1 Мојсеева — Битие

Потоа Бог му рече на Јаков: „Стани, оди во Ветил и насели се таму. Таму изгради Му жртвеник на Бог, Кој ти се јави кога бегаше од својот брат Исав.“

Тогаш Јаков им рече на своето семејство и на сите што беа со него: „Отстранете ги туѓите богови што се меѓу вас, очистете се и сменете ја својата облека.

Да станеме и да одиме во Ветил. Таму ќе Му изградам жртвеник на Бог, Кој ме услиши во денот на мојата неволја и беше со мене по патот по кој одев.“

Тие му ги дадоа на Јаков сите туѓи богови што ги имаа во рацете и обетките што им беа на ушите, а Јаков ги закопа под дабот кај Шехем.

Потоа тргнаа, и страв од Бог ги обзеде градовите околу нив, така што никој не ги гонеше Јакововите синови.

Така Јаков дојде во Луз, односно Ветил, во Хананската земја, тој и сите луѓе што беа со него.

Таму изгради жртвеник и го нарече местото Ел-Ветил, зашто таму му се јави Бог кога бегаше од својот брат.

Во тоа време умре Девора, доилката на Ревека, и ја погребаа под дабот под Ветил. Затоа местото беше наречено Алон-Вакут.

Бог повторно му се јави на Јаков по неговото враќање од Падан-Арам и го благослови.

Бог му рече: „Твоето име е Јаков, но нема веќе да се викаш Јаков; твоето име ќе биде Израел.“ И го нарече Израел.

Бог уште му рече: „Јас сум Семоќниот Бог. Плоди се и размножувај се. Од тебе ќе произлезат народ и мноштво народи, и цареви ќе излезат од твоето тело.

Земјата што им ја дадов на Авраам и на Исак ќе ти ја дадам тебе, а по тебе ќе му ја дадам на твоето потомство.“

Потоа Бог се вознесе од него, од местото каде што разговараше со него.

Јаков постави камен столб на местото каде што Бог разговараше со него; излеа врз него жртва налевница и го полеа со масло.

И Јаков го нарече Ветил местото каде што Бог разговараше со него.

Потоа заминаа од Ветил. Кога им остануваше уште малку пат до Ефрата, Рахила почна да раѓа, а породувањето ѝ беше тешко.

Додека се мачеше при породувањето, бабицата ѝ рече: „Не плаши се, зашто и овојпат имаш син.“

А додека го испушташе последниот здив, му го даде името Бен-Они; но неговиот татко го нарече Венијамин.

Така Рахила умре и беше погребана покрај патот кон Ефрата, односно Витлеем.

Јаков постави столб над нејзиниот гроб; тоа е столбот на гробот на Рахила до денес.

Потоа Израел тргна и го распна својот шатор од другата страна на Мигдал-Едер.

Додека Израел живееше во таа земја, Рувим отиде и легна со Вала, наложницата на својот татко; и Израел дозна за тоа. А Јаков имаше дванаесет синови.

Синовите на Лија беа: Рувим, Јакововиот првенец, Симеон, Леви, Јуда, Исахар и Завулон.

Синовите на Рахила беа: Јосиф и Венијамин.

Синовите на Вала, слугинката на Рахила, беа: Дан и Нефталим.

Синовите на Зелфа, слугинката на Лија, беа: Гад и Асир. Тоа се Јакововите синови што му се родија во Падан-Арам.

Потоа Јаков дојде кај својот татко Исак во Мамре, во Киријат-Арба, односно Хеврон, каде што Авраам и Исак живееја како туѓинци.

Исак живееше сто и осумдесет години.

Потоа Исак издивна и умре, стар и наситен со денови, и се прибра кај својот народ. Неговите синови Исав и Јаков го погребаа.