката за жена.“

Но Јакововите синови им одговорија со измама на Шехем и на неговиот татко Емор, затоа што ја обесчестил нивната сестра Дина.

Им рекоа: „Не можеме да го направиме тоа, да ја дадеме својата сестра на необрежан човек, зашто тоа би било срам за нас.

Само под овој услов ќе се согласиме со вас: ако станете како нас и секое машко меѓу вас се обреже.

Тогаш ќе ви ги даваме нашите ќерки, а ќе ги земаме вашите ќерки за нас; ќе живееме со вас и ќе станеме еден народ.

Но ако не нѐ послушате и не се обрежете, ќе ја земеме нашата ќерка и ќе си заминеме.“

Нивните зборови им се допаднаа на Емор и на неговиот син Шехем.

Момчето не се двоумеше да го направи тоа, зашто многу ја сакаше ќерката на Јаков, а беше и најпочитуван во целиот дом на својот татко.

Така Емор и неговиот син Шехем дојдоа до портата на својот град и им зборуваа на луѓето од градот:

„Овие луѓе се мирољубиви кон нас. Нека живеат во земјата и нека тргуваат во неа, зашто земјата е доволно пространа и за нив. Да ги земаме нивните ќерки за жени, а нашите ќерки да им ги даваме ним.

Но овие луѓе ќе се согласат да живеат со нас и да станеме еден народ само ако секое машко меѓу нас се обреже, како што се обрежани тие.

Нивниот добиток, нивниот имот и сите нивни животни нема ли да станат наши? Само да се согласиме со нив, па ќе живеат со нас.“

Сите што излегуваа низ портата на градот ги послушаа Емор и неговиот син Шехем, и секое машко се обрежа, сите што излегуваа низ портата на градот.

На третиот ден, кога тие беа во болки, двајца Јаковови синови, Симеон и Леви, браќата на Дина, ги зедоа своите мечеви, влегоа во градот без да наидат на отпор и ги убија сите мажи.

Со остар меч ги убија Емор и неговиот син Шехем, а Дина ја зедоа од куќата на Шехем и си заминаа.

Потоа Јакововите синови дојдоа кај убиените и го ограбија градот, затоа што нивната сестра беше обесчестена.

Ги зедоа нивните овци, говеда и магариња, и сѐ што имаше во градот и во полето.

Го зедоа и целото нивно богатство, ги заробија сите нивни деца и жени и ограбија сѐ што имаше во куќите.

Но Јаков им рече на Симеон и Леви: „Ме доведовте во неволја и ме направивте омразен меѓу жителите на оваа земја, меѓу Хананците и Ферезејците. Јас имам малку луѓе; тие ќе се соберат против мене, ќе ме нападнат, и ќе бидам истребен јас и мојот дом.“

А тие одговорија: „Зар требаше тој да постапи со нашата сестра како со блудница?“